Martin De Vlieghere koestert gevaarlijke gedachten. De afstand tussen Karel Dillen en Louis Tobback is kleiner dan beide heren voor mogelijk achten, beweert de Gentse doctor in de Wijsbegeerte. Van Keynes naar de nazi's, van de nazi's naar het socialisme. De controverse rond de ruikers bij Daens wortelt dieper dan de symbolen van 1 mei.
...

Martin De Vlieghere koestert gevaarlijke gedachten. De afstand tussen Karel Dillen en Louis Tobback is kleiner dan beide heren voor mogelijk achten, beweert de Gentse doctor in de Wijsbegeerte. Van Keynes naar de nazi's, van de nazi's naar het socialisme. De controverse rond de ruikers bij Daens wortelt dieper dan de symbolen van 1 mei. De confrontatie aan het standbeeld van priester Daens geeft niet het volledige beeld over de tegenstellingen en de raakpunten tussen het Vlaams Blok en de socialisten. Daarvoor moeten we langs een overleden econoom, de nationaal-socialisten en het eerste boek van een jonge Gentse filosoof. John Maynard Keynes is vorige maand in alle keurige kranten van het land herdacht bij de vijftigste verjaardag van zijn overlijden. De gesofisticeerde Britse levensgenieter blijft vandaag een populaire econoom voor socialisten Vlaamse, Belgische en andere. Niet tot weinig bekend is dat John Maynard Keynes een idool was van de nazi's en dat de nationaal-socialisten zijn perfecte leerlingen waren. Antiliberaal en marktvijandig denken is ook de karaktertrek van een deel van de Vlaams Blok-leiding. Is de overlapping tussen het interventionisme van de Blokkers en de drang naar het keynesianisme van de socialisten een toeval ? De VB'ers Eigen Volk Eerst is een aanfluiting van de markteconomie en de socialisten willen de markt uithollen. Martin De Vlieghere : "De nazi's gingen waanzinnig ver in de toepassing van de recepten van Keynes. Hitler moest tijdens zijn eerste ambtsjaren bewijzen dat hij wonderen kon verrichten en moest de depressie onmiddellijk doen ophouden. Daarom kozen zijn medewerkers voor meer investeringen en consumptie op korte termijn ten koste van investeringen en consumptie op lange termijn. Dit is een keynesiaanse keuze en zij werd gerealiseerd op een keynesiaanse manier, door drastische verlaging van de intresten, ver onder het niveau dat vereist is voor een evenwicht tussen spaaraanbod en kredietvraag. Dat het regime terugkrabbelde door tegelijk te vermijden dat de bevolking het goedkopere geld direct zou uitgeven, komt gewoon omdat een keynesiaanse politiek niet consequent kan worden toegepast." Wij verkiezen een Führer is de uitdagende titel van De Vliegheres boek over de economische oorzaken van racisme en oorlog in de twintigste eeuw. Uitgeverij Van Halewyck publiceert daarmee geen zomerromannetje. Martin De Vlieghere is doctor in de Wijsbegeerte met een studie over Hayek en Habermas en wetenschappelijk onderzoeker van de Vakgroep Wijsbegeerte aan de Universiteit Gent : "Totalitarisme was de bedoeling van Hitler, maar het was natuurlijk ook gewoon het noodzakelijke gevolg van een radicaal toegepast keynesianisme. Rechts en links zijn strekkingen op het socialistische spectrum. De verschillen tussen linkse strekkingen onderling zijn vaak groter dan die tussen links en rechts. De nazi's ondergroeven de geldeconomie. Geld is het enige middel dat verhandelingen tegelijk op een onpersoonlijke en een vreedzame manier kan sturen. Niet de hoogste bieder, maar de politiek machtigste kon economische beslissingen nemen. De nazi's hanteerden alle methoden om de prijsbepalende functie van het geld uit te schakelen. Door invoer- en uitvoerquota, uitvoersubsidies, prijsstop, loonstop, toenemende rol van belastinggeld in het economische verkeer en vooral inflatoir krediet. Deze opsomming alleen al schetst een beeld van een socialistisch economisch beleid, zoals we dat na de Tweede Wereldoorlog onder invloed van een gepopulariseerd keynesianisme, vooral ter linkerzijde in België en de buurlanden kregen geïnjecteerd." ADORATIE.John Maynard Keynes kende de adoratie van de nazi's en schreef in het voorwoord van de Duitse vertaling van zijn hoofdwerk (titel : Allgemeine Theorie der Beschäftigung, des Zinses und des Geldes, Berlijn, 1936, het jaar van de publicatie van het origineel) : "Ik moet waarschijnlijk minder weerstand verwachten van Duitse dan van Engelse lezers wanneer ik een theorie van tewerkstelling en productie presenteer die in belangrijke aspecten van de klassieke theorie afwijkt... Deze omvattende theorie kan gemakkelijker worden aangepast aan de condities van een totalitaire staat dan aan de condities van vrije competitie met een aanzienlijke graad van laissez-faire" (aldus Keynes). De vergelijking tussen het keynesianisme en het nazisme doorbreekt een taboe. Zelfs bij de herdenking van het overlijden van Keynes wordt rond deze verhouding gelopen met een weidse bocht, niemand voelt zich geroepen om de aandacht te vragen voor de snelle vertaling van de hoofdwerken van Keynes in het Duits en zijn lovende inleidingen, om te melden hoe goed de nazi's zijn recepten wel toepasten."Hitler was niet minder socialistisch dan Strasser en Goebbels. We hebben over de nazijaren karrenvrachten politieke studies, we hebben een gebrek aan analyses van de nazi-economie. Beperk je je tot de politieke analyses, dan begrijp je er niks van. Ook vandaag hoor je nog door normale mensen beweren, dat Hitler weliswaar een politiek crapuul was, maar dat hij toch maar knappe Autobahnen bouwde en zijn tewerkstellingspolitiek en verzorgingsstaat interessant lijken. Heel Duitsland was tegen 1939 een beschermde sector geworden en dat stoort duidelijk weinigen," zegt Martin De Vlieghere. "Socialisten voeren voortdurend politieke strijd omdat ze iedereen dwingen partij te kiezen voor deze of gene groep. Meestal proberen ze de levensbeschouwelijke tegenstellingen te reduceren tot de tegenstelling tussen arbeidersbelangen en ondernemersbelangen. Ze zijn daar zo goed in geslaagd dat wie geen partij kiest, in het beste geval niet wordt vertrouwd en meestal niet wordt begrepen. Hitlers politiek genie bestond erin om linkse en rechtse socialisten samen te brengen door te laten zien dat men ook partij kan kiezen voor een heel volk tegen het internationaal kapitaal en tegen de Untermenschen," meent Martin De Vlieghere. In dit scenario veranderden de klassieke termen links en rechts van aard. "Temeer," aldus de Gentse doctor, "omdat links en rechts al intuïtieve termen zijn die meer verhullen dan aanduiden. Socialisme is daarentegen wel duidelijk identificeerbaar. Telkens is het in essentie een leer die argumenten vindt om het winstprincipe geheel of gedeeltelijk opzij te zetten. Die situatie komt voor onder rechts socialisme zoals bij het nationaal-socialisme en links socialisme de hedendaagse variant in België. Telkens voeren socialisten een collectief belang ten tonele dat primeert boven, en zelfs tegengesteld is aan het individuele winststreven. Sommige socialisten bestrijden de kapitalistische klasse, anderen zijn juist waterdragers van die klasse, maar gemeenschappelijk is dat ze het kapitalisme als morele orde verwerpen. Het socialisme bezit niet de principes om te zeggen, hier stoppen. Er is slechts één middel om de nazificering tegen te gaan, dat is het liberalisme." FÜHRER.Martin De Vlieghere beklimt sedert kort de podia van linkse verenigingen met zijn verhaal over de band tussen keynesianisme, nazisme en socialisme. Hij oogst daar boe-geroep, wat zijn onverstoorbaarheid niet aantast. "Als er geen herstel komt van de parlementaire democratie en het liberalisme, ligt de weg opnieuw open om op een democratische wijze denk aan de legitieme machtsverwerving van de Hitler-partij in 1933 een Führer op onze weg te vinden. Het bestaan van een dure verzorgingsstaat met voordelen voor alle burgers in de eerste plaats gewild en bevochten door de socialisten van alle Vlaamse partijen en migranten aan de grenzen, die je niet langer kan binnenlaten of je verzorgingsstaat kapseist, zet dergelijke ontwikkelingen in gang. We zijn door de verzorgingsstaat als we die willen handhaven verplicht een Führer te kiezen. Een verzorgingsstaat kan je alleen besturen, op voorwaarde dat er tucht is. De dossiers zijn te ingewikkeld om toe te laten dat een lid van de meerderheidsfracties in het parlement tegenstemt. De meerderheid heeft daar zelf voor gekozen. Vandaar is het slechts een kleine stap voor het parlement om zichzelf helemaal buiten spel te zetten," vreest De Vlieghere. Als academicus stoort het hem dat Keynes' theoretische werk al niet lang naar de prullenmand is verwezen : "Het keynesianisme krijgt nog steeds een respectabiliteit aan de universiteit, in de partijlokalen en de kroeg die het niet verdient." FRANS CROLSMARTIN DE VLIEGHERE (UNIVERSITEIT GENT) De nazi's hielden van Keynes, hij speelde in op hun adoratie. HITLER, DILLEN EN TOBBACK De manifestatie bij Daens van links en rechts onthult diepere zaken dan de ruzie over de symbolen van 1 mei.