Na elf edities onder leiding van medestichter Frie Leysen ondergaat het Brusselse Kunstenfestivaldesarts een facelift. Voortaan mag je de naam van het festival anders - zeg maar gewoner - schrijven, maar vooral: de twaalfde editie is de eerste die wordt samengesteld door artistiek directeur Christophe Slagmuylder (voorheen Leysens programmamedewerker) en zakelijk directeur Roger Christmann.
...

Na elf edities onder leiding van medestichter Frie Leysen ondergaat het Brusselse Kunstenfestivaldesarts een facelift. Voortaan mag je de naam van het festival anders - zeg maar gewoner - schrijven, maar vooral: de twaalfde editie is de eerste die wordt samengesteld door artistiek directeur Christophe Slagmuylder (voorheen Leysens programmamedewerker) en zakelijk directeur Roger Christmann. De krachtlijnen van het festival echter blijven herkenbaar. De editie 2007 is, zoals alle eerdere festivals, internationaal, hedendaags en interdisciplinair - zij het dat de organisatoren iets selectiever kozen voor podiumkunsten (theater, dans, opera ...) enerzijds en beeldend werk anderzijds. In totaal staan er 29 projecten op het affiche, waarvan 14 oorspronkelijke creaties. Wat volgt, is slechts een greep uit het aanbod. Zoals Leysen, kiest ook Christophe Slagmuylder voor artiesten die een hoogstpersoonlijke kijk op de wereld hebben. Een van de inhoudelijke klemtonen van deze editie ligt op de politieke utopieën uit het verleden. In aansluiting op de voorstelling 'SS' die hij voor Brugge 2002 maakte bij Het Net, verwerkt Josse De Pauw in 'Ruhe' opnieuw getuigenissen van voormalige SS'ers. Het Duitse Rimini Protokoll ensceneert niets meer of minder dan 'Das Kapital' van Karl Marx. In de loop van de voorstelling komen acht ervaringsdeskundigen - niet-professionele spelers dus - aan het woord wier leven op de een of andere manier door het Marxistische gedachtegoed werd beïnvloed. Hieraan verwante onderwerpen blijken meer Duitse makers bezig te houden vandaag. In 'L'affaire Martin! Etc' hekelt de veelbesproken schrijver en regisseur René Pollesch de zogenaamde "Ostalgie". Andcompany & Co. onderzoekt in 'little red (play): herstory' de restanten van het communisme. De Amerikaanse choreograaf William Forsythe gaat dan weer aan de slag met de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens in 'Human Writes'. De werelden van het kind en van de adolescent zijn een andere rode draad doorheen de programmering. In opdracht van het Gentse productiehuis Victoria stelde de Britse schrijver en regisseur Tim Etchells (cfr. de groep Forced Entertainment) een groep kinderen samen tussen acht en veertien jaar oud. Inzet van 'That Night Follows Day' zijn de systemen van ouderschap, opvoeding en discipline. Met de documentaire-installatie 'Power Cut' toont de Vlaamse Sarah Vanagt hoe Congolese kinderen omspringen met de politiek-economische situatie in hun land. Voor 'Point Blank' werkt de Hongaarse Edit Kaldor samen met de achttienjarige fotografe Io Tillett Wright, die sinds jaren heimelijk het privéleven van New Yorkers in beeld brengt. In 'Five Days in March' van Toshiki Okada vertellen Japanse adolescenten over hun leven in Tokio. Het festival zet ook zijn operatraditie voort, en wel met 'La Didone', het operadebuut van het gerenommeerde New Yorkse The Wooster Group. Een andere coryfee die sinds enkele decennia actief is, Anne Teresa De Keersmaeker, maakt 'Keeping Still - Part I', een duoperformance met beeldend kunstenares Ann Veronica Janssens. Het twaalfde Kunstenfestivaldesarts: van vr 4/5 t/m za 26/5 op een vijftiental locaties in de hoofdstad. Festivalcentrum is het Kaaitheater, Sainctelettesquare 20, 1000 Brussel. Info: tel. 070 222 199, www.kfda.beP. Anthonissen