Piloten van de verdwenen chartermaatschappij Sobelair vlogen zogezegd overuren, terwijl ze op hetzelfde moment en op de grond met nieuwe kandidaat-investeerders onderhandelden over een eventuele overname. Freddy Van Gaever verzorgde eigenhandig de catering aan boord van zijn kersverse Vlaamse Luchtvaart Maatschappij, want elke ochtend kocht hij vóór de vlucht pistolets en koffiekoeken bij zijn bakker om de hoek.
...

Piloten van de verdwenen chartermaatschappij Sobelair vlogen zogezegd overuren, terwijl ze op hetzelfde moment en op de grond met nieuwe kandidaat-investeerders onderhandelden over een eventuele overname. Freddy Van Gaever verzorgde eigenhandig de catering aan boord van zijn kersverse Vlaamse Luchtvaart Maatschappij, want elke ochtend kocht hij vóór de vlucht pistolets en koffiekoeken bij zijn bakker om de hoek. Het boek ' Turbulentetijden' wemelt van dergelijke grappige anekdotes. Het werk van drie Vlaamse luchtvaartjournalisten behandelt de ontwikkeling van de luchtvaart in België het voorbije decennium. Niet toevallig verschijnt het boek nu, bij de tienjarige herdenking op 7 november van het faillissement van Sabena. ' Turbulente tijden' biedt een overzicht van de belangrijkste evoluties. In het kielzog van Sabena verdween ook de charterdochter Sobelair. Of de lagekostenmaatschappij Virgin Express. De onderneming ging op in Brussels Airlines, de doorstart van Sabena. De nodige aandacht verdient ook het vertrek van de pakjesbehandelaar DHL. Die verdween uit Zaventem door de discussies over nachtlawaai, ook al wou DHL van Brussel een centraal en wereldwijd verdeelpunt maken. De luchthaven zelf verdween in buitenlandse en private handen. De auteurs vinden dat geen goede zaak. Ze begrijpen dat een overheid inkomsten nodig heeft. Maar terwijl de Belgische staat bijna de helft van de aandelen behield in Belgacom, bouwde ze het belang in de luchthavenuitbater Brussels Airport Company af tot 25 procent plus één aandeel. Een luchthaven is van strategisch belang voor een land, een telefoonuitbater niet. Buurlanden Duitsland en Nederland privatiseerden hun luchthavens niet. Als spiegelbeeld fungeert voor de auteurs de explosieve groei van de Waalse luchthavens Charleroi en Luik. Zaventem kende einde jaren negentig een sterke groei, maar staat vandaag weer op het niveau van 1997 in volume passagiers en vracht. Maar de twee Walen groeiden als kool. Weliswaar zwaar ondersteund door subsidies, en met wankele steunpunten. Zowel in Charleroi (Ryanair) als in Luik (TNT) is één klant goed voor het merendeel van de activiteit. De auteurs begrijpen evenmin waarom de beide Waalse luchthavens geen complementaire partners van Zaventem, maar concurrenten zijn. In het buitenland is dat wél zo. Orly en Charles de Gaulle in Parijs, of Heathrow en Stansted in Londen staan niet met getrokken messen tegenover elkaar. Ze werken samen. Voor een neofiet in de luchtvaart is het boekje ongetwijfeld een handige inleiding. Het trio journalisten schrijft bijzonder vlot. Maar de wat ervarener luchtvaartkenner blijft op zijn honger. Het boek mist het diepgravender speurwerk. De auteurs steunen te veel op secundaire, te bekende bronnen. Te veel onderwerpen (onder meer het vertrek van DHL, de winsten van de luchthavenkoper Macquarie) worden net iets te lichtvoetig behandeld. Steven Decraene, Luk De Wilde, Guido Meeussen. Turbulente tijden. De Belgische luchtvaart na Sabena. Uitgeverij Van Halewyck. 2011, 279 blz, 19,95 euroWOLFGANG RIEPL