Zal voetbal de wereld - en in het bijzonder de Europese economie - redden? Enkele weken voor de start van het Wereldkampioenschap Voetbal lieten de economen van ABN Amro in hun Soccernomics-rapport weten dat een wereldtitel voor Italië na een finale tegen Duitsland, de beste uitslag zou zijn. Want beide landen hebben te kampen met lage groeicijfers, een weinig buigzame arbeidsmarkt en een begrotingstekort dat hoger ligt dan wat de Europese Unie voorschrijft.
...

Zal voetbal de wereld - en in het bijzonder de Europese economie - redden? Enkele weken voor de start van het Wereldkampioenschap Voetbal lieten de economen van ABN Amro in hun Soccernomics-rapport weten dat een wereldtitel voor Italië na een finale tegen Duitsland, de beste uitslag zou zijn. Want beide landen hebben te kampen met lage groeicijfers, een weinig buigzame arbeidsmarkt en een begrotingstekort dat hoger ligt dan wat de Europese Unie voorschrijft. Terwijl u dit leest, weet u wie van de twee daadwerkelijk de finale haalt, want de Azzuri kruisten afgelopen dinsdag in de halve finale al de degens met de Mannschaft. Maar maakt u zich niet té veel illusies: het Duitse instituut voor economisch onderzoek heeft intussen al gemeld dat het effect van het WK op de economie van onze oosterburen wellicht nihil zal zijn. Met andere woorden: het zal dus aan de verschillende regeringen zijn om hun economie zélf uit het slop te trekken. Volgende week, op de vooravond van de 11-julivieringen, presenteert de regeringsploeg van Yves Leterme haar Businessplan voor Vlaanderen, een 150 pagina's tellend document dat de marsrichting voor de komende jaren zou moeten aanwijzen. Het ijzer smedend terwijl het heet is, en net voor mogelijke opflakkeringen van nationale trots in 'de Ronde van Frankrijk van Tom Boonen', en de prestaties van tennissterren Kim Clijsters en Justine Henin op Wimbledon, maakte minister van Sport Bert Anciaux (Spirit) bekend 225 miljoen euro te willen investeren in nieuwe sportaccommodatie. De tijd dat topsporters goedbedoelende amateurs waren, die zelfs van de Olympische Spelen werden geweerd indien ze aan hun hobby geld verdienden, is voorbij. Kim Clijsters overschreed vorig jaar al de kaap van 10 miljoen dollar prijzengeld dat ze in haar carrière bijeentenniste. Daarmee blijft ze ver achterop hinken bij grootverdieners als de Franse voetballer Zinédine Zidane (14,5 miljoen euro, in 2005 alleen al), zijn Braziliaanse collega Ronaldinho (23 miljoen euro in 2005). Golfer Tiger Woods spant met 69,5 miljoen dollar de kroon als bestbetaalde sporter op deze planeet. Lonen zeggen niet altijd alles over het maatschappelijke aanzien van een beroepstak, maar duidelijk is wel dat sport, en bij uitbreiding de hele entertainment- en evenementensector, een steeds belangrijker deel uitmaakt van het maatschappelijke en economische weefsel. Het toenemende belang van marketing is een andere uiting van de verschuiving van een industriële naar een diensteneconomie. Slechte producten verkopen sowieso niet meer, maar een goed product met een slechte verpakking evenmin. The medium is the message, doceerde communicatiewetenschapper Marshall McLuhan, maar de boodschap bestaat tegenwoordig vooral uit thebrand. Deze nieuwe economie komt niet in de plaats van de 'oude' industrieel georiënteerde samenleving. Ze komt er bovenop, en maakt gebruik van de bestaande infrastructuur. De bouw van de sporthallen van Anciaux levert - weliswaar eenmalig - flink wat meer jobs op dan Clijsters, Henin en anderen aan entourage rond zich hebben draaien. De renovaties en uitbreiding van de Duitse WK-stadions zal wellicht meer bijgedragen hebben aan het bnp van onze oosterburen dan het voetbalfeest zelf. Trendwatchers merken op dat de in het computertijdperk opgegroeide generaties niet meer in het of-of-tijdperk leven, maar in het én-én. Vroeger werden meer boeken ontleend naarmate er minder televisie werd gekeken, nu is het adagium meer computerspelletjes spelen én meer lidmaatschappen van sport- en jeugdverenigingen, meer boeken lezen én meer tv-kijken. Helaas zijn en blijven voor elke overheid de middelen schaars, en ze kunnen ook geen twee keer worden aangewend. In het Vlaamse Businessplan zullen dus keuzes moeten worden gemaakt. De Vlaamse Havenvereniging - de koepel van ruim 800 privébedrijven uit de maritieme en logistieke sector - pakte vorige week uit met een beleidsnota, waarin vernieuwde aandacht werd gevraagd voor de infrastructurele uitbouw van dit land. De ploeg-Leterme heeft zich al meermaals geprofileerd als een investeringsregering. Het valt te hopen dat ook het Vlaamse Businessplan verder gaat in die inhaalbeweging en van Flanders Logistics een kernpijler maakt. Al was het maar om een stijlbreuk te hebben met het eeuwige sinterklaastijdperk waarin de federale regering schijnt te verzanden. luc huysmans -