Tony Hermans (67 j.) heeft reeds jaren geleden een systeem voor interaktieve tv uitgedokterd. Alleen is het tot op vandaag slechts een sluimerend bestaan blijven leiden. "Ik ben dakloos met mijn participatieve tv-technologie, " betreurt hij. "Nochtans beschikken wij nog steeds over het meest intelligente en goedkoopste projekt voor interaktieve televisie in de wereld. En de bestaande kabelinfrastruktuur in België is er klaar voor, " houdt hij vol.
...

Tony Hermans (67 j.) heeft reeds jaren geleden een systeem voor interaktieve tv uitgedokterd. Alleen is het tot op vandaag slechts een sluimerend bestaan blijven leiden. "Ik ben dakloos met mijn participatieve tv-technologie, " betreurt hij. "Nochtans beschikken wij nog steeds over het meest intelligente en goedkoopste projekt voor interaktieve televisie in de wereld. En de bestaande kabelinfrastruktuur in België is er klaar voor, " houdt hij vol.De naam Tony Hermans doet allicht een belletje rinkelen. Hij was immers de bedenker van het spelprogramma Micro-Macro, een tv-kwis die eind jaren '70 en begin jaren '80 furore maakte op de BRT. Het spelkoncept waarvan Hermans alle tv-rechten bezit brak ook door in het buitenland.Tony Hermans was al film- en tv-fanaat tijdens zijn studentenjaren aan de KU-Leuven. In '53 toog hij na zijn studies burgerlijk elektrotechnisch ingenieur aan het werk bij Barco. In het jaar van de wereldtentoonstelling, 1958, duwde hij zijn schouders onder Cinerama, een bioskoop-evenement met reuzegroot projektiescherm. Om dan in '59 Audicon Film op te richten.Bijna 25 jaar later ging Audicon Film failliet "zónder één frank schuld na te laten, " beweert Hermans met klem. De man heeft klappen ontvangen. De gemeente Bornem weerde hem manu militari uit het kasteel van Hingene het bedrijfspand van Audicon Film om er een zogenaamd audiovisueel centrum voor Vlaanderen op te starten. "Een grotere belediging was voor mij niet denkbaar, " herinnert Tony Hermans zich. Hij had toen al enige jaren de kant-en-klare technologie in huis om van Micro-Macro en andere tv-programma's heuse interaktieve televisie te maken.In '78 demonstreerde Tony Hermans zijn "participatie-tv" op de toenmalige BRT waarbij de kijker via een spotgoedkoop handcomputertje, voorzien van een schermpje en een alfanumeriek klavier, vanuit de huiskamer aktief kan deelnemen aan het kwisprogramma op de beeldbuis. Interaktiviteit zonder poespas, "zonder glasvezel, zonder tweeweg-televisie, maar via de doodgewone ontvangst van bestaande tv-signalen, " licht Hermans toe. Via de MIP-TV-beurs in Cannes, anno '79, haalde het proefprojekt zelfs de wereldpers.Eind vorig jaar poogde Hermans, met opnieuw een demonstratie in het Media-centrum van de KU-Leuven, het geheugen van de media-verantwoordelijken in dit land op te frissen. Zij bleven vooralsnog Oostindisch doof. Vaag, maar optimistisch als altijd : "Verschillende tv-zenders hebben belangstelling. Er zijn vragen om onderhandelingen te beginnen, " blijft Tony Hermans tegen de bierkaai vechten.TONY HERMANS (ERELEKTOR KU-LEUVEN) "Ik beschik over het meest intelligente projekt voor interaktieve tv in de wereld. "