Twee keer per jaar roept de burgemeester van Sjanghai (20 miljoen inwoners) zijn adviesraad samen. Wie zit daar bij? Onder meer de nummer één van PriceWaterhouseCoopers. Hij adviseert hoe van Sjanghai een internationaal financieel dienstencentrum gemaakt kan worden. Wat doen de politici van België (10 miljoen inwoners)? Na jaren palaveren, kunnen ze het niet eens geraken over de kleur van autonummerplaten. Omhooggevallen kabouters focussen op minder leuke vereisten van de FIFA, in plaats van unieke kansen te zien in de organisatie van de wereldbeker voetbal.
...

Twee keer per jaar roept de burgemeester van Sjanghai (20 miljoen inwoners) zijn adviesraad samen. Wie zit daar bij? Onder meer de nummer één van PriceWaterhouseCoopers. Hij adviseert hoe van Sjanghai een internationaal financieel dienstencentrum gemaakt kan worden. Wat doen de politici van België (10 miljoen inwoners)? Na jaren palaveren, kunnen ze het niet eens geraken over de kleur van autonummerplaten. Omhooggevallen kabouters focussen op minder leuke vereisten van de FIFA, in plaats van unieke kansen te zien in de organisatie van de wereldbeker voetbal. Gaan we met dit soort politici een staatsstructuur uitdenken of voor het consortium Di Rupo (PS)-De Wever (N-VA) een businessstrategie uitwerken die onze toekomst veiligstelt in de 'nieuwe wereld-orde'? Globalisering is een tweerichtingsproces dat heel wat vanzelfsprekendheden omverkegelt. De nieuwe Zijderoute loopt van Sjanghai over Abu Dhabi en Warschau tot Brasilia. Over land en zee, via digitale kanalen en optische vezels. Nieuwe allianties ondermijnen aloude westerse belangen; voortaan bepalen vraag en aanbod in opkomende economieën de prijs van onze geïmporteerde goederen. Het staatskapitalisme van Peking, Moskou of Ryaad weegt zwaarder in de wereldeconomie. Kritiek daarop vanuit het Westen klinkt hol sinds de financiële crisis. China-bashing is in, maar volstrekt contraproductief. Het land pronkt met een overheidsschuld van 18 procent van het bruto binnenlands product, tegen 50 tot 100 procent in het Westen. Voor privéschulden is de ratio 14 tegen 140 tot 180 procent van het bbp. Over de duurzaamheid van het Chinese mirakel kunnen analisten van mening verschillen, maar rekening houdend met het bredere plaatje is onze zelfvoldaanheid misplaatst en kortzichtig. Toch lijken onze politici er niet van doordrongen dat ambitieuze en dynamische landen de wereldeconomie ondersteboven draaien, of maken dat westerse kinderen in een meer competitieve wereld zullen leven en pensioenfondsen niet langer gegarandeerde winsten zullen opleveren. Karel De Gucht overstijgt in deze Trends de Belgische kneuterigheid: "We moeten ons afvragen hoe we omgaan met deze landen." Onwetendheid over waar de nieuwe Zijderoute naartoe leidt, wekt immers angstgevoelens op. Protectionisme is nochtans geen optie. Verder in dit nummer zegt de Chinese vastgoedtycoon I-Chun Wang: "Zet eens een Chinese bril op." Maar onze navelstaarders hebben niet de minste interesse voor wat er in die opkomende economische machten gebeurt. Om de uitdagingen aan te kunnen, zou het PS/N-VA-consortium dit landje moeten laten openbloeien tot een niche van uitmuntendheid: efficiënte, afgeslankte beleidsstructuren, competitieve bedrijven, internationale uitstraling en creativiteit in productinnovatie. Dossier China, blz. 16 tot 24Door Erik Bruyland in SjanghaiOnze navelstaarders hebben niet de minste interesse voor wat er in de opkomende economische machten gebeurt.