Hij is 37, een geboren en getogen sinjoor en leidt sinds december 1998 de Brabantse DSP Valley, één van die beloftevolle technologievalleien die ons (vlakke) landje tegenwoordig kent. "We tellen nu al dertien leden en groeperen zo'n 450 experts actief in het domein van de digitale signaalprocessoren of DSP's," legt Peter Simkens uit. "Die expertise is erg goed bruikbaar voor de andere clusters in België." En hij somt - op een drafje - zowel spraakverwerking, beeldcompressie, multimedia, satellietcommunicatie als prepress op.
...

Hij is 37, een geboren en getogen sinjoor en leidt sinds december 1998 de Brabantse DSP Valley, één van die beloftevolle technologievalleien die ons (vlakke) landje tegenwoordig kent. "We tellen nu al dertien leden en groeperen zo'n 450 experts actief in het domein van de digitale signaalprocessoren of DSP's," legt Peter Simkens uit. "Die expertise is erg goed bruikbaar voor de andere clusters in België." En hij somt - op een drafje - zowel spraakverwerking, beeldcompressie, multimedia, satellietcommunicatie als prepress op. Toen de jonge ingenieur Peter Simkens halverwege de jaren tachtig aan de KU Leuven zijn doctoraatsdiploma op zak stak, was ruimtevaartrobotica zijn passie. In onderaanneming voor Fokker sleutelde hij aan de mechanische ruimte-arm van de Europese space shuttle Hermes. In 1990 volgde de ambitieuze overstap naar Sabena Technics. "De bouw van het vluchtopleidingscentrum voor de Europese Hermes-astronauten was op de luchthaven van Zaventem gepland. Ik kreeg de engineering van de trainingssimulatoren toevertrouwd." Na één jaar stond hij al aan het hoofd van de technische afdeling - zo'n veertig man sterk. Het project was peperduur: zo was voor één simulatorplatform al een budget van 3 tot 4 miljard frank voorzien. Op hoger politiek niveau werd het project van de Europese Ruimtevaartorganisatie Esa echter in 1992 afgeblazen. "Een flinke knauw in mijn carrière," geeft Simkens toe. "Ik had de ambitie om het hele project te leiden." In 1993 stapte hij over naar Trasys Space - een filiaal van de energiegroep Tractebel. Daar luidde zijn opdracht: het commerciële marktterrein voor ruimtevaartrobotica en trainingssimulatoren ontginnen. "De waarde van mijn contracten varieerde er tussen de 4 en 200 miljoen frank," zegt hij. Klanten zoals Aerospatiale, Dasa, Dornier en Thomson passeerden de revue. Na enkele jaren kon de afdeling al een jaaromzet van 200 miljoen frank noteren. De tewerkstelling steeg van 18 naar 65 personen. Maar dit bleef niet duren. Halverwege de jaren negentig zag Peter Simkens steeds meer van zijn informatici ingezet worden in aanlokkelijke - want winstgevende - kortetermijnprojecten zoals de euro en het jaar 2000. "De commerciële politiek van Trasys is vandaag sterk gewijzigd," blikt hij droevig terug. "Er wordt nu meer nadruk gelegd op projecten waarbij informatici tegen een erg hoog uurloon kunnen worden ingezet. De aandacht voor de uitbouw van een strategische competentie op lange termijn is niet langer primordiaal."De overstap naar DSP Valley vorig jaar was voor hem dan ook een welkom alternatief. "Het potentieel van digitale signaalverwerking is erg groot," is hij nog steeds erg ambitieus. "Het zal voor mij een hele uitdaging zijn om die cluster ( nvdr - met kleinere firma's zoals CoWare, Easics, Eonic Systems, Sirius en recentelijk de toetreding van Philips SPECS en Philips Multimedia Applications uit Hasselt) op een hoger internationaal niveau te tillen." Of hij nog heimwee heeft naar de Europese ruimtevaartplannen? Een gemoedelijk lachje aan de telefoon. "Ik blijf wel lid van het Genootschap voor Lucht- en Ruimtevaart," zegt hij. Een betere synergie in DSP Valley tot stand brengen, de begeleiding van opstarts en het aantrekken van buitenlands kapitaal zijn nu echter zijn eerste aandachtspunten.