Terwijl de Amerikaanse investeerder Warren Buffett sinds juli 1997 de zilverprijs deed stijgen met 50% (hij kocht meer dan een kwart van de wereldproductie van 1997 aan), doet de goudprijs het heel wat minder goed. Vandaag kost een ons goud ongeveer 300 dollar, minder dan de helft van zijn waarde in 1980. Volgens Paul De Grauwe, professor economie aan de KU Leuven, is het niet ondenkbaar dat het edele metaal op termijn verder wegzakt tot 100 dollar per ons. Dat schrijft hij in zijn studie On the future of gold. Basis van De Grauwes redenering is dat, sinds de ineenstorting van de goudconvertibiliteit van de dollar in 1971, het goud een metaal is geworde...

Terwijl de Amerikaanse investeerder Warren Buffett sinds juli 1997 de zilverprijs deed stijgen met 50% (hij kocht meer dan een kwart van de wereldproductie van 1997 aan), doet de goudprijs het heel wat minder goed. Vandaag kost een ons goud ongeveer 300 dollar, minder dan de helft van zijn waarde in 1980. Volgens Paul De Grauwe, professor economie aan de KU Leuven, is het niet ondenkbaar dat het edele metaal op termijn verder wegzakt tot 100 dollar per ons. Dat schrijft hij in zijn studie On the future of gold. Basis van De Grauwes redenering is dat, sinds de ineenstorting van de goudconvertibiliteit van de dollar in 1971, het goud een metaal is geworden als een ander. Alleen was dat tot voor kort niet echt doorgedrongen tot de markten en de centrale banken. Was dat wél het geval geweest, dan had de goudkoers sinds 1971 allicht de gemiddelde prijs van de andere metalen gevolgd. In dat geval zweefde de goudkoers nu zowat rond de 100 dollar, schrijft De Grauwe. Dit is geen voorspelling, waarschuwt hij, alleen een indicatie hoe diep de goudkoers kan vallen. Gouddekking van munten is verleden tijd, aldus De Grauwe. Zijn uitgangspunt is dat de internationale handel sterker groeit dan de goudproductie. Regeringen die hun munt koppelen aan het goud staan voor een dilemma.Ofwel behouden ze de koppeling, maar dan is hun uitgifte van geld vastgebonden aan de aangroei van hun goudvoorraad. Dat zal sterke deflatie veroorzaken, want de nood aan liquiditeiten vanwege de internationale handel zal de groei van de goudvoorraad overtreffen. Dat zal de economische activiteit afremmen en de prijzen drukken.Ofwel laten de regeringen hun gelduitgifte sneller stijgen dan de groei van de goudvoorraad. Maar dit leidt tot een vertrouwenscrisis omdat het publiek zal beseffen dat de overheid de goudconvertibiliteit van de munt tegen een vaste verhouding niet langer zal kunnen garanderen. Sinds 1970 is de wereldhandel driemaal sneller gestegen dan de jaarlijkse goudproductie, schrijft De Grauwe, en besluit dat een terugkeer naar een monetaire functie voor goud niet langer realistisch is. "De stijging van de geldhoeveelheid afstemmen op groei van de productie, dát zal de stabiliteit van muntkoersen bepalen in de toekomst", zo verklaart De Grauwe aan Trends. Intussen zitten de centrale banken met een berg goud, geschat op zowat 25% van de wereldvoorraad. Dankzij de blijkbaar onverslijtbare "mythologie van het goud" zijn er nog steeds centrale banken die meer dan de helft van hun portfolio aan internationale reserves in de vorm van goud aanhouden. Maar door het besef dat de goudstandaard voorgoed voorbij is, en door de lage opbrengsten uit goud sinds 1980, sloegen de centrale bankiers aan het verkopen. Dat proces is al een decennium bezig, maar is de jongste jaren versneld, en is een drijvende kracht achter de goudkoersdaling. "Komt daarbij dat de nationale banken van de EU waarschijnlijk slechts een klein deel van hun goud zullen overhevelen naar de Europese Centrale Bank," zegt De Grauwe. "De verkoopdruk bij de nationale banken zal er dus niet op verminderen." De goudreserves van de nationale banken vertegenwoordigen ongeveer 25 jaar van goudproductie, tegen de huidige extractiesnelheid. Op zoek naar een betere opbrengst voor hun internationale reserves, zullen de centrale bankiers hun goudvoorraad blijven verkopen. Als ze dit doen in de volgende kwarteeuw, zal de hoeveelheid goud die op de markt terechtkomt, nog toenemen, wat de prijs nog verder zal drukken.Paul De Grauwe, "On the future of gold", KU Leuven and Centre for Economic Policy Research London, prepared for the World Economic Forum, Davos, 29 january - 3 February 1998.