Tijdens de formatieonderhandelingen wreef de regering ogenschijnlijk over haar goed hart. De belastingplichtigen - zowel bedrijven als particulieren - kregen uitstel tot 29 augustus om hun belastingbrief in te vullen. Het succes van tax-on-web, het invullen van de brief op het internet, zou de overheid tot deze beslissing hebben aangezet.
...

Tijdens de formatieonderhandelingen wreef de regering ogenschijnlijk over haar goed hart. De belastingplichtigen - zowel bedrijven als particulieren - kregen uitstel tot 29 augustus om hun belastingbrief in te vullen. Het succes van tax-on-web, het invullen van de brief op het internet, zou de overheid tot deze beslissing hebben aangezet. Maar dat is de wereld op zijn kop zetten. Het internet versnelt juist de communicatie. Wie informatisering als argument gebruikt om administratieve vertragingen goed te praten, doet aan volksverlakkerij. Ondanks een korps van 28.000 ambtenaren blijkt het ministerie van Financiën niet meer in staat de loonfiches tijdig aan zijn personeel te bezorgen. Bovendien heeft de digitale belastingaangifte weinig zin voor het gros van de loontrekkers, die voor een forfaitaire onkostenaftrek kiezen. Vandaag beschikt de fiscus al over hun gegevens - elektronisch aangeleverd door de bedrijven. Waarom moeten zij dan überhaupt nog een formulier invullen? Het lijkt steeds meer op een bezigheidstherapie voor uitgebluste functionarissen. Amper 15 % van het totale korps controleert nog de belastingen. Op dat vlak kampt de fiscus met een stelselmatig tekort aan mankracht. Zo zijn Antwerpen en Brussel uitgegroeid tot vrijhavens voor fiscale fraudeurs, zegt CCOD-voorzitter Guy Dirckx: "Hier is de pakkans even groot als de Lotto winnen." Toch hoopt de nieuwe regering één miljard euro te recupereren uit haar strijd tegen de belastingontduiking. Naar goede gewoonte wordt over concrete maatregelen niet gesproken. Maar dat is de klassieke truc die de coalities - van welke strekking ook - al decennialang uit hun mouw toveren om het begrotingstekort op te vullen. Zonder succes overigens. Volgens ex-regeringscommissaris Alain Zenner ( MR), nu minister van Mobiliteit, beloopt de fiscale fraude in ons land nog altijd zeven miljard euro per jaar. Specialisten zoals professor Max Frank ( ULB) ramen echter het dubbele. Reken daar nog de achterstallige belastingen, goed voor een totaal bedrag van 20 miljard euro, bij en je botst op een gigantisch gat in de schatkist. Daar zal een elektronische belastingaangifte niets aan verhelpen. Ondertussen wijst professor Frans Vaninstendael ( KU Leuven) in het jongste nummer van het Algemeen Fiscaal Tijdschrift op een aantal pijnpunten in ons fiscale stelsel waar de regeringsonderhandelaars met geen woord over reppen. Zo heeft de paars-groene coalitie de bronheffing op intresten voor buitenlandse ingezetenen vanaf 2007 verhoogd tot 25 %. Maar die maatregel druist in tegen het vrije verkeer van kapitaal, aangezien de eigen inwoners maar 15 % betalen. Voorts geven de liberalen en socialisten geen antwoord op de nakende komst van de nieuwe Europese lidstaten, die vennootschappen tegen 10 % tot 15 % belasten. Daar kunnen ons verlaagd tarief van 33,99 % en uitgeholde coördinatiecentra niet tegen op. Om alle nodige maatregelen te financieren, volstaat een eenmalige belasting op vreemde vermogens (fiscale amnestie) én een uitbreiding van het aantal belastingcontroleurs. Maar je krijgt dus steeds meer de indruk dat ook in de fiscaliteit het zogenaamde Mattheus- effect van wijlen professor Herman Deleeck ( UFSIA) geldt: 'aan wie heeft, zal gegeven worden.' De parlementairen, die meestal zelf tot de gegoede klasse behoren, hebben er alle belang bij dat de controle op belastingontduiking beperkt blijft. Daar kunnen ze alleen maar stemmen én geld mee verliezen. Eric Pompen n