Eind 2018 komt er een grote retrospectieve van Franz West in het Centre Pompidou in Parijs en daarna in Tate Modern in Londen. Voor het zover is, organiseert Tim Van Laere Gallery in Antwerpen een verkoopexpo van de Oostenrijkse beeldhouwer die in 2012 overleed. D...

Eind 2018 komt er een grote retrospectieve van Franz West in het Centre Pompidou in Parijs en daarna in Tate Modern in Londen. Voor het zover is, organiseert Tim Van Laere Gallery in Antwerpen een verkoopexpo van de Oostenrijkse beeldhouwer die in 2012 overleed. De derde tentoonstelling die Van Laere over hem brengt, is even breed als het oeuvre van de kunstenaar: er zijn zowel sculpturen, meubels, collages als installaties te zien. Wests sculpturen kun je aanraken, op zijn ergonomische beelden kun je zitten, zijn objecten kun je vasthouden en zelfs dragen. Passstücke noemde hij die - letterlijk: verplaatsbare stukken. Wests participatieve insteek kwam niet uit de lucht gevallen. De kunstenaar groeide op met het Weense Aktionisme, de eerste performancekunst, de happenings en Fluxus: kunststromingen waarbij kunst gebeurde op interactieve evenementen. In de late jaren tachtig begon hij meubilair te maken, niet uit papier-maché, polyester en gips - de materialen die hij tot dan het meest gebruikte - wel uit prefabmateriaal, overtrokken met textiel of tapijt. Hij rekte daarmee de grenzen tussen kunst en decoratie uit. Tijdens zijn leven was West al succesvol. In 2011 won hij de Gouden Leeuw op de Biënnale van Venetië voor zijn hele oeuvre.