OPERA
...

OPERADe Vlaamse Opera pakt volgende week uit met de Die tote Stadt van Erich Wolfgang Korngold (1897 - 1957), een coproduktie met de Deutsche Oper Berlin. De derde opera van de vroegrijpe Oostenrijkse komponist vormt het hoogtepunt uit diens oeuvre. Korngold zelf leidde de suksesvolle première ervan in Hamburg in 1920. De Belgische kreatie had plaats in Antwerpen in 1923. Het libretto van Die tote Stadt is gebaseerd op Le Mirage van Georges Rodenbach, een dramatische versie van diens symbolistische roman Bruges-la-Morte (1892) : weduwnaar Paul ontmoet in een desolaat Brugge van de late 19de eeuw de danseres Marietta, het evenbeeld van zijn overleden echtgenote Marie. Verleden en heden vloeien in elkaar, in Pauls obsessie wordt Marietta zelfs de herrezen dode. Korngold wordt een "komponist van het grote gebaar" genoemd. De opera vereist een uitgebreid romantisch orkest in de lijn van Gustav Mahler en Richard Strauss. De instrumentale rijkdom gaat samen met een bel canto dat aan Puccini herinnert.Tenor William Cochran en "coming star" Cynthia Makris (sopraan) zingen bij de Vlaamse Opera de hoofdrollen, de regie is van de hand van Götz Friedrich, intendant van de Deutsche Oper Berlin, en Stefan Soltesz dirigeert. In de marge van deze produktie is een aantal lunchkoncerten geprogrammeerd en is er op 19 november in Antwerpen een "ontmoeting" met schrijver, filmerudiet en operakenner Eric De Kuyper, die de link legt tussen opera en de Hollywoodfilm, het medium waarvoor Korngold verschillende klassiekers komponeerde nadat hij in 1934 naar de VS emigreerde.Van 21 november tot 2 december in Antwerpen, tel. (03)233.66.85 ; van 9 tot 20 december in Gent, tel. (09)225.24.25.GRAFIEKIn de Brusselse Galerij Patrick Derom opende zopas de tentoonstelling Belgische Grafiek, met etsen en lito's van onder meer grootmeester Félicien Rops, James Ensor, Jacob Smits, Jules De Bruycker, Fernand Khnopff, Armand Rassenfosse, George Minne... Duurste werk aan de wand is Le jardin - janvier 1971, een kleurenlito van Paul Delvaux (550.000 frank).Tot 30 december. Wolstraat 1, 1000 Brussel. tel. (02)514.08.82.ALTVIOOLAltvioolspelers gaan naar verluidt onder nogal wat frustraties gebukt. Hun instrument wordt miskend, men noemt de alto plomp en moeilijk bespeelbaar, weinig komponisten hebben de rijke mogelijkheden van het instrument ingezien. Daarom wil Jerry Aerts, direkteur van deSingel, nu met een reeks van vier koncerten "een aanzet geven tot een rechtmatig eerherstel van het instrument en tegelijk het rijke en bestendig groeiende repertoire belichten". Paul Hindemith, zelf een eminent altist, is de sleutelfiguur waarlangs de link wordt gelegd van Brahms naar modern (Britten, Zimmermann...) en allermodernst (kreaties van bij ons nog onbekende komponisten). De vier altisten die aantreden, zijn Tabea Zimmermann, Kim Kaskashian, Thomas Riebl en Nobuko Imai.21, 23, 28 en 30 november in de Singel, Desguinlei 25, 2018 Antwerpen. tel. (03)248.38.00.Van pen tot penseelDrie tentoonstellingen slaan de brug tussen literatuur en schilderkunst bij Henri Michaux, groot schrijver én fascinerend plastisch kunstenaar.Wie de veelzijdigheid van Henri Michaux (1899 Namen - 1984 Parijs) nog niet kent, heeft momenteel ruimschoots de gelegenheid om ze te ontdekken. In de Brusselse Botanique, het kultureel centrum van de Franse Gemeenschap, loopt een tentoonstelling van zijn werken in kleur. In het Maison de la Culture in Namen kan men een aantal tekeningen, pentekeningen en een mooie literaire hommage aan de auteur van Plume bewonderen. En in het Musée Félicien Rops, eveneens in Namen, zijn litografieën en gravures voor bibliofiele werken te bezichtigen. Michaux heeft met ons land altijd een gespannen relatie gehad. In een brief aan de plaatselijke overheid liet Michaux op bitsige toon verstaan dat hij nergens in Namen een herdenkingsstandbeeld of -plaat wenste te krijgen. De schrijver van grote klassiekers uit de Franse literatuur zoals Un Barbare en Asie, Le Voyage en Grande Garabagne en Connaissance par les gouffres, verafschuwde ook alle mediabelangstelling.Bij hem zijn literaire en plastische kunsten de twee hellende vlakken waarlangs men het dak van de wereld kan bereiken : wat hij niet met zijn pen kon zeggen, gaf hij vorm met zijn penseel. In zijn grafisch werk begint hij voor het einde van de jaren '30 te werken met "vlekken" en tekens die een soort alfabet vormen. In zijn tekeningen en zijn altijd bewegende vormen kan men de invloed van Paul Klee en van de oosterse kalligrafie terugvinden. Het gebruik van kleuren (gouache-, akwarel- en olieverf) geeft vorm aan permanente geisers, altijd uitbarstende vulkanen, waaruit soms de silhouetten van spoken of gezichten met vervormde gelaatstrekken naar boven komen. Michaux heeft ook hallucinogenen gebruikt, niet omdat hij verslaafd was, wel omdat hij de "ruimte van van binnenin" wenste bloot te leggen. Hij streefde ernaar om de grenzen van het gebaar en het bewustzijn, van het aangeleerde en het spontane, van het droombeeld en het logisch delirium te verkennen. Want, in tegenstelling tot sommige andere abstrakte of surrealistische kunstenaars, wil Michaux zich niet overleveren aan de diktatuur van de materie, noch aan de almacht van het onderbewuste : hij wil alles onder kontrole houden. Een rijk werk, dat volgens verschillende persoonlijke stijlen werd uitgewerkt en niet strikt bij de bewegingen in de schilderkunst aanleunt. De nadruk ligt op de zeer geraffineerde litografieën die hij heeft gemaakt, op zijn smaak voor mooi papier en op de inktsoorten.ALAIN DELAUNOISIn de Botanique (Brussel) tot 17 december : schilderijen. In het Maison de la Culture in Namen, tot 31 december : literatuur, tekeningen en pentekeningen. In het Musée Félicien Rops in Namen : litografieën en gravures, tot 31 december.Akwarel en inkt, 1962.