Wat wil de Europese Commissie?

- Meer van hetzelfde. De Commissie gaat door met het faciliteren van de regulering van de markt voor elektronische communicatie door nationale regelgevers zoals het Belgische BIPT. Op punten waar de trend naar concurrentie te zwak is of waar de klassieke mededingingsregels niet volstaan, blijven de dominante spelers gemuilkorfd. Ze moeten onder vastgestelde voorwaarden concurrenten blijven toelaten op hun vaste netwerk. Ook de gereglementeerde groothandelsprijzen voor de afwikkeling van oproepen naar mobiele netwerken (terminatietarieven) blijven in stand.
...

- Meer van hetzelfde. De Commissie gaat door met het faciliteren van de regulering van de markt voor elektronische communicatie door nationale regelgevers zoals het Belgische BIPT. Op punten waar de trend naar concurrentie te zwak is of waar de klassieke mededingingsregels niet volstaan, blijven de dominante spelers gemuilkorfd. Ze moeten onder vastgestelde voorwaarden concurrenten blijven toelaten op hun vaste netwerk. Ook de gereglementeerde groothandelsprijzen voor de afwikkeling van oproepen naar mobiele netwerken (terminatietarieven) blijven in stand. - Minder van hetzelfde. In elf van de achttien markten, onder meer in de detailhandelsprijzen van telefoongesprekken en huurlijnen, ziet de Commissie geen noodzaak meer voor tussenkomst. - Meer en andere bevoegdheden. De Commissie wil een Europese marktautoriteit voor elektronische communicatie. Die zal boven de nationale toezichthouders staan - met de nationale toezichthouders als leden van de raad van bestuur - en toezien op de uniforme toepassing van de maatregelen doorheen Europa. Verder wil de Commissie bevoegdheden voor het beheer van het radiospectrum op Europese schaal, iets wat de nationale regeringen tot nog toe zelf jaloers bewaken. Met de omschakeling naar digitale televisie tussen nu en 2012 komt er veel radiospectrum vrij. De Commissie wil dat herverkavelen en de pan-Europese verhandeling van spectrum mogelijk maken. Tot nog toe verschillen frequentietoewijzing, toegangsvoorwaarden, veilingmethodes en kosten zowat per draadloze dienst en per land. Dat maakt het ontplooien van pan-Europese draadloze diensten tot een onwaarschijnlijk hachelijke onderneming. De Commissie wil nationale toezichthouders inderdaad toelaten om via een 'functionele scheiding' dominante spelers op te delen in een infrastructuurbeheerder en een dienstenleverancier, naar het voorbeeld van de spoorwegen. Dat is enkel een optie als alle andere middelen hebben gefaald. In België bestaan er geen plannen voor. Een functionele scheiding impliceert niet dat het netwerk ook van eigenaar verandert. De aanbeveling die mogelijk leidt tot opheffing van de strikte regulering in elf van de achttien markten is van kracht zodra ze gepubliceerd is. Dat is zeer binnenkort. De nationale regelgevende instanties moeten de markten echter heranalyseren alvorens bestaande regels te wijzigen of op te heffen. De andere voorstellen van de Commissie gaan nog naar het Europees Parlement en de Europese ministerraad. Die instanties moeten onderling tot een compromis komen. Of dat nog vóór de Europese verkiezingen van 2009 gebeurt, is niet zeker. De Commissie zelf hoopt op eind 2008. Daarna moeten de maatregelen nog omgezet worden in nationale wetgeving en moeten de toezichthouders ze nog uitvoeren. Experts verwachten geen effect vóór 2010. De eventuele invoering van een functionele scheiding in het vaste netwerk van Belgacom, als daartoe zou worden beslist, is voor ten vroegste 2012. (T) Door Bruno Leijnse