Nogal wat waarnemers in Amerika zijn van mening dat de schuld voor de zwakkere prestaties in de Ryder Cup moeten worden gezocht in de universitaire golfsport. En dat terwijl de Amerikaanse universitaire teams tientallen jaren lang werden beschouwd als de perfecte voedingsbodem voor spelers die later aan de absolute top zouden gaan meedraaien. Zo klinkt het verwijt dat de trainingen niet goed genoeg zijn. De grote massa van universitaire spelers en speelsters zou inderdaad worden begeleid door coaches die op technisch gebied lang niet altijd voldoende niveau halen.
...

Nogal wat waarnemers in Amerika zijn van mening dat de schuld voor de zwakkere prestaties in de Ryder Cup moeten worden gezocht in de universitaire golfsport. En dat terwijl de Amerikaanse universitaire teams tientallen jaren lang werden beschouwd als de perfecte voedingsbodem voor spelers die later aan de absolute top zouden gaan meedraaien. Zo klinkt het verwijt dat de trainingen niet goed genoeg zijn. De grote massa van universitaire spelers en speelsters zou inderdaad worden begeleid door coaches die op technisch gebied lang niet altijd voldoende niveau halen. Het neemt niet weg dat jonge Europeanen zich al jaren laten verleiden door beurzen om hun kans te wagen aan zo'n Amerikaanse universiteit. En hoewel de combinatie studies/golf natuurlijk geen garanties biedt, niet op sportief gebied en ook niet voor het diploma, is en blijft het een opportuniteit die ze met beide handen moeten grijpen. Het mooiste Belgische voorbeeld is nog altijd Didier de Vooght. De Antwerpenaar begon zijn carrière aan de universiteit van Ohio State en werd precies tien jaar geleden Europees Kampioen bij de amateurs. Hij deed het toen in Zwitserland beter dan de Spanjaard Sergio Garcia (tweede) en de Engelsman Luke Donald (vierde). Later kon De Vooght die prestaties niet doortrekken naar het professionele niveau, maar de technische bagage die in zo'n Amerikaanse universitaire opleiding te rapen valt, blijft heel degelijk. Dat bewijst de 20-jarige Spanjaard Pablo Martin-Benavides, golfstudent in Oklahoma State, die op 1 april de Estoril Open van Portugal won. Een toernooi dat meetelt voor de Europese Tour. Het deelnemersveld was niet meteen indrukwekkend, maar er waren toch wel een paar gevestigde waarden, zoals de Franse profspeler Raphaël Jacquelin, die tweede werd. Martin-Benavides is na 1145 toernooien trouwens de eerste amateur die in deze Tour kan winnen. Om maar te zeggen dat de Spanjaard een heuse krachttoer neerzette. Martin-Benavides is trouwens geen onbekende. In 2003 was hij amper zeventien toen hij 22ste werd in de Canarias Open de España, ook al in de Europese Tour. Deze keer finishte hij beresterk met een 66 en 68, waarna hij zijn winstpremie van 208.330 euro afstond aan de Fransman Jacquelin. Een prijs die hij betaalde om zijn amateursstatuut te behouden, net zoals zijn toegang als student tot de Amerikaanse NCAA (National Collegiate Athletic Association). In de States is hij een ster, want eerste op de ranglijst 2006 van de universitaire spelers. "Ik vind het vooral fantastisch dat ik de prestatie van de Amerikaan Scott Verplank kon evenaren", zegt Martin-Benavides. "Hij won in de Amerikaanse Tour toen hij aan dezelfde universiteit studeerde als ik. Mijn coaches bleven zeggen dat ik nooit goed zou worden als ik als amateur geen proftoernooi kon winnen. Dat motiveerde me enorm."Voor de jonge Spanjaard heeft de Amerikaanse universitaire golfsport haar positieve kanten: "Je staat er onder immense druk, vooral als je voor je team speelt. Ik ben dan ook altijd heel ontspannen als ik ... in de Europese Tour mag gaan spelen."John Baete