Een kinderhand is gauw gevuld. Dat bewees het Europees parlement toen het op 23 mei een nieuwe roamingregeling goedkeurde en zichzelf daarmee fêteerde. De nieuwe regelgeving legt voor drie jaar maximum roamingtarieven vast op een koele 3 tot 5 keer het prijsniveau van een Belgisch binnenlands gsm-gesprek. Zeggen dat het EU-parlement in deze discussie water bij de wijn deed, is overdreven. De wijn was al zoek, nog voor het water erin ging.
...

Een kinderhand is gauw gevuld. Dat bewees het Europees parlement toen het op 23 mei een nieuwe roamingregeling goedkeurde en zichzelf daarmee fêteerde. De nieuwe regelgeving legt voor drie jaar maximum roamingtarieven vast op een koele 3 tot 5 keer het prijsniveau van een Belgisch binnenlands gsm-gesprek. Zeggen dat het EU-parlement in deze discussie water bij de wijn deed, is overdreven. De wijn was al zoek, nog voor het water erin ging. Toegegeven, bellen op het netwerk van een buitenlandse operator (roaming), wordt fors goedkoper. Afhankelijk van de operator, de tariefformule, het tijdstip en het land waar u belt, kan de besparing oplopen tot 75 %, volgens berekeningen van Test-Aankoop. Mobistar schat de negatieve impact voor dit jaar al op zo'n 3 procent van zijn omzet. Maar als de operatoren vorige week al een kater hadden, was dat van de champagne. Fundamenteel verandert er niets. De nieuwe regeling bevestigt integendeel dat mobiele operatoren het recht hebben om EU-burgers op basis van hun herkomst te discrimineren zodra ze een grens oversteken - zolang de aangerekende prijzen maar niet "excessief" zijn. Van een één gemaakte interne markt is geen sprake. Vergelijk dat met de eerste ideeën van EU-commissaris Viviane Reding, in februari 2006, toen ze vond dat de roamingtarieven niet hoger mochten zijn dan de kostprijs van het gebruik van het netwerk van een andere mobiele operator in het land van herkomst. Met andere woorden, een reiziger moest elders in de EU kunnen bellen aan ongeveer de prijzen van thuis. De GSM Association, de club waarbinnen de gsm-operatoren sinds 1994 de groothandelstarieven voor internationale roaming omhoog hebben gejaagd, noemde het voorstel toen "strijdig met de vrije marktprincipes". Viviane Reding werd prompt door de Europese Commissie teruggefloten. Van "thuisprijzen" is in de nieuwe regeling geen spoor meer. In de plaats komt dus het "Eurotarief". Operatoren mogen elkaar nog gemiddeld 30 cent per minuut aanrekenen voor roaming. Hun roamingklanten zelf, tenzij ze uitdrukkelijk voor andere tariefformules kiezen, betalen nog maximum 49 cent per minuut voor uitgaande oproepen en 24 cent voor inkomende oproepen. Plus btw. De tarieven dalen weliswaar na 12 en 24 maanden, maar als de regeling na drie jaar afloopt, betaalt de beller nog altijd 43 cent voor een uitgaande en 19 cent voor een inkomende oproep. Maximumprijzen, maar aangezien de regeling er precies komt omdat de vrije concurrentie niet werkt, valt te vrezen dat het meteen ook de definitieve prijzen worden. Vandaar de champagne. John Strand, de bekende baas van het Deense adviesbedrijf Strand Consult, denkt dat de roamingprijzen zonder de ingreep van Europa veel sneller zouden instorten. Hij noemt de regeling "kostelijk op korte termijn, maar op lange termijn waarschijnlijk het beste in jaren dat de gsm-operatoren is overkomen". Strand verwacht dat de perceptie dat roaming nu "goedkoop" wordt, de interesse in alternatieve communicatiemiddelen zal verminderen. De druk gaat van de ketel. Entrepreneurs met alternatieve technologieën zullen het moeilijker vinden om aan financiering te geraken. Strand: "De EU helpt de mobiele industrie een monopolie te creëren op grensoverschrijdende communicatie." Voorwaar een heuglijk moment voor het EU-parlement. Bruno Leijnse