Meer mannenwereld dan de brouwerijsector bestaat allicht niet, en toch zijn er uitzonderingen. Gudrun Vandoorne, eigenares en bedrijfsleidster van brouwerij 't Gaverhopke (Stasegem nabij Kortrijk) is zo'n witte merel. Drie jaar geleden koos ze voor een haast onmogelijke ommekeer in haar loopbaan: van verpleegkundige naar brouwer. Precies een jaar geleden werd ze ervoor beloond met de titel Nieuwe Onderneemster van het Jaar.
...

Meer mannenwereld dan de brouwerijsector bestaat allicht niet, en toch zijn er uitzonderingen. Gudrun Vandoorne, eigenares en bedrijfsleidster van brouwerij 't Gaverhopke (Stasegem nabij Kortrijk) is zo'n witte merel. Drie jaar geleden koos ze voor een haast onmogelijke ommekeer in haar loopbaan: van verpleegkundige naar brouwer. Precies een jaar geleden werd ze ervoor beloond met de titel Nieuwe Onderneemster van het Jaar. GUDRUN VANDOORNE. "Mijn wereld ziet er nu toch een beetje anders uit. Om te beginnen betekende de titel vooral veel gratis publiciteit en veel naamsbekendheid voor de brouwerij. In de sector evolueerde ik plots van niemand tot iemand. Kennelijk was dat niet alleen zo in het brouwersmilieu, maar ook daarbuiten. Ik werd het hele jaar door overal gevraagd om deel te nemen aan debatten van bedrijfsorganisaties of scholen. Die uitnodigingen overstegen in ieder geval het ondernemersmilieu. Stel u voor: onlangs zat ik in een panel met Georges Leekens en met de zoon van Herman Van Rompuy. Omgekeerd kregen we ook meer en meer aanvragen voor bedrijfsbezoeken." VANDOORNE. "Absoluut. Maar we hebben die onderscheiding dan ook zelf in de kijker geplaatst via mailings of via onze eigen nieuwsbrieven. Als je kan uitpakken met de titel Nieuwe Onderneemster van het Jaar, word je plots ook veel meer serieus genomen. Ik geef maar één voorbeeld: een jonge Amerikaanse ondernemer uit Philadelphia had iets over ons gelezen in de media en nam prompt contact op. We hebben besloten om nu samen een Amerikaans-Belgisch biertje op de markt te brengen en dat uit te testen. Dat project zit in de laatste fase en we zoeken nu nog een gepaste naam voor het negende biertje in onze etalage." VANDOORNE. "Neen, niet echt, het blijft moeilijk. Maar moeilijk is nu net de grote uitdaging. Ik heb gekozen voor het zelfstandig ondernemerschap, en dat is en blijft een passie. Hoe klein ook, ik denk er niet aan om mijn eigen zaak te integreren in een grotere groep." VANDOORNE. "Dat is nog niet veranderd. Het begint al bij de aankoop van de grondstoffen. Ik ga zelfs de mout en de hop ophalen. Net zoals ik het hele brouwproces zelf in handen heb, ja, tot en met het sleuren met en het heffen van bakken bier. Ik heb alleen steun aan mijn man die - weliswaar na zijn uren en als hobby - de exportmarkt helpt prospecteren. Heel eerlijk: hij doet dat uitstekend ( lacht). Sinds kort exporteren wij ons assortiment ook richting Oostenrijk. Frankrijk blijft op ons verlanglijstje staan." VANDOORNE. "Twee jaar heeft het me gekost, elke zaterdagmorgen, maar nu is het een feit. Het betekent vooral privé een hele last van mijn schouders. Nu is er op zaterdagmorgen en trouwens het hele weekend door weer tijd voor qualitytime met mijn gezin. VANDOORNE. "Niemand is sant in eigen land, dus ook ik niet. In West-Vlaanderen, mijn eigen provincie, lukt het moeilijker dan in andere Vlaamse provincies. Limburg is een zegen, de interesse van daaruit is bijna overweldigend." VANDOORNE. "Nooit tijdens de werkuren. Maar als ik thuiskom, gaat een biertje van 't Gaverhopke er zo in." KC"Ik ga zelfs de mout en de hop ophalen"