Op 1 januari 1999 wordt de uit Sint-Niklaas afkomstige neuropsychiater Bart Van Daele (39 j.) de nieuwe algemeen directeur van de Universitaire Ziekenhuizen KU Leuven. Zijn opdracht kan tellen: het UZ Leuven heeft een exploitatieverlies van circa 1 miljard frank. "Dat werk je niet weg met een paar spectaculaire maatregelen. Ik denk veeleer aan decentralisering in kleinere business units, een vernieuwd personeelsbeleid en zo meer." Van Daele wil zich daarvoor baseren op de resultaten van een doorlichting door ...

Op 1 januari 1999 wordt de uit Sint-Niklaas afkomstige neuropsychiater Bart Van Daele (39 j.) de nieuwe algemeen directeur van de Universitaire Ziekenhuizen KU Leuven. Zijn opdracht kan tellen: het UZ Leuven heeft een exploitatieverlies van circa 1 miljard frank. "Dat werk je niet weg met een paar spectaculaire maatregelen. Ik denk veeleer aan decentralisering in kleinere business units, een vernieuwd personeelsbeleid en zo meer." Van Daele wil zich daarvoor baseren op de resultaten van een doorlichting door McKinsey. "Het UZ telt 7000 werknemers. In zo'n grote groep een vernieuwde dynamiek en attitude loskrijgen, wordt de moeilijkste opdracht." Gelukkig heeft Van Daele een pak ervaring. In hetzelfde UZ Leuven was hij vroeger vertegenwoordiger van de geneesheren-assistenten in verschillende commissies. Midden 1989 vroeg de toenmalige directeur Jan Peers (inmiddels opzijgeschoven) hem om stafmedewerker te worden. In 1991 staat hij voor zijn eerste vuurproef: de herstructurering van het Universitair Psychiatrisch Centrum Salve Mater (toen nog onderdeel van UZ Leuven) in Lovenjoel. "Op een omzet van 400 miljoen moest ik een bedrijfsverlies van 78 miljoen wegwerken, en daarbovenop de capaciteit drastisch verminderen. Ik slaagde, al werd mijn autoriteit als jonge dokter niet meteen aanvaard door personeel en geneesheren: ik had amper anderhalf jaar managementervaring in het UZ, en mijn opleiding bij de Vlerick School voor Management was nog maar enkele maanden bezig. Maar als psychiater heb je een grotere weerbaarheid tegen frustraties bij het werken met mensen." In april 1995 werd hij gevraagd om als extern expert een strategisch fusieplan te schrijven voor het Sint-Jansziekenhuis in Genk, het André Dumontziekenhuis in Waterschei en het Sint-Barbaraziekenhuis in Lanaken, samen goed voor 1700 werknemers. Begin 1996 werd hij als medisch directeur van de fusiegroep - het Ziekenhuis Oost-Limburg (ZOL) - belast met de uitvoering van het plan. De indeling in patiëntenprogramma's (een soort business units, zoals "moeder en kind", "borstkas" enzovoort) is inmiddels afgewerkt, de ruimtelijke herverdeling van de verschillende diensten over de drie ziekenhuizen is voor drie vierden voltooid. Hoewel Van Daele begin dit jaar algemeen directeur werd van het ZOL, is hij steeds lid gebleven van het ploegje psychiaters in de interne voetbalcompetitie van UZ Leuven, en wil dat niet opgeven. Ook zijn gezinsleven mag niet lijden onder zijn nieuwe, zware opdracht. Met zijn vrouw - een juriste die halftijds in echtscheidingsbemiddeling werkt - heeft hij vier kinderen tussen de drie en negen jaar. "Ik wil geen one dimensional man worden." Mist hij als arts de klinische praktijk niet? "Soms, als mijn job te hectisch wordt, droom ik er wel eens van. Maar ik doe deze job graag. Trouwens, na tien, twintig jaar management zal ik te veel van de klinische praktijk weggegroeid zijn."