De Jury voor Eerlijke Praktijken ( JEP) heeft in 1998 een terugval van het aantal voorgelegde gevallen kunnen noteren. Volgens het activiteitenverslag over 1998 dat nu pas gepubliceerd is, daalde het aantal dossiers waarover de jury zich boog met 29,65% ten opzichte van 1997 (toen er ook al sprake was van een daling). In 1996 werd een (voorlopige?) piek bereikt inzake aantal klachten. Toen zat het land in de greep van de Dutroux-affaire.
...

De Jury voor Eerlijke Praktijken ( JEP) heeft in 1998 een terugval van het aantal voorgelegde gevallen kunnen noteren. Volgens het activiteitenverslag over 1998 dat nu pas gepubliceerd is, daalde het aantal dossiers waarover de jury zich boog met 29,65% ten opzichte van 1997 (toen er ook al sprake was van een daling). In 1996 werd een (voorlopige?) piek bereikt inzake aantal klachten. Toen zat het land in de greep van de Dutroux-affaire. Vooral het aantal klachten van consumenten ging vorig jaar gevoelig achteruit (-52%). "Ze vertegenwoordigen minder dan 40% van de voorgelegde gevallen en vormen niet meer de eerste bron van activiteit voor de Jury," aldus het verslag. Het aantal van 52 verbruikersklachten zit op het niveau van de jaren '70.Wel zijn de adverteerders en reclamebureaus voorzichtiger geworden. Het aantal vragen om voorafgaand advies maakt nu het grootste deel uit van de werkzaamheden van de JEP (42%, een stijging van 27%). De Jury kan zelf ook het initiatief nemen om een dossier te openen. Verleden jaar is dat minder vaak gebeurd dan in 1998. Er was een daling van 21% van dergelijke zaken. Die maken wel 17% uit van de behandelde gevallen.In totaal kreeg de Jury 184 gevallen voorgeschoteld (26% minder dan in 1997). Daarvan werden er 51 terzijde gelegd omdat de Jury vond dat die buiten haar bevoegdheden viel. Er bleven 133 gevallen over. Het aantal behandelde zaken was 121 (klachten kunnen soms over dezelfde reclame-uitingen gaan). Van een derde van de dossiers vond de Jury dat de reclame verantwoord was. In 2% van de gevallen gaf de adverteerder voldoening aan de klager en de Jury schoof 2% van de dossiers door naar de gerechtelijke instanties. De rest (63%) kon volgens de Jury niet door de beugel: de adverteerder wijzigde de uiting (14%), stopte de campagne (19%), de media schortten op aanbeveling van de JEP de campagne op (11%), de Jury gaf een negatief advies (bij de vraag om voorafgaand advies, 8%), de uiting was eenmalig of inmiddels al gestopt, waarbij de Jury wel een aanbeveling voor de toekomst gaf (11%).De meeste uitingen waar de JEP een streep door trok, zondigden tegen de waarachtigheid (onverantwoorde affirmatieve uitspraken of beloften, dubbelzinnigheid in vermeldingen, onjuiste aanduiding van prijzen of voorwaarden en onverantwoorde superlatieven en overdreven uitlatingen) en tegen de eerlijkheid (misbruik van vertrouwen van het publiek, gebrek aan zin voor maatschappelijke verantwoordelijkheid).In het verslag staan de dossiers waarin de JEP een uitspraak heeft gedaan. Product en adverteerder worden echter niet genoemd. Dat zal vanaf het verslag van 1999 veranderen. De JEP noemt sinds dit jaar man en paard als een adverteerder over de schreef gaat. Nu staan er nog omschrijvingen in. Soms is wel te achterhalen waar het om gaat. Zo kreeg Levi's na een klacht van een consument het lid op de neus voor een abribus-affiche voor een jeans waarop ook "liggende naakte bovenlichamen te zien zijn van een man en een vrouw die elkaar kussen". Bij de bioscoopfilm van de Skin Cool van Philishave waarin een sensuele sfeer van man-vrouwrelatie te zien was met op de achtergrond religieuze muziek, had de adverteerder twijfels. De JEP vond dat die spot kon. Een consument vond dan weer dat Humo te ver ging met een radiospot "waarin een interview wordt aangekondigd dat in vertrouwen en vooraleer de feiten plaatshadden, werd gegeven door een vader die achteraf zijn gezin vermoordde en daarna zelfmoord pleegde". De JEP gaf hier een advies van voorbehoud omdat het ontwerp en de toon negatieve reacties zouden kunnen uitlokken. BIC mocht zijn affiche met een illustratie van "volwassenen als baby" niet meer laten opplakken in verband met de gelijkenis van bekende Vlamingen.