Ik hou mij met beide handen stevig vast aan de tralies. Mijn kooi belandt met een schok op de grond. De ketting ontkoppelt zich. De helikopter die mij gedropt heeft, verdwijnt klapwiekend boven de boomtoppen. Als zijn geraas is uitgedoofd, hoor ik enkel nog het ruisen van de bladeren in het woud.
...

Ik hou mij met beide handen stevig vast aan de tralies. Mijn kooi belandt met een schok op de grond. De ketting ontkoppelt zich. De helikopter die mij gedropt heeft, verdwijnt klapwiekend boven de boomtoppen. Als zijn geraas is uitgedoofd, hoor ik enkel nog het ruisen van de bladeren in het woud. "Ontmoet de Slimeclaws", zo begint het filmpje dat op een display in de kooi speelt. Na een aantal richtlijnen start hun geschiedenis. "Eerst waren er alleen wazige foto's en de vergelijking met de Yeti en het monster van Loch Ness. Pas toen een wetenschapster hen van nabij bestudeerde, werd hun bestaan ernstig genomen. Omdat het een groot raadsel was tot welke diersoort ze behoorden, liet ze een potje slijm van de Slimeclaws onderzoeken." Tegen valavond hoor ik geritsel. De slijmerige schepsels komen aarzelend uit het struikgewas. Door de bladeren heen zie ik hun grote ogen en bolle kop. Supersnel klimmen ze in de bomen boven mijn kooi en lonken ze nieuwsgierig naar mij. Waarna ze brutaal naar beneden springen en hard op de tralies slaan terwijl ze vreemde, rauwe klanken uitstoten. Ik volg de richtlijnen van het filmpje en zet mijn zuurstofmasker op, want de Slimeclaws verspreiden een onuitstaanbare stank. "Het resultaat van het genetisch onderzoek op het potje slijm sloeg in als een bom", legt het filmpje verder uit. "Op een druk bijgewoonde persconferentie deelde de wetenschapster mee dat de DNA-code van de schepsels afweek van elke andere ons bekende vorm van leven. Ze besloot met de schokkende boodschap dat de Slimeclaws onmogelijk aardse wezens konden zijn." Wat waren ze dan wel? Aliens? "Panspermie is een mogelijke verklaring", zei ze. "In het immense heelal bestaat vermoedelijk een oneindige variëteit aan DNA-codes. Al dat leven verspreidt zich via micro-organismen die meereizen diep in de barsten van meteorieten. Vergelijk het met stuifmeel en bloemen. Misschien hebben de Slimeclaws zich na een meteorietinslag miljoenen jaren geleden los van al het andere leven op aarde ontwikkeld." Ze benadrukte dat de panspermie slechts een hypothese is en zette zo de deur open voor andere verklaringen. Natuurlijk waren er ook de doemdenkers. "De Slimeclaws zijn een voorhoede van meer intelligente wezens die de aarde willen koloniseren. We moeten ze zo snel mogelijk vernietigen, voor de invasie start", was hun conclusie. De kooi wiebelt nu hevig heen en weer, terwijl de beesten me door de tralies heen proberen aan te raken met hun scherpe klauwen. Ik schiet, zoals het filmpje brieft, met een pistool rubberkogeltjes naar hen, zodat ze wegvluchten. Bijna waren de vliegtuigen opgestegen om Slimeclaws uit te roeien, zo vervolgt de historie in het filmpje. Maar onverwacht kwam er een doorbraak. Een wetenschapper gaf toe dat hij lang geleden een experiment had opgezet. "Ik heb dat leven gecreëerd", bekende hij. "Ik heb in mijn laboratorium een nieuwe, synthetische DNA-code ontworpen, die zich verder heeft ontwikkeld tot een levend wezen. Maar ik vond mijn creatie zo weerzinwekkend, dat ik die monsters toen ze nog klein waren, diep in het woud heb losgelaten." Waarom hij ze niet had vernietigd, vroeg men hem. "Ik was bang voor mijn schepping, maar kon er tegelijk ook geen afstand van nemen", verklaarde hij. Het was uiteindelijk een bedrijf dat pretparken uitbaat, dat de Slimeclaws onder zijn hoede nam. Ze zijn nu gecastreerd en je kan ze ontmoeten na een exclusieve dropping per helikopter in een veilige kooi. Hebben de Slimeclaws de mensheid iets bijgebracht? Jazeker, zo eindigt het filmpje. Dankzij de creatie van het synthetische DNA bestaat vandaag een nieuwe generatie van doeltreffende geneesmiddelen. En omdat DNA langer dan wat dan ook intact blijft, is het nu een innovatieve, duurzame manier om data op te slaan. Maar het spreekt ook voor zich dat sinds de ontdekking van de Slimeclaws de vrees bestaat dat op een dag één of andere gek monsterlijke wezens creëert, die ons ten gronde zullen richten. Na dat statement loopt de aftiteling. Ik hoor de helikopter weer naderen. Wat later zweef ik in mijn kooi weer boven de boomtoppen, op weg naar de veilige helihaven.