Toen internetbankieren opkwam, dachten critici dat niemand ooit betaalgegevens via het net zou durven uit te wisselen. Anno 2010 ben je hopeloos ouderwets als je nog met dat overschrijvingsformulier komt aandraven. Toen Amazon in 1995 online ging, lachten boekhandelaars in hun vuistje "omdat mensen service willen en nooit een boek zouden kopen als ze het niet in hun handen hebben gehad". Ze kregen ongelijk, want vijftien jaar later is Amazon een multinational geworden met onklopbare prijzen, een omzet van 14,5 miljard euro én een degelijke klantenservice.
...

Toen internetbankieren opkwam, dachten critici dat niemand ooit betaalgegevens via het net zou durven uit te wisselen. Anno 2010 ben je hopeloos ouderwets als je nog met dat overschrijvingsformulier komt aandraven. Toen Amazon in 1995 online ging, lachten boekhandelaars in hun vuistje "omdat mensen service willen en nooit een boek zouden kopen als ze het niet in hun handen hebben gehad". Ze kregen ongelijk, want vijftien jaar later is Amazon een multinational geworden met onklopbare prijzen, een omzet van 14,5 miljard euro én een degelijke klantenservice. "De antiekwereld kan zo'n internetrevolutie ook dringend gebruiken, als ze wil overleven in het digitale tijdperk", zegt Cathérine Gavage, de Luikse antiquair en initiatiefneemster van de website antiques-and-design.com. "De meeste antiquairs gebruiken het net niet slim. Ze hebben alleen een persoonlijke website, die geen bezoekers aantrekt en geen meerverkoop oplevert. Op onze site verkopen handelaars hun objecten online. Hun klantenbestand is mondiaal." Althans in theorie, want sinds de site in november vorig jaar online ging, blijft het bezoekersaantal beperkt. "Er doen momenteel 22 handelaars mee die samen ongeveer driehonderd objecten online hebben gezet. De verkoopcijfers zijn hoopvol, al wil ik natuurlijk dat de trafiek snel stijgt. De antiquairs die ik heb gecontacteerd, zijn enthousiast over het concept. Het nieuws gaat nu van mond tot mond. De bal zal vanzelf wel rollen." Ere wie ere toekomt: het idee om diverse antiekhandelaars op één website te bundelen, is niet nieuw. De inspiratie kwam van www.1stdibs.com, een Amerikaanse site met hetzelfde concept: antiquiteiten van gerenommeerde Amerikaanse en Europese dealers te koop aanbieden. Sinds de oprichting in 2001 bewijzen de omzetcijfers dat dit een gat in de markt is. Dagelijks surfen 50.000 mensen naar de site, maandelijks gaan 4000 objecten de deur uit. Voor Michaël Bruno, de initiatiefnemer van 1stdibs. com, rinkelt de kassa onophoudelijk: antiekdealers betalen een fee om hun spullen op de site te zetten en staan een percent van de verkoopprijs aan hem af. Bovendien trekt hij adverteerders uit het luxesegment aan, die 1stdibs-klanten aan hun merk willen linken. Recent begon hij ook juwelen en kledij te verkopen, net zoals Amazon zijn gamma uitbreidde met elektronica, kledij, juwelen en gereedschap. "Allemaal slim bekeken van Michaël Bruno", lacht Cathérine Gavage. "Het grote verschil is dat ik geen geld wil verdienen aan mijn site. Ik vraag 20 euro om een object een half jaar online te zetten. En 5 euro extra als dealers de verkoopprijs niet willen vermelden op de site. Die vergoeding dient louter om de kosten van mijn webmaster te dekken. Een commissie op de verkoop hef ik niet. Misschien ben ik wat naïef of te jong, maar ik heb voorlopig geen zin om die site commercieel uit te werken. Ik blijf een antiquair in hart en nieren. Ik heb een voorliefde voor mooie objecten, niet voor marketing en businessplannen. Mijn doel is in eerste instantie: de sector doen evolueren zodat we de internettrein niet missen." Vanuit conservatieve hoek komt het tegenargument dat een koopwebsite voor antiek het persoonlijke contact en de expertise van de handelaar mist. Maar ook daar heeft Cathérine Gavage een pasklaar antwoord voor. "Wie geïnteresseerd is in een object op de site, kan het niet onmiddellijk kopen via PayPal of Visa, zoals op Amazon of eBay. De bedoeling is dat klanten de antiquair contacteren via de site. De handelaar neemt op zijn beurt persoonlijk contact op met de geïnteresseerde koper. Ofwel via mail ofwel telefonisch. Zo krijgt de site toch dat vleugje menselijkheid, dat zo belangrijk is in ons beroep." Laat dat menselijk contact via de site dan ook toe om over de prijs te discussiëren? "In principe kan ik dat niet verbieden. Elke handelaar beslist daar zelf over. Ik kan trouwens elke dealer aanraden om de prijs te afficheren bij de stukken. Uit ervaring blijkt dat er veel minder wordt geklikt op objecten waarbij staat: prijs op aanvraag. Wat ik wel in de gaten houd, is dat de prijs online dezelfde is als die in de antiekhandel. Zo blijven we als internetwinkel geloofwaardig en betrouwbaar." Over betrouwbaarheid gesproken: hoe kan Gavage de authenticiteit van de aangeboden stukken garanderen? "Mijn ouders zitten al jaren in de antiekwereld. Ik ben erin opgegroeid en heb er vele contacten. De handelaars die ik gevraagd heb voor de website, zijn ofwel kennissen ofwel betrouwbare collega's. In principe zoek ik ook elke deelnemende antiquair op om te zien of zijn spullen deugen. Maar het antiekwereldje werkt ook zelfregulerend: als een handelaar namaak of dubieuze stukken aanbiedt, is er altijd wel een collega of een klant die dat signaleert. Op dat vlak werkt de website als een kunst- en antiekbeurs waar experts alle stukken op voorhand vetten op authenticiteit." Hoewel de twee nauwelijks concurrenten te noemen zijn, maait antiques-and-design.com wel een beetje het gras weg voor de voeten van 1stdibs, de Amerikaanse e-antiekwinkel. Vorig jaar nog kondigde topman Michaël Bruno aan dat hij binnenkort de Belgische antiekhandelaars zou contacteren om op de site te staan. "In Europa laat 1stdibs alleen Engelse en Franse antiquairs toe. De Belgen weigerde hij systematisch. Ik heb jarenlang gevraagd om er mijn antiquiteiten te slijten. Nu heb ik hem gepakt op snelheid." Ook tal van andere Belgische topantiquairs, zoals Vincent Colet, Michael Marcy, Pierre Mahaux, Gavage-Longrée en Henri Vanhoenacker sprongen vrijwel meteen op de kar. Ook buitenlandse handelaars vinden mondjesmaat de weg naar de site. Heeft Gavage inspraak in wat ze online zetten? "Ik raad ze altijd aan om een zo breed mogelijk gamma van stukken aan te bieden. Van museale kwaliteit tot betaalbare objecten. Ga maar na: alle interieurs zijn een amalgaam van dure en goedkopere stukken." Wie nu naar 1stdibs.com surft, zal zien dat tal van celebrity's in opdracht gingen shoppen op de website. Wie wil, kan dan de 'opgelijste smaak' van die bekende ster kopiëren. Is dat een denkpiste waar Gavage ook mee speelt? "Zeker. Op Brafa, de kunst- en antiekbeurs in Brussel, deed Gerard Watelet iets gelijkaardigs: hij vulde een stand met zijn selectie van objecten die hij aantrof bij de standhouders van de beurs. Wie weet vraag ik hem ook om zo'n shopping te doen op mijn site. Maar dat zijn toekomstplannen. Eerst wil ik de site laten groeien. Ik ben pas 29 jaar. Er zijn nog zoveel ideeën waar ik op broed. Dit project kan nog alle kanten uit." www.atiques-and-design.com, www.1stdibs.com Door Thijs Demeulemeester / Foto's: Piet Goethals"Mijn doel is in eerste instantie: de antieksector doen evolueren zodat we de internettrein niet missen"