In de vroege jaren zeventig shockeerde John Waters de goegemeente en het establishment met films als "Pink Flamingos" en "Female Trouble". Zijn naam en deze van de travestiet Divine kregen wereldwijd cultbekendheid. In de loop van de jaren tachtig en negentig bereikte Waters met "Cry Baby", "Hairspray" en "Serial Mom" een groter publiek, zonder daarom zijn scherpe kantjes te verliezen. Waters publiceerde tevens drie bundels met artikels over de meest uite...

In de vroege jaren zeventig shockeerde John Waters de goegemeente en het establishment met films als "Pink Flamingos" en "Female Trouble". Zijn naam en deze van de travestiet Divine kregen wereldwijd cultbekendheid. In de loop van de jaren tachtig en negentig bereikte Waters met "Cry Baby", "Hairspray" en "Serial Mom" een groter publiek, zonder daarom zijn scherpe kantjes te verliezen. Waters publiceerde tevens drie bundels met artikels over de meest uiteenlopende onderwerpen. Zijn nieuwe film "Pecker" start in de loop van de maand augustus en op dit ogenblik loopt Waters' fototentoonstelling "My Little Movies" in de Brusselse galerie Damasquine. Voor een man wiens leven beheerst wordt door film, is het vanzelfsprekend dat zijn foto's een filmsfeer uitademen. Waters' fotoreeks kent zijn oorsprong vanuit een fetisjisme voor het medium en evolueert vrij snel naar een hermontage van eigen en andermans films. Toen hij in 1992 vruchteloos naar een filmstill van Divine zocht en deze niet vond, besloot hij een foto te nemen van het videobeeld. "Divine in Ecstasy" werd gevolgd door "Blade 16", waar Waters in zestien shots zijn jeugdherinneringen aan de film "Susan Blade" (waarin een baby vuur vat) verheerlijkte.De "Little Movies" van John Waters kunnen bekeken worden als een essay over bepaalde aspecten van de filmgeschiedenis. Ze weerspiegelen tevens zijn obsessionele kennis van en humoristische kijk op de kunst- en filmwereld. Vermits zijn stills van het televisiescherm gefotografeerd werden, is het raster steeds zichtbaar. Hiermee speelt hij in op de reproductietechniek van Warhols zeefdrukken. Net zoals Warhol jongleert hij met het sterrendom, maar dan zonder de glamour. Zowel figuren uit de pornofilm als gerespecteerde acteurs komen aan bod. Evenwel steeds vanuit Waters' gezichtspunt. In "Face-Lift" mengt hij bijvoorbeeld stills van Elizabeth Taylor met foto's van een wetenschappelijke documentaire om uiteindelijk tot een zelfportret te komen. Of hij confronteert vijf gerenommeerde Europese cineasten met de maker van de kitscherige teenpic "Blue Lagoon".Waters heeft de reputatie om kunst te maken van de slechte smaak. De genrestukken "Puke" en "Pimples" behoren dan ook tot de meest populaire (en meest verkochte) exemplaren. Waters houdt er nu eenmaal van te provoceren. Zij het steeds met de glimlach.( P.G.) "My Little Movies", tot 19 juni in galerie Damasquine, Blanchestraat 32, Brussel. Tel. (02) 537.22.02; http://www.damasquine.be