Het Canadese Kinross Gold behoort met negen operationele mijnen op vier continenten en een goudproductie van ongeveer 2,5 miljoen ounce per jaar tot de wereldwijde subtop van de goudmijnbedrijven, achter de allergrootste als Barrick Gold en Newmont Mining. Kinross is actief in Noord- en Zuid-Amerika (vijf mijnen, 54 % van de groepsproductie), Rusland (twee mijnen, 29 %) en West-Afrika (twee mijnen, 17 %).
...

Het Canadese Kinross Gold behoort met negen operationele mijnen op vier continenten en een goudproductie van ongeveer 2,5 miljoen ounce per jaar tot de wereldwijde subtop van de goudmijnbedrijven, achter de allergrootste als Barrick Gold en Newmont Mining. Kinross is actief in Noord- en Zuid-Amerika (vijf mijnen, 54 % van de groepsproductie), Rusland (twee mijnen, 29 %) en West-Afrika (twee mijnen, 17 %). Het aandeel noteert nog maar 1,6 dollar. Aan het eind van het vorige decennium deed niets vermoeden dat de koers zo diep kon terugvallen. Na een reeks succesvolle overnames was Kinross Gold een van de rijzende sterren in de sector van de goudmijnen. Ook de goudprijs stond toen hoog. De koers van het aandeel steeg tot 25 dollar. Maar toen kwam de overname van Red Back Mining in 2010. De Tasiast-mijn in Mauritanië moest Kinross in de absolute wereldtop van de goudmijnen brengen. Maar de beloftevolle groeipool werd een nachtmerrie. Niet alleen was de aankoop slecht getimed -- vlak voor de ommekeer in de goudprijs -- er doken ook heel wat operationele problemen op. De kosten waren veel hoger dan Kinross aanvankelijk had ingeschat. Het bedrijf heeft al voor meer dan 6 miljard dollar aan waardeverminderingen geboekt, een veelvoud van de huidige marktkapitalisatie. Het aandeel maakte een nog veel diepere koersduik dan dat van de gemiddelde goudmijn. De gemiddelde productiekosten van 1063 dollar per ounce in de eerste helft van 2015 zijn nog altijd aan de hoge kant. Dat verklaart mee de wanprestatie van Kinross op de beurs in de voorbije jaren. Er liggen plannen op tafel om de verwerkingscapaciteit van de ertsen in de Tasiast-mijn op te drijven, maar de kosten van meer dan 1 miljard dollar zijn op dit moment economisch niet te verantwoorden. De verdere verlaging van de productiekosten is prioritair. Kinross doet het operationeel al verscheidene kwartalen beter. Het management maakt zich sterk dat de productie over het hele boekjaar zal uitkomen aan de bovenkant van de aangekondigde vork tussen 2,4 tot 2,6 miljoen ounce. De operationele kasstroom was met 167,4 miljoen dollar opnieuw positief in het tweede kwartaal, maar er was wel nog een nettoverlies. De cashpositie steeg in de eerste jaarhelft per saldo met 45 miljoen naar 1,07 miljard dollar. Daardoor daalde de netto financiële schuld naar 960 miljoen dollar. Dat komt overeen met 1,1 keer de bedrijfskasstroom (ebitda), fors lager dan bij de meeste sectorgenoten. Van de uitstaande schuld moet volgend jaar 250 miljoen dollar worden terugbetaald. Tegen onder meer 0,4 keer de boekwaarde behoort Kinross Gold tot de goedkoopste goudmijnen. Het aandeel kan worden beschouwd als een langlopende optie op een herstel van de goudprijs. Danny Reweghs