Je zou er zo voorbijwandelen. Zo ingetogen als de gerenoveerde woning op de Prins Boudewijnlaan staat, zo ingetogen is het restaurant van Jan Decan dat achter de sierlijke gevel schuilt. We worden vriendelijk ontvangen in een licht interieur met een nieuw visgraatparket, onberispelijk wit tafellinnen en in het midden een buffetpiano. Decan is ook pianist van opleiding. Dat hoor je aan de muziek en voel je aan de sfeer. De akoestiek is gedempt en het is er intiem en gezellig.
...

Je zou er zo voorbijwandelen. Zo ingetogen als de gerenoveerde woning op de Prins Boudewijnlaan staat, zo ingetogen is het restaurant van Jan Decan dat achter de sierlijke gevel schuilt. We worden vriendelijk ontvangen in een licht interieur met een nieuw visgraatparket, onberispelijk wit tafellinnen en in het midden een buffetpiano. Decan is ook pianist van opleiding. Dat hoor je aan de muziek en voel je aan de sfeer. De akoestiek is gedempt en het is er intiem en gezellig. Dertiger Decan runde enkele maanden een tijdelijk restaurant in het voormalige pand van Colette in Westerlo en verdiende voordien zijn sporen bij Zilte en Mondieu in Koksijde. Daar leerde hij koken met respect voor het product. Dat wordt meteen duidelijk met de amuses: met de hand gepelde grijze noordzeegarnalen serveert Decan gul in hun volle glorie met zachte bieslookolie. De ossenstaart met blackwellsaus verklapt dat klassieke gerechten hier troef zijn. Een leuke lunch- of viergangenmenu serveert Decan tegen correcte prijzen van 48 en 69 euro. De à-la-cartegerechten zijn iets duurder, maar de porties zijn royaal en de producten nobel. Alleen keren sommige ingrediënten terug in de gerechten, waardoor kiezen moeilijk wordt. Een interessant dilemma, want het wijst er ook op dat de chef niet met een overdaad aan producten werkt en dus ook niet veel weggooit. Mijn drie langoustines zijn geen kanjers, maar zijn heerlijk sappig en krijgen bijval van een mooie beurre noisette die zorgzaam in een apart kannetje op tafel gezet wordt (49 euro). Ze worden afgewerkt met Imperial Heritage-kaviaar. De zachte parel vindt ook zijn rappel in de risotto van bloemkool, een speelse knipoog in een verder klassiek, maar steengoed uitgevoerde plat. Fijne sneetjes kalfskroon, krokant geschroeid en mals rosé vanbinnen, vormen het hoofdgerecht (42 euro). Om herhaling te vermijden paste Decan de garnituur van bloemkool voor me aan naar een crème van artisjok. Hij serveert er nog enkele witte gegrilde asperges bij en kasteelaardappeltjes. Klassiek, maar zo mooi. Ik was nog graag voortgegaan op dat elan met een dessert, maar helaas kwamen we na twee uur voor twee gerechten wat in tijdnood. Als het tempo een tikkeltje opgekrikt wordt, heeft Berchem er plotsklaps een intiem huis van vertrouwen bij.