Deze week verzamelt de vastgoedwereld op de MIPIM-beurs in Cannes. Wie er zeker zal zijn, is Louis-Marie Piron, topman van de grootste Waalse aannemer Thomas & Piron. "MIPIM geeft de kans om iedereen die wat betekent in het wereldje in een week te ontmoeten", zegt de CEO in zijn eerste interview met de Vlaamse media. "Men neemt er nog de tijd om dingen rustig door te praten. Vanuit die contacten groeien contracten."
...

Deze week verzamelt de vastgoedwereld op de MIPIM-beurs in Cannes. Wie er zeker zal zijn, is Louis-Marie Piron, topman van de grootste Waalse aannemer Thomas & Piron. "MIPIM geeft de kans om iedereen die wat betekent in het wereldje in een week te ontmoeten", zegt de CEO in zijn eerste interview met de Vlaamse media. "Men neemt er nog de tijd om dingen rustig door te praten. Vanuit die contacten groeien contracten." Thomas & Piron haalde in 2010 een nog te publiceren groepsomzet van 240 miljoen. Het bouwde 550 appartementen en 530 huizen in België en 150 appartementen en 50 huizen in het Groothertogdom. "Een absoluut record", schetst Piron. "Dat was grotendeels te danken aan de tijdelijk verlaagde btw." De klap van de crisis viel in 2009 al bij al nog mee, met een verkoopcijfer van 209 miljoen en een exploitatieresultaat van 11 miljoen (2008: 214 miljoen en 15 miljoen). "We hielden goed stand", aldus Piron. "Beleggers hebben oog voor vastgoed, zeker in de residentiële niche waarin wij vooral actief zijn. Een appartement brengt vandaag meer op dan een bankrekening en is minder riskant dan een aandeel. Ik hoop dat er snel een einde komt aan de wankele politieke situatie. Mensen stellen belangrijke beslissingen uit in onzekere tijden. Vertrouwen ondersteunt vastgoed. Hopelijk hakt de politiek eindelijk knopen en pakt ze opnieuw dossiers aan (zie kader Stop werkloosheid te subsidiëren). Thomas & Piron, diep verscholen in de velden van het Luxemburgse Our, is amper bekend in Vlaanderen. Het is in België enkel aanwezig waar Piron de taal spreekt: Wallonië, Brussel, en in de rand. "Nooit ondervond ik er enig nadeel als Franstalige", lacht hij. "Daarom heb ik ook een buitenverblijf in Knokke. In feite toch ook tweetalig, zelfs de burgemeester." Piron mijdt Vlaanderen niet alleen omwille van de taal. Hij heeft er ook amper connecties in de administratie en de politiek. "Ik zou in Vlaanderen van nul een vastgoedbedrijf moeten opstarten en dat kan niet zonder een netwerk. Hier in Wallonië ken ik iedereen. Moest het sop de kool waard zijn, zou ik een Vlaamse uitbraak overwegen. Maar er azen in Vlaanderen al te veel promotoren en aannemers op ontzettend weinig terreinen. Dan breid ik liever uit naar andere landen." Hij deed dat al naar het Groothertogdom, maar ook naar meer exotische landen, zoals Rwanda en Marokko (zie kader Afrikaanse groei). Dit jaar mikt Thomas & Piron op de uitbreiding richting Noord-Frankrijk. Jean-Pierre Bernard - een ex van Besix - zal de Franse overnames begeleiden. De contacten met Bank Degroof, door Piron ingeschakeld om zakenpartners te zoeken in Frankrijk, zijn wat teruggeschroefd. "Een krant concludeerde na een lek uit de aanstelling van de bank dat ik een overnemer zocht voor mijn bedrijf", gruwt Piron. "Dat is te gek voor woorden. Ik heb een zoon - actief in de woningbouw - en een dochter in Rwanda die klaar staan om me op te volgen. In 6 of 7 jaar tijd zal de omzet verdubbelen." Ook voor projecten in Rwanda, Marokko en sinds kort Polen zoekt Thomas & Piron partners. Daarnaast wil het bedrijf houten huizen en kleinere winkelprojecten van 1000 tot 2000 vierkante meter bouwen. Louis-Marie Piron is een atypische ondernemer. In 1974 startte de toen 18-jarige boerenzoon met metser Charles Thomas aan de renovatie van het huis van zijn grootvader. Twee jaar later prijkte op een oude Ford-vrachtwagen de bedrijfsnaam Thomas & Piron sprl. "Ik had niets anders te doen", klinkt het laconiek bij Piron, die Thomas ondertussen uitkocht. "Toen ontstond het idee om een vennootschap te creëren. Vanuit het niets, want ik had geen diploma. We namen er een arbeider bij en nog een. En voor ik het besefte, telde de groep 1400 werknemers." In 1981 kwam zijn broer Bernard Piron, een ingenieur, bij het bedrijf werken. Lang werkte Thomas & Piron enkel in onderaanneming. Maar dat statuut leek hem na verloop van tijd te wankel en weinig winstgevend. Het bedrijf startte in 1988 met sleutel-op-de-deur woningen. Later volgden appartementsblokken. Piron: "We groeiden als kool, elk jaar zo'n 15 procent. Onze concurrenten leken te slapen." HANS BROCKMANS, FOTOGRAFIE FILIP VAN LOOCK"Moest het sop de kool waard zijn, zou ik een Vlaamse uitbraak overwegen."