Er zijn koks die het fornuis de rug toekeren om een succesvolle horecaondernemer te worden. Het grote voorbeeld is de Fransman Alain Ducasse, die over een internationale vloot van sterrenrestaurants beschikt. Bij ons is er de kok en zakenman Yves Mattagne van The Seagrill, die zijn naam en kennis verbindt aan projecten als een kookschool en aan restaurants en brasserieën (YuMe Brussel, Ma in Luik en Balthazar in Knokke).
...

Er zijn koks die het fornuis de rug toekeren om een succesvolle horecaondernemer te worden. Het grote voorbeeld is de Fransman Alain Ducasse, die over een internationale vloot van sterrenrestaurants beschikt. Bij ons is er de kok en zakenman Yves Mattagne van The Seagrill, die zijn naam en kennis verbindt aan projecten als een kookschool en aan restaurants en brasserieën (YuMe Brussel, Ma in Luik en Balthazar in Knokke). Ook Roland Debuyst wisselde het geweer van schouder. Hij werd horecaondernemer en scoort met laagdrempelige brasserieën. De Eerste Kok van België Prosper Montagné 1995 en Zilveren Bocuse in Lyon in 1997 leerde frieten bakken in de officiersmess van het leger en ging aan de slag in de keukens van grote hotels. Samen met zijn echtgenote Ayse begon Debuyst in 1993 met het gastronomische restaurant Roland Debuyst en wat later met l'Orangeraie in Nossegem. Hij werd door Gault&Millau bekroond als 'Grand de Demain' en Michelin deelde een ster uit. In 2005 sloot hij zijn gastronomische restaurant en vormde zijn L'Orangeraie om tot brasserie Orange. Er kwamen nieuwe projecten bij, zoals Mariadal, een brasserie die Debuyst met zijn schoonbroer Patrick Bil exploiteert. Sinds 26 augustus is er ook Alfons, een brasserie aan het plein bij het kasteel van Groot-Bijgaarden. Alfons brengt een simpele keuken met respect voor lokale producenten, kwekers en vissers. In de eetzaal is een glazen klimaatkast, waar het vlees rijpt. De trots is het Vlaamse rode rund van de succesbeenhouwer Hendrik Dierendonck. Achter de schermen staat een Mibrasa-houtskooloven opgesteld. Wij kwamen op een rustige avond en bestelden twee voorgerechten. Grof gehakte tonijn kwam met wasabicrème, kwartelei en wakame (16 euro) en gravlax was niet zo zacht als gehoopt en werd gecombineerd met mosterdzaad, dille-olie en room (16 euro). Een minder vette gravlaxsaus was hier beter op zijn plaats geweest. Beide gerechten misten een frisse garnituur. Americain werd in de zaal gemalen en kwam met salade, verzorgde frieten en mayonaise (16,5 euro) en jonge haan en crapaudine was in de Mibrasa-oven gebraden en had smakelijk vlees, dat werd vergezeld door aardappelpuree en salade (21 euro). Wij dronken huiswijnen per glas en die waren van wisselvallige kwaliteit. We sloten af met een moelleux van chocolade met melkkaramel en vanilleroomijs (10 euro). Alfons is een goed adres om snel zakelijk te lunchen. Wij vonden het decor, de ontvangst en de bediening te onpersoonlijk en de keuken te weinig verfijnd om gezellig privé te dineren. PIETER VAN DOVEREN