Het Café ligt in de Emiel Banningstraat in Antwerpen, en eerlijk gezegd: een betere locatie hadden ze niet kunnen kiezen. Een straat verderop ligt het nieuwe gerechtsgebouw van Antwerpen, en voor de deur is het een komen en gaan van advocaten, rechters en andere magistraten, al dan niet met de toga losjes over de arm gegooid.
...

Het Café ligt in de Emiel Banningstraat in Antwerpen, en eerlijk gezegd: een betere locatie hadden ze niet kunnen kiezen. Een straat verderop ligt het nieuwe gerechtsgebouw van Antwerpen, en voor de deur is het een komen en gaan van advocaten, rechters en andere magistraten, al dan niet met de toga losjes over de arm gegooid. Bier of wijn vind je hier niet, maar uit de boxen komen Franse chansons en op het menu staan kostuums in alle maten en soorten. Savile, Florence en Paris voor de jasjes, verschillende versies voor de broeken, een ruime keuze aan stoffen (van Loro Piana en Scabal tot Cerruti en Ormezzano), en zelfs knopen en voeringstoffen. "Klanten hebben een uurtje tijd nodig bij een bestelling", zegt Bruno Van Gils. "Wat binnen een winkelconcept eigenlijk een luxe is, maar in dit metier broodnodig. Eerst praten we. Welk leven leidt de man in kwestie? Hoe vaak draagt hij een kostuum? Hoe ver wil hij de personalisering doordrijven? En vooral: hoe kunnen we die man een beter kostuum aanbieden?" Bruno Van Gils weet waarover hij het heeft. Zijn naam doet meer dan een spreekwoordelijk belletje rinkelen. Hij is een telg van de befaamde Van Gilstextielfamilie, en kostuums zitten hem in de genen. Net zo bij Angélique en Saskia, twee nichtjes die mee in het 'Café Costume'-verhaal stapten. "Wij zijn de derde generatie", zegt Bruno. "Van Gils ging als herenmerk failliet in 1992 en daarmee kwam de merknaam in andere handen ( nvdr - UFM). Onze vaders hebben toen The Makers opgericht, en focussen nu uitsluitend op productie. Het is een publiek geheim dat ze werken voor grote namen in de modewereld, voor Scapa en Magee onder meer, maar ook voor Burberry en Daks." Bruno zelf werkte twee jaar voor The Makers. Plots kreeg hij het idee om wat hij zelf noemt "de beste snoepjes" onder te brengen in een nieuw winkelconcept. Hij klopte aan bij de nichtjes en die gingen akkoord. Bruno Van Gils: "Wat wil je? Op familiefeestjes ging het altijd over kostuums. Waarom zouden we iets anders doen? Saskia zat in de salesbusiness als storemanager bij Replay. Angélique had een meesterkoetsieropleiding achter de rug in Nederland, maar voegde daar nog een textielopleiding aan toe. En ikzelf, ik liep school in de modeafdeling van de Antwerpse academie. Ik beken dat ik er me de zwarte tussen de blanken voelde. Ik was er niet op mijn gemak. Al geef ik toe dat ik er wel veel geleerd heb." Een businessplan was snel gemaakt. De centen vond het trio bij The Makers Holding, die aandeelhouder zijn. Het idee van de naam kwam tijdens een reis naar Marrakech, ergens in een pittoresk café. "Café staat voor gezellig en betaalbaar, Costume voor traditie en tailoring", zegt Saskia Van Gils. "En geloof me: dat menu dat klanten daadwerkelijk kunnen inkijken, is heel belangrijk. Mannen hebben wel van tailormade en zo gehoord, maar weten niet precies waar het voor staat. Met die hapklare informatie weten ze meteen waar ze aan toe zijn. En ze visualiseren meteen hun pak, en alle details die ze erbij willen. Gaan ze voor een slanke snit, of eerder een ruimzittend pak, willen ze double-breasted of niet? Het kan allemaal." Bruno vult aan: "Het klinkt misschien als een cliché, maar ergens voeden we mannen ook een beetje op. We geven hen wat etiquette mee. Een klein voorbeeld: nooit dat onderste knopje dichtdoen." Café Costume bestaat net twee jaar, en kan prat gaan op een ruime schare klanten, jong en oud. Er is ontzettend veel mond-tot-mondreclame en het trio vond Café Costume al meermaals terug op internetfora. "We hebben vooral individuele klanten, en doen vrij veel trouwfeesten", zegt Bruno. "Onlangs kregen we een jonge klant over de vloer die op zoek was naar een strakke broek. Hij had al acht winkels gedaan, en wij hebben hem kunnen helpen. Nog een andere klant wou een jasje en een broek in een verschillende maat. Zoiets kan niet overal, wij doen het wel. Tegelijk hebben we Febiac als klant, en kleden in dat verband een groep mensen aan voor het autosalon. Ook dat kunnen we aan, omdat we natuurlijk kind aan huis zijn bij de producent. ( lacht)" De kostuums worden gemaakt in Tanger, in de productieateliers van The Makers. Daar werken 2500 meisjes dagelijks zo'n 3500 kostuums af, voor de diverse merken waar de holding aan levert welteverstaan. De productie van Café Costume is een geval apart. Het duurt gemiddeld negentien werkdagen voor de klant zijn tailormade pak mee naar huis kan nemen. Het prijskaartje varieert van 450 tot 2000 euro. Alles hangt af van de stof die de klant kiest en van de aard van het maatwerk. "Een bijzondere Scabalstof zal duurder zijn dan een gewone. Klanten begrijpen dat als je tenminste de kans krijgt om het ze uit te leggen." En net die kans grijpen Angélique, Saskia en Bruno al te graag. Ze beseffen dat hun Café Costume de hedendaagse versie is van de goede oude kleermaker, want ook hier staat service centraal. "En daar snijdt het mes eigenlijk", zegt Bruno. "De ambitie is om te groeien als eigen merk. Maar zonder distributie is dat zeer moeilijk. Internationaal gaan is voorlopig totaal niet aan de orde. Momenteel willen we het concept verfijnen, ons bestaande klantenbestand uitbouwen en een tweede zaak openen in Gent of Brussel. Maar om het winkelconcept elders neer te zetten, hebben we mensen nodig die op eenzelfde manier de klanten benaderen. Evident is dat niet." Wat de vaders van hun concept vinden? Het onderwerp ligt heel gevoelig in een familie die altijd in de textiel heeft gezeten. "Ze zijn trots natuurlijk. Ook onze grootvader vindt het top. Net als wij eigenlijk. Café Costume is van ons. En het is vernieuwend. We beginnen klein, maar we mogen niet vergeten dat onze grootvaders ook begonnen zijn in een zolderkamertje." www.cafecostume.comDoor Veerle Windels