Wanneer we het woord 'overheidstekort' horen, denken we in de eerste plaats aan Griekenland. Toch is Griekenland niet het enige Europese land met ogen die groter zijn dan de maag. Ook het Verenigd Koninkrijk heeft te kampen met een enorm overheidstekort doordat het tijdens de crisis meermaals diep in de buidel heeft moeten tasten om de noodlijdende financiële sector boven water te houden. Het fiscale jaar 2009-2010 was voor het Verenigd Koninkrijk het slechtste ooit sinds de Tweede Wereldoorlog. Volgens het Office for National Statistics (ONS) is het financieringstekort in maart gestegen tot 23,498 miljard pond (27 miljard euro), tegenover 20,060 miljard pond in maart vorig jaar. Over het hele fiscale jaar bedroeg het financieringstekort van Groot-Brittannië 152,842 miljard pond, tegenover 86,913 miljard pond in 2008-2009. Dat bedrag van nooit eerder geziene proporties komt overeen met maar liefst 10,87 % van het bruto binnenlands product (bbp). In de begroting van maart voorziet minister van Financiën Alistair Darling dat het financieringstekort, exclusief de kosten van de steun aan de financiële sector, 166,5 miljard pond zal bedragen in 2009-2010, of 11,8 % van het bbp.
...

Wanneer we het woord 'overheidstekort' horen, denken we in de eerste plaats aan Griekenland. Toch is Griekenland niet het enige Europese land met ogen die groter zijn dan de maag. Ook het Verenigd Koninkrijk heeft te kampen met een enorm overheidstekort doordat het tijdens de crisis meermaals diep in de buidel heeft moeten tasten om de noodlijdende financiële sector boven water te houden. Het fiscale jaar 2009-2010 was voor het Verenigd Koninkrijk het slechtste ooit sinds de Tweede Wereldoorlog. Volgens het Office for National Statistics (ONS) is het financieringstekort in maart gestegen tot 23,498 miljard pond (27 miljard euro), tegenover 20,060 miljard pond in maart vorig jaar. Over het hele fiscale jaar bedroeg het financieringstekort van Groot-Brittannië 152,842 miljard pond, tegenover 86,913 miljard pond in 2008-2009. Dat bedrag van nooit eerder geziene proporties komt overeen met maar liefst 10,87 % van het bruto binnenlands product (bbp). In de begroting van maart voorziet minister van Financiën Alistair Darling dat het financieringstekort, exclusief de kosten van de steun aan de financiële sector, 166,5 miljard pond zal bedragen in 2009-2010, of 11,8 % van het bbp. Wat gaat de overheid doen om die kolossale schuld weg te werken? Dat is de vraag die vandaag op alle Britse lippen brandt en die centraal staat in de campagne voorafgaand aan de Britse parlementsverkiezingen van 6 mei. Alistair Darling van Labour maakt zich sterk dat de uitgaven noodzakelijk waren om een nog diepere recessie te voorkomen, terwijl de conservatieven beweren dat ze hebben geleid tot een hoger risico op een verlaging van de AAA-rating van Groot-Brittannië. U hebt ongetwijfeld begrepen dat de kwestie verdeeldheid heeft gezaaid. De verkiezingen zullen dan ook een impact hebben op de Britse economie. De aard van die impact zal bepaald worden door welke partij er op 6 mei aan de macht komt. Voor beleggers is het belangrijk te weten welke richting de Britse economie zal uitgaan wanneer een bepaalde partij aan de macht komt, zodat ze hun portefeuille kunnen aanpassen. In een eerste fase zullen de markten deze meerderheid toejuichen, want dat zou logischerwijs betekenen dat het pond sterling er weer bovenop zal komen en dat de staatsobligaties opnieuw het vertrouwen van beleggers krijgen, dat alles dankzij het agressievere beleid dat gevoerd zal worden om het tekort terug te dringen. De stijging van het pond zal uiteraard niet zo'n goede zaak zijn voor de exportbedrijven, die u dan ook best mijdt in uw portefeuille. Blijf ook weg van sectoren die blootgesteld zijn aan de Engelse consument. Die zullen namelijk af te rekenen krijgen met een lagere groei als gevolg van een zwaar besparingsplan, dat ook een verhoging van de belasting met zich zal brengen. De sectoren die het meest zullen kunnen profiteren van de machtswissel en dus van een versteviging van het pond sterling, zijn de financiële sector (uitgezonderd de banken), de vastgoedsector en in mindere mate de energiesector. De sectoren die u beter mijdt, zijn de tabakssector en cyclische sectoren zoals chemie, distributie, banken en industrie. In de defensieve sectoren zijn telecombedrijven en nutsbedrijven historisch gezien beter bestand tegen periodes waarin het pond stijgt dan de sector van de gezondheidszorg en de voedingssector. Ook al is een nieuw mandaat voor Labour volgens de peilingen zeer onwaarschijnlijk, toch zou het niet de eerste keer zijn dat de stembus ons verrast. Dus als ondanks alles de partij van Gordon Brown toch de voorkeur van de kiezers zou krijgen, dan zal de markt - die minder vertrouwen heeft in de wil van deze partij om het overheidstekort op een drastische manier terug te dringen - de Britse munt en staatsobligaties afstraffen. We komen dan terecht in een scenario dat volledig tegenovergesteld is aan het scenario dat we verwachten bij een overwinning van de conservatieven op 6 mei. De sectoren die er in dit geval het best voorstaan, zijn energie, media, banken, grondstoffen en cyclische sectoren zoals tabak en chemie. Dit is een scenario dat we in België heel goed kennen, maar dat in Groot-Brittannië (behalve in Schotland en Noord-Ierland) al sinds 1974 niet meer is voorgekomen. En in dat jaar was de coalitie-regering nog maar net gevormd of ze was alweer gevallen. Dat gezegd zijnde, begrijpen we heel goed dat de Britten een beetje nerveus zijn bij het idee geen duidelijke meerderheid te hebben in het parlement. Volgens Morgan Stanley is de vrees van de Britten voor het uitblijven van efficiënte maatregelen in geval van een coalitie echter overdreven. De zakenbank meent zelfs dat het met een coalitie gemakkelijker zou zijn om onpopulaire maatregelen, bijvoorbeeld een hogere belasting, door te voeren, waardoor het tekort sneller zou kunnen worden teruggedrongen. Hoe zullen de markten in dit scenario reageren? Op korte termijn verwachten we een oppervlakkige reactie en een toename van de nervositeit. Vervolgens zal alles afhangen van de partijen in de coalitie. Als de coalitie wordt geleid door de conservatieven, dan zullen - zoals we hierboven al zeiden - de sectoren die gevoelig zijn voor een stijging van het pond sterling als gevolg van een forse daling van het overheidstekort het meest kunnen profiteren. Dat geldt onder meer voor de vastgoedsector en de financiële sector (uitgezonderd de banken). Als de coalitie echter geleid wordt door de Labour-partij, dan zullen de sectoren energie, media, banken, grondstoffen en cyclische sectoren zoals tabak en chemie de beste papieren hebben. U hebt begrepen dat de verkiezingsuitslag op de beurs van Londen heel wat stof zal doen opwaaien. Anderzijds moeten we de impact van de verkiezingen op die markt met een sterk internationaal profiel ook niet overdrijven. Volgens schattingen van Morgan Stanley is 65 % van de inkomsten van bedrijven die noteren op de beurs van Londen afkomstig van activiteiten buiten het Verenigd Koninkrijk. Bij de grootste kapitalisaties bedraagt die verhouding zelfs 80 %. De kleine kapitalisaties realiseren op hun beurt de helft van hun verkoop in het buitenland. Sommige sectoren zijn uiteraard gevoeliger voor wijzigingen van de meerderheid, bijvoorbeeld de vastgoedsector of consumptiegoederen, maar over het algemeen kunnen we stellen dat de beurs van Londen apolitiek is, wat niet gezegd kan worden van de nationale munt of de markt van de staatsobligaties. (C) Door Karine HuetAls de conservatieven aan de macht komen, zal de financiële sector (zonder de banken) daarvan profiteren, net als de vastgoed- en de energiesector.