De banken betalen al een jaar 0,5 procent aan de Europese Centrale Bank (ECB) als ze daar cash stallen. De depositorente zit al sinds juni 2014 onder nul. Waarom rekenen financiële instellingen die kosten nu pas door?
...

De banken betalen al een jaar 0,5 procent aan de Europese Centrale Bank (ECB) als ze daar cash stallen. De depositorente zit al sinds juni 2014 onder nul. Waarom rekenen financiële instellingen die kosten nu pas door? JAN VAN HOVE. "Voor de coronacrisis stonden nog veel financiële instellingen huiverachtig tegenover een negatieve rente op rekeningen. Ze namen de druk op de winstmarges erbij. De crisis was de druppel die de emmer deed overlopen. Het is nu duidelijk dat we nog lange tijd met de negatieve depositorente van de ECB opgescheept zitten. De banken rekenen nog altijd maar een deel van de kosten door, maar het is nu eerder de regel dan de uitzondering dat grote klanten of bedrijven betalen om hun cash veilig te bewaren. "De ECB heeft sinds vorig jaar een compensatiemechanisme. Het komt erop neer dat banken die meer krediet verlenen, meer spaarmiddelen bij de ECB mogen parkeren zonder de strafrente te betalen." Mensen worden aangemoedigd of zelfs gedwongen hun spaarcenten aan het werk te zetten. VAN HOVE. "Als je het puur vanuit het monetaire beleid bekijkt, is het een goede zaak dat banken de kosten voor cash doorrekenen aan de klanten. Het was de bedoeling van de centrale banken dat mensen geen vergoeding meer zouden krijgen voor hun spaargeld. Maar in België is er een wettelijke beperking voor gereglementeerde spaarrekeningen. Die moeten minstens een getrouwheidspremie van 0,1 procent en een basisrente van 0,01 procent opleveren. Dat zet een rem op de economie. Als mensen moeten betalen aan de banken om hun spaargeld te bewaren, zullen ze sneller geneigd zijn geld uit te geven." Maakt die 0,11 procent zoveel verschil? VAN HOVE. "Het is niet veel, maar het zorgt ervoor dat spaarders hun geld niet durven te beleggen. Want dan verliezen ze misschien geld in absolute termen, terwijl die 0,11 procent een zekerheid is. Het moedigt een defensieve houding aan. We verliezen twee keer. Mensen consumeren niet en ze investeren niet. Op lange termijn leidt beleggen altijd tot een hoger rendement en die beleggingen ondersteunen de economie." Dat de euro duur is ten opzichte van de dollar begint de Europese exportbedrijven pijn te doen. Durft de ECB daar iets aan te doen? VAN HOVE. "De De wisselkoersen sturen is niet de taak van de ECB. Maar de Ierse hoofdeconoom van de ECB, Philip Lane, zei onlangs dat de dure euro weegt op de inflatie. Ik vermoed dat de ECB zal proberen de euro naar beneden te praten, door te zeggen dat ze liever een minder sterke euro ziet. Iedereen zal de persconferentie met argusogen volgen. Voorzitter Christine Lagarde maakte al een paar uitschuivers die bewegingen op de markten teweegbrachten. Zal ze deze keer haar woorden zorgvuldig kiezen?"