" In mijn omgeving zal ik wel een beetje bekendstaan als een workaholic. In mijn functie kan dat ook bijna niet anders. Sinds ik dit voorjaar CEO van Lunch Garden werd, sta ik aan het hoofd van een bedrijf dat zeven dagen per week open is. Zeker in de huidige omstandigheden zorgt dat ervoor dat er een grijze zone is tussen mijn werk en mijn privéleven. Nu we veel flexibiliteit van onze medewerkers vragen, is het maar gepast dat ik me nog vaker op het werk toeleg en ervoor zorg dat de zaken ook zeven dagen per week worden opgevolgd.
...

" In mijn omgeving zal ik wel een beetje bekendstaan als een workaholic. In mijn functie kan dat ook bijna niet anders. Sinds ik dit voorjaar CEO van Lunch Garden werd, sta ik aan het hoofd van een bedrijf dat zeven dagen per week open is. Zeker in de huidige omstandigheden zorgt dat ervoor dat er een grijze zone is tussen mijn werk en mijn privéleven. Nu we veel flexibiliteit van onze medewerkers vragen, is het maar gepast dat ik me nog vaker op het werk toeleg en ervoor zorg dat de zaken ook zeven dagen per week worden opgevolgd. "Al hoef ik die opvolging zeker niet alleen te doen. Ik besef dat je medewerkers sneller meekrijgt in een bepaald traject als je zelf in balans bent. Daarom moet ook ik dus soms de uitknop vinden. Ik zou liegen als ik zeg dat ik die makkelijk kan omdraaien. Ik heb altijd graag gewerkt en ben iemand die graag uitblinkt. Al heb ik in de loop van mijn carrière geleerd dat je net moet delegeren en moet coachen om te blijven uitblinken. Sindsdien vertrouw ik meer op anderen, die op sommige vlakken zelfs beter werk afleveren dan ikzelf." "Ook thuis durf ik zaken uit te besteden. Een vrouwelijke collega tipte me jaren geleden al dat ik moest leren om de taken die aanvoelden als rompslomp of die ik niet graag deed, over te laten aan iemand anders. Het zou me helpen om makkelijker een evenwicht te vinden in mijn leven. Dat klopt. Je kunt niet geloven hoeveel stress het wegneemt als je hulp hebt in het huishouden, zodat je je tijd thuis kwalitatief kunt invullen. Toch merk ik dat sommige mensen die stap niet durven te zetten, ongeacht hoe hoog hun inkomen is. "Je thuissituatie kan je carrière nochtans maken of kraken. Ik kan me goed indenken dat er mensen zijn die de hele tijd gevechten moeten voeren, zowel thuis als op het werk. Zij zullen snel tegen een grens aanlopen. Liep ik tijdens mijn carrière ergens tegenaan, dan kon ik altijd terugvallen op een gezin dat me aanmoedigde om ervoor te blijven gaan. "Een evenwicht vinden tussen je werk en je privéleven heeft dan ook niets te maken met het aantal uren dat je thuis doorbrengt. Mijn dochters weten dat ik er ben op de momenten dat ze me nodig hebben. Ook ons uitgebreide ontbijt tijdens het weekend komt nooit in het gedrang. Dat is echt een familiemoment. Een moment om die balans wat te installeren." "Natuurlijk moet ik keuzes maken nu ik aan het hoofd van Lunch Garden sta. Twintig jaar lang speelde ik klarinet en sopraansaxofoon, vorig schooljaar nog in een ensemble. Top, vond ik dat. Ik kreeg er ongelofelijk veel energie van om samen iets te creëren en te merken hoe een melodie pas goed klinkt als iedereen zijn of haar stem zo juist mogelijk speelt. Zelfs de kwaktonen tussendoor - ook die van mezelf - zorgden voor een fijne dynamiek, maar die zullen er dit jaar niet in zitten. Je kunt nu eenmaal niet alles combineren, en dus moet muziek even wijken voor mijn nieuwe rol als CEO. "Waar ik wel aan vasthoud, is om elk weekend de krant helemaal uit te lezen en een documentaire mee te pikken. Dat vergt een inspanning, maar het inspireert me ook. Je even verdiepen in een andere cultuur of iemands biografie, helpt me bovendien om te relativeren. Ja, ik heb een belangrijke baan en ik probeer die zo goed mogelijk te doen. Maar als je het in een breder kader bekijkt, zijn er toch zo veel andere mensen die nog zo veel belangrijker zijn. Mensen die vaak minder zichtbaar zijn. Daar put ik steun uit, zoiets geeft houvast."