Adel en grootgrondbezit hebben altijd een belangrijke rol gespeeld in de economie van Chili, ook in de wijnbouw. Wijngaarden van meer dan duizend hectare zijn geen uitzondering. De eigenaars, vaak afkomstig uit aristocratische families, hebben belangen in andere industrieën, zoals steenkool, koper, zilver, scheepvaart, spoorwegen en media. Tegelijk koesteren ze de traditie van de wijnbouw, die teruggaat tot de zestiende eeuw. Gebouwen op wijndomeinen zijn gerestaureerd, oude kelders zorgvu...

Adel en grootgrondbezit hebben altijd een belangrijke rol gespeeld in de economie van Chili, ook in de wijnbouw. Wijngaarden van meer dan duizend hectare zijn geen uitzondering. De eigenaars, vaak afkomstig uit aristocratische families, hebben belangen in andere industrieën, zoals steenkool, koper, zilver, scheepvaart, spoorwegen en media. Tegelijk koesteren ze de traditie van de wijnbouw, die teruggaat tot de zestiende eeuw. Gebouwen op wijndomeinen zijn gerestaureerd, oude kelders zorgvuldig bewaard. Die combinatie van business en romantiek sloeg aan bij de wijnliefhebber. Chili hoort nu bij de grootste tien wijnproducerende landen. Duizenden hectaren wijngaard zijn opnieuw aangeplant met nobele druivenrassen als cabernet sauvignon, merlot, chardonnay en sauvignon blanc. Domeineigenaars hebben geïnvesteerd in de nieuwste technologie. Franse en Amerikaanse wijnhuizen en oenologen komen samenwerken met hun Chileense confraters. De interesse van Frankrijk dateert al van de negentiende eeuw. Daardoor is Chili in de Nieuwe Wereld het land waar de Franse wijnfilosofie het sterkst is doorgedrongen. Dat heeft te maken met de gelijkaardige Latijnse cultuur, maar ook met de goedkope grond en de klimatologische troeven van het land. Vanaf november regent het er haast niet meer, waardoor de druiven optimaal kunnen rijpen tot de oogst in februari. De keerzijde is dat er moet worden geïrrigeerd. Dat gebeurt met druppelirrigatie, waarbij de wijnstok krijgt wat hij nodig heeft. Een ander voordeel is dat ziekten van de wijnstok hier zeldzaam zijn. Het land is wel gevoelig voor natuurrampen. De orkaan El Niño in 1998 en een aardbeving in 2010 vernielden heel wat wijngaarden. De wijnbouw is geconcentreerd rond Santiago en tot 300 kilometer zuidwaarts. De beste gronden zijn daar ingenomen, zodat wijnbedrijven op zoek gaan naar nieuwe gebieden, zelfs waar het klimaat minder geschikt is. Een evolutie van de jongste jaren is de aandacht voor het terroir, de natuurlijke omgeving waarin de wijnstok wordt aangeplant. Chili heeft vele wijnvalleien, maar vroeger werd vooral in de vlakten aangeplant. Daar is het makkelijker de wijngaarden industrieel te bewerken en de druiven te oogsten. Nu zien we vaker de namen van valleien op wijnetiketten verschijnen, en worden de best aangepaste druivenrassen daar aangeplant. Een evolutie waarin de Fransen ongetwijfeld een rol hebben gespeeld. Invoer van Chileense wijnen: axybel.be en adbibendum.be. BRUNO VANSPAUWEN