Heinrich von Pierer, chief executive officer van het uitdijende Siemens-conglomeraat, staat algemeen bekend als een hevig verdediger van het Duitse consensusmodel. De voorbije acht jaar herstructureerde hij de onderneming en schrapte meer dan 70.000 banen in het Duitse personeelsbestand - dat nu nog 180.000 werknemers telt - maar toch gingen de medewerkers niet één keer uit protest in staking. Op de tennisbaan evenwel verandert Von Pierer in een gevaarlijke tijger (zie hoofdtekst). Vanwaar dat verschil?
...

Heinrich von Pierer, chief executive officer van het uitdijende Siemens-conglomeraat, staat algemeen bekend als een hevig verdediger van het Duitse consensusmodel. De voorbije acht jaar herstructureerde hij de onderneming en schrapte meer dan 70.000 banen in het Duitse personeelsbestand - dat nu nog 180.000 werknemers telt - maar toch gingen de medewerkers niet één keer uit protest in staking. Op de tennisbaan evenwel verandert Von Pierer in een gevaarlijke tijger (zie hoofdtekst). Vanwaar dat verschil? HEINRICH VON PIERER (SIEMENS). "In de eerste plaats draait elke sport rond strijdlust, het komt erop aan zo vaak mogelijk te winnen en zo weinig mogelijk te verliezen. Je moet leren winnen en verliezen. Ja inderdaad, je moet ook leren winnen, leren om niet arrogant te worden. Want in elke overwinning schuilt de kiem voor de volgende nederlaag als je een fout maakt. Daarom ook mag je niet al te overstuur geraken wanneer je verliest, maar moet je het van je afschudden en gewoon voortgaan. Bij tennis sta je er alleen voor en is het belangrijk dat je je goed voorbereidt. Misschien is het wel zo dat ik goed speel, omdat ik altijd goed voorbereid ben."Ten tweede moet je je tegenstrever kunnen inschatten. Na een paar minuutjes opwarmen kan ik al zeggen waar zijn sterke en zwakke punten liggen. En uiteraard ken ik mijn eigen sterkten en zwakheden en kan ik mijn spel aanpassen. Het draait 'm ook rond het volgen van de juiste strategie. In tegenstelling tot voetbal, waar je zeker bent dat het voorbij is als je vijf minuten voor affluiten met 3-0 achterstaat, maak je bij tennis tot de allerlaatste bal nog altijd kans. Je hebt de mogelijkheid om het spel volledig te doen keren."Tijdens een tennispartijtje tegen kanselier Helmut Schröder ging u nogal hard tekeer. Was dat ook een soort managementbeslissing, of niet?VON PIERER. "Dat was een crisis! Ik heb toen tot mezelf gezegd: "Hou op met zo vriendelijk te zijn tegen je tegenstrever. Je moet je tegenstrever een poosje gaan haten!"Welke managementles kunt u daaruit dan trekken?VON PIERER. "Af en toe moet je een beetje agressief zijn en van tactiek veranderen. Het heeft geen zin om altijd maar hetzelfde balletje te blijven spelen als je tegen een tennismuur oploopt. Dan moet je zeggen: Nu is het tijd om te veranderen."Hoe zou u uw managementfilosofie voor Siemens vergelijken met uw ingesteldheid op de tennisbaan?VON PIERER. "Hemeltje, er vallen heel wat parallellen te trekken. Je moet een zekere mengeling van doortastendheid en aanpassingsvermogen tentoonspreiden. In tennis noemt men dat defensief spelen. Een sport kan niet enkel uit aanvallen bestaan. Je kunt beide houdingen aannemen en je tegenspeler beter leren kennen. En hem vooral nooit onderschatten. Dat is iets wat ik in al die jaren van tennisspelen geleerd heb: dat ik bittere nederlagen geleden heb omdat ik mijn tegenstrever onderschatte. Dat overkomt me nu niet meer."