Veldslagen zijn de mijlpalen van de seculiere geschiedenis", zei Winston Churchill. De Russische invasie in Oekraïne is het begin van een gevaarlijk nieuw tijdperk van rivaliteit tussen grootmachten. De Amerikaanse president Joe Biden heeft het opvallend goed gedaan met zijn hulp aan Oekraïne. In 2023 zal hij misschien worstelen met de complexiteit en de gevaren van een Oekraïense overwinning.
...

Veldslagen zijn de mijlpalen van de seculiere geschiedenis", zei Winston Churchill. De Russische invasie in Oekraïne is het begin van een gevaarlijk nieuw tijdperk van rivaliteit tussen grootmachten. De Amerikaanse president Joe Biden heeft het opvallend goed gedaan met zijn hulp aan Oekraïne. In 2023 zal hij misschien worstelen met de complexiteit en de gevaren van een Oekraïense overwinning. In wat Biden het "beslissende decennium" noemt om de wereld vorm te geven, woeden nog zorgwekkende conflicten. Biden heeft toegezegd dat de Verenigde Staten zullen optreden, als China Taiwan binnenvalt. Hij heeft plechtig beloofd ervoor te zorgen dat Iran geen kernwapens krijgt, ook al is het bijna zover. Noord-Korea heeft al atoomwapens en voert het aantal testen met kernraketten op. Dat heeft de VS en Zuid-Korea ertoe aangezet meer militaire oefeningen te houden, en het risico op een onbedoelde oorlog vergroot. Biden had het liever anders gezien. Bij zijn ambtsaanvaarding wilde hij investeren in de Amerikaanse economie, een nucleair akkoord met Iran sluiten, zich terugtrekken uit de oorlogen in het Midden-Oosten, de betrekkingen met Rusland stabiliseren en, zoals anderen voor hem, zich richten op Azië. Vladimir Poetin heeft hem gedwongen weer op Europa te focussen. Biden heeft opnieuw ontdekt dat de VS, als de belangrijkste macht van de wereld, mondiale belangen hebben. Chaos in één deel van de wereld verzwakt Amerika elders, stelt zijn nationale veiligheidsstrategie, die in oktober openbaar gemaakt is. Dus hoopt hij dat succes in Oekraïne Rusland verzwakt, de NAVO versterkt, Europa weerbaarder maakt, Amerika's macht bevestigt en alle autocraten gewaarschuwd achterlaat. Maar eerst moet Oekraïne winnen. Biden moet zowel in het buitenland als in eigen land de cohesie bewaren. Energietekorten zullen deze winter pijn doen. In de VS hebben de Republikeinen weer de meerderheid in het Huis van Afgevaardigden. Aangezien 'America First'-aanhangers vijandig staan tegenover Oekraïne, zal het voor de president misschien moeilijker worden voor tientallen miljarden militaire en economische steun te sturen. Gesteld dat Oekraïne blijft oprukken in 2023, zal een naderende overwinning nieuwe problemen meebrengen. De voornaamste is het gevaar van nucleaire escalatie. Hoe dichter Oekraïne bij een Russische nederlaag komt, hoe groter de verleiding om kernwapens in te zetten. Wat zal voor Poetin de druppel zijn? Niemand weet het. Als Poetin daarentegen zijn winst probeert te consolideren met een diplomatieke regeling, zal Oekraïne niet geneigd zijn toegevingen te doen. Het wil een volledige Russische terugtrekking naar de grenzen van 1991, herstelbetalingen en processen voor oorlogsmisdaden. Sommige Europese bondgenoten zijn bezorgd over die eisen. Biden heeft nog niet in zijn kaarten laten kijken, maar als de belangrijkste bondgenoot van Oekraïne zal hij een belangrijke stem hebben in het debat over het moment waarop de gevechten stoppen en de voorwaarden daarvoor. Maar elk akkoord zal waarschijnlijk eerder een broos staakt-het-vuren zijn dan een blijvende vrede. De NAVO en de Europese Unie zouden moeten beslissen over een versnelde lidmaatschapsprocedure voor Oekraïne. De getoonde moed maakt het moeilijk het land de toetreding tot het Westen te ontzeggen. Maar het NAVO-lidmaatschap zou inhouden dat de kernparaplu van de VS zich ook uitstrekt over Oekraïne. Zou dat de vrede helpen waarborgen, of vergroot het enkel maar het risico op een rechtstreeks conflict met Rusland? Volgens team-Biden vormt Rusland een "onmiddellijke en aanhoudende bedreiging". Maar de grootste uitdaging komt van China, het enige land met het voornemen en de macht om de wereld te transformeren. Terwijl hij doorgaat met een indirecte oorlog met Rusland, heeft Biden ook de chipoorlog met China opgevoerd. Aangezien dat land in snel tempo zijn leger opbouwt en gevreesd wordt dat het de komende jaren Taiwan kan aanvallen, zijn sommige strategen bang dat Oekraïne een gevaarlijke afleiding vormt. De reactie van de regering-Biden daarop is dat het zowel Rusland als China kan afweren, dankzij haar ongeëvenaarde netwerk van bondgenoten. De militaire bescherming van bondgenoten in Europa is voornamelijk een taak van de landmacht, terwijl steun aan die in Azië een lucht- en zeemacht vereist. Maar zelfs de enorme Amerikaanse defensiebudgetten hebben grenzen. De Republikeinse winst in de tussentijdse verkiezingen kan ertoe leiden dat de strijdkrachten extra middelen krijgen die meer doen dan de inflatie corrigeren. En een succes in Oekraïne zou ook de geopolitieke dilemma's van Amerika kunnen milderen. Zelfs een overwinning op punten tegen Rusland kan genoeg zijn om China ervan te overtuigen dat de kans op een verloren oorlog om Taiwan niet het risico waard is.