De XC40 van Volvo doet het uitstekend. Op de markt van de particulieren verkoopt hij best goed met zijn kleine benzinemotor in het vooronder, en als bedrijfswagen scoort vooral de elektrische versie Recharge Twin. Die laatste wordt in de Volvo-fabriek van Gent geassembleerd, zodat de Belgische vestiging ook de nieuwe C40 toevertrouwd kreeg. Die heeft hetzelfde platform en dezelfde organen als de XC40.
...

De XC40 van Volvo doet het uitstekend. Op de markt van de particulieren verkoopt hij best goed met zijn kleine benzinemotor in het vooronder, en als bedrijfswagen scoort vooral de elektrische versie Recharge Twin. Die laatste wordt in de Volvo-fabriek van Gent geassembleerd, zodat de Belgische vestiging ook de nieuwe C40 toevertrouwd kreeg. Die heeft hetzelfde platform en dezelfde organen als de XC40. Het verschil tussen beide modellen is dat er van de C40 geen versie met een verbrandingsmotor meer komt. Daarnaast krijgen we hier een ander koetswerk geserveerd, meer coupéachtig, met een achtersteven die niet hoekig is maar schuin afloopt. Dat zou de Europese koper als sportiever en hipper beschouwen.De veel schuinere afloop van het dak creëert meteen ook een van de vervelendste kantjes van de C40: het uitzicht naar achteren is heel beperkt en de hoofdruimte achterin is ook niet om over naar huis te schrijven. Met het interieur probeert Volvo te benadrukken dat het een premiummerk is. Dat lukt aardig, ondanks de aanwezigheid van heel wat kunststoffen, die gemaakt zijn met gerecycleerd materiaal - tegenwoordig een must als je een elektrische auto bouwt. Die moet immers licht zijn en tegelijk zijn bezorgdheid over het milieu etaleren. Onderweg ontdekken we een auto die in de eerste plaats heel comfortabel is, en toch heel strak blijft sporen als je eens wat sneller door een bocht gaat. Met dat uitstekende compromis profileert de C40 zich als een aangename reiswagen, waarmee je heel ontspannen grote afstanden kunt afleggen. Natuurlijk moet je dan tijdig kunnen laden bij een paal die 150 kilowatt haalt. Dan volstaan 40 minuten om de batterij weer voor 80 procent op te laden. Volvo belooft een volgens WLTP-norm gemeten autonomie van 440 kilometer, maar op basis van het gemiddelde verbruik voor onze rit over een mix van autoweg en binnenwegen, kun je beter rekening houden met een reëel rijbereik van rond 340 kilometer. Tot slot een pluim voor de heel progressieve acceleratie, die bijdraagt tot het gevoel van comfort: hoewel de C40 in minder dan 5 seconden uit stilstand naar 100 kilometer per uur sprint, heb je bij fors accelereren nooit het gevoel dat je door een raket wordt gelanceerd, zoals in veel elektrische auto's wel het geval is.