Hij is een van de meest atypische topspelers. En zeker ook de minst geliefde. Maar Tyrell Hatton heeft wel in een mum van tijd een plaats opgeëist in het kransje topspelers en hij stevent af op een eerste selectie voor de Ryder Cup. De 26-jarige Engelsman uit Buckinghamshire won vorig jaar het Links Championship in Schotland en de Open van Italië. Hij werd ook derde in het WGC-wereldkampioenschap in Mexico en staat op de dertiende plaats in de wereld...

Hij is een van de meest atypische topspelers. En zeker ook de minst geliefde. Maar Tyrell Hatton heeft wel in een mum van tijd een plaats opgeëist in het kransje topspelers en hij stevent af op een eerste selectie voor de Ryder Cup. De 26-jarige Engelsman uit Buckinghamshire won vorig jaar het Links Championship in Schotland en de Open van Italië. Hij werd ook derde in het WGC-wereldkampioenschap in Mexico en staat op de dertiende plaats in de wereld. Hatton is niet iemand die je snel op een glimlach betrapt. Hij is maar zelden tevreden met zijn prestatie. Doorgaans loopt hij te kankeren of zelfs te vloeken op het parcours. En dat in een golfwereldje dat zo hardnekkig vasthoudt aan traditie. Dat hij niet populair is, kan hem niet deren. En hij gaat zich er zeker niet anders om gedragen. "Ik heb nu eenmaal een explosief temperament", zegt hij. "Ieder zijn demonen..." Tyrell Hatton reageert heel instinctief, zowel in het dagelijks leven als op de green. Hij speelt golf zoals hij het op dat moment voelt. Naar eigen zeggen heeft hij zich nooit verdiept in de technische kant van het spelletje. Hij neemt gewoon zijn positie bij de bal in en slaat. Hoe eenvoudiger, hoe beter. Helemaal anders dus dan spelers zoals Nick Faldo en Justin Rose, maar de methode-Hatton werkt wel. Bovendien is de Brit zo strijdlustig dat hij zijn grenzen constant verlegt. Zijn fighting spirit doet denken aan die van de Reds Van Liverpool, zijn favoriete voetbalclub. Met zijn uitstekende prestaties komt Tyrell Hatton meer dan ooit in aanmerking voor de Ryder Cup. Zijn temperament en zijn onbehouwen aard kunnen natuurlijk problemen veroorzaken in het Europese team van kapitein Thomas Bjorn. Maar zijn grote veerkracht en zijn zegehonger zijn belangrijke troeven in een kampioenschap dat in matchplay wordt gespeeld en waarin mentale kracht vaak het verschil maakt. Ondertussen lonkt het enfant terrible van de Engelse golfsport naar de komende toptoernooien van de Grand Slam, waarin hij - met uitzondering van een topvijfplaats in de Britse Open - nog nooit heeft kunnen schitteren. Zo bekeken is de Masters van Augusta een belangrijke afspraak voor de Brit. Maar hij zal zijn taal wel wat moeten opschonen om in de salons van de Augusta National het glas te mogen heffen.