"Waar kunnen we in Brussel goed Italiaans eten?" Het is een vraag die men wel vaker hoort.
...

"Waar kunnen we in Brussel goed Italiaans eten?" Het is een vraag die men wel vaker hoort.Ciao (J. Stevensstraat 28, Brussel, Tel. 02-513 03 23) is voor the happy few het beste Italiaanse restaurant. In het bescheiden eethuisje wordt voor minder bescheiden prijzen lekker en authentiek Italiaans gegeten. Tweehonderd meter verder ligt Castello Banfi (Bodenbroekstraat 12, Brussel, Tel. 02-512 87 94) en ook daar verschijnt ambrozijn op tafel. In dit smaakvolle restaurant zijn de plaatsen minstens twee keer per dag bezet. Aan tafel zitten aristocratische burgers en aan het fornuis staat de Ierse keukenprinses Breeda Ruane. In Senza Nome (Koninklijke St.-Mariastraat 22, Schaarbeek, Tel. 02-223 16 17) moet u aanbellen; Nadia Bruno beslist daarna of u goed genoeg bent (lees: kapitaalkrachtig genoeg) om lid te worden. De kok is een in huis opgeleide Portugees en zijn Italiaanse gerechten zijn smakelijk. In het lijstje van goede Italiaanse eethuizen wordt I Trulli wel eens vergeten. Het uit 1986 daterende eethuis schotelt een veelzijdige formule voor, waarin internationale zakenmannen én kosmopolitische burgers hun gading vinden. In I Trulli wordt losjes en toch op niveau getafeld. In de eetzaal steelt de 'maître d'hôtel' de show wanneer hij en public gevogelte versnijdt. Obers met witte hemden, grijze vestjes en strik onder de kin zijn alomtegenwoordig: zij worden geleid door patron Pierino Pace. Door de open keukendeur ziet men een kordon koks in de weer. Hun bereidingen zijn Italiaans en Frans, de porties zijn royaal en de kwaliteit wordt in ere gehouden. Op tafel wachten verse broodjes en bakjes olijfolie. Spijskaart en bediening zijn in het Frans. De wijnkaart vermeldt vooral duurdere flessen. Toen wij de ober vroegen een fles voor te stellen, kwam hij met een Salviano Tuzlo Rosso, Lago di Carbara, Umbria 1998, een charmeur voor een eerlijke prijs (890 frank). Er was antipasti della casa als voorgerecht, een lawine van kleine bordjes met koude en warme hapjes van de antipastatafel, aangevuld met vers gefrituurde groenten (350 frank). Ook kregen we een salade van inktvis van de grill (530 frank) voorgeschoteld. Hoofdgerechten waren: assortiment van deegwaren of zeven soorten pasta en bijbehorende sausen op één groot bord (695 frank) en tagliatelli met ragout van langoustines (595 frank). Fantasie van bittere chocolade stond voor twee quenelles, opgediend met banaan en gekonfijte limoen (425 frank). Alle gerechten vielen in de smaak. Gezien de kwaliteit van de maaltijden, de bediening en het comfort zijn de prijzen gerechtvaardigd: er bestaan dus nog betrouwbare Italianen.Pieter Van Doveren