Het is niet meteen een naam die je verwacht, in de cataloog van Ferrari. Scaglietti, het klinkt meer als een opera, en helemaal niet als Enzo of Testa Rossa. De verklaring schuilt in eerbetoon. Sergio Scaglietti is de naam, en hij bouwde ooit sportwagens voor Ferrari, ergens in de jaren vijftig en zestig van vorige eeuw. Maar veeleer dan autobouwer was hij kunstenaar. Die zijn creaties uit aluminium beitelde. Mee daarom was de Scaglietti in 2004 de eerste Ferrari die helemaal van alumin...

Het is niet meteen een naam die je verwacht, in de cataloog van Ferrari. Scaglietti, het klinkt meer als een opera, en helemaal niet als Enzo of Testa Rossa. De verklaring schuilt in eerbetoon. Sergio Scaglietti is de naam, en hij bouwde ooit sportwagens voor Ferrari, ergens in de jaren vijftig en zestig van vorige eeuw. Maar veeleer dan autobouwer was hij kunstenaar. Die zijn creaties uit aluminium beitelde. Mee daarom was de Scaglietti in 2004 de eerste Ferrari die helemaal van aluminium werd gemaakt. Het is niet het enige aspect waarmee dit wonderlijk stuk alaam zich weet te onderscheiden in het Ferrari-gamma. Deze oogstrelende vierzitter is ook een machine die met groot gemak door u en ondergetekende kan worden bestuurd. Lees: op een doodgewone en doordeweekse manier, zoals we des ochtends naar het werk rijden. Dat was ook de conditio sine qua non in het bestek, toen de ontwerpers zich aan het werk zetten om deze zinnenprikkelende contouren af te leveren: ze moesten een Ferrari bouwen waarmee u het gezinnetje mee uit kunt nemen. Tegelijk moest het natuurlijk wel een Ferrari blijven. Wat we daarmee bedoelen? Dat een simpele druk op het gaspedaal, iets forser dan 's ochtends op weg naar het werk, volstaat om een verbijsterende metamorfose uit te lokken. Dan is de Scaglietti geen exclusieve sportgezinswagen meer, maar een roofdier. Dan laten de 540 paarden voelen dat ze daadwerkelijk onder de motorkap schuilen. Dan is het vanaf het op groen springende verkeerslicht amper vier seconden scheuren naar honderd per uur. Op naar een piek van 320 per uur. En toch, ook als je ietwat baldadig gaat doen, gebeurt het allemaal met een gevoel van beheersbaarheid, als rubber op het wegdek gelijmd, vooral als je de onlangs toegevoegde manettino (de 'keuzeschakelaar' om het rijgedrag te selecteren) huisvaderlijk vredig in de positie mét elektronische rijhulpsystemen laat staan. En dat is het verschil met die andere V12 in het GT-gamma van Ferrari, de 599 GTB Fiorano, waarmee we ook konden rijden. Daar boezemt de spierkracht in het vooronder meteen ontzag in, een vleugje angst om zoveel bes-tiaal vermogen zelfs. Is de Fiorano het roofdier dat je nooit helemaal wilt wekken, dan is de Scaglietti 612 een aaibaar jachtluipaard dat nimmer klauwt. Met, in jaargang 2009, een elektrochroom panoramisch dak dat zonlicht maar geen warmte doorlaat. (T) Perfect huwelijk van beheersbaar-heid en exclusieve sportprestaties PrijskaartjeJo Bossuyt