Het lijkt een vast stramien in de internationale golfsport te worden: een thuisspeler slaagt erin om zich voor het voetlicht te spelen in een Amerikaans toernooi, maar uit- eindelijk gaat de overwinning naar een Europeaan. Zo leek het alsof Bubba Watson het Blue Monster van de Doral in Florida kon temmen tijdens het Cadillac Championship - hij speelde op vrijdag een 62, 10 onder de par - maar het was de Engelsman Justin Rose die het toernooi won met een slag minder. De derd...

Het lijkt een vast stramien in de internationale golfsport te worden: een thuisspeler slaagt erin om zich voor het voetlicht te spelen in een Amerikaans toernooi, maar uit- eindelijk gaat de overwinning naar een Europeaan. Zo leek het alsof Bubba Watson het Blue Monster van de Doral in Florida kon temmen tijdens het Cadillac Championship - hij speelde op vrijdag een 62, 10 onder de par - maar het was de Engelsman Justin Rose die het toernooi won met een slag minder. De derde man op het podium was de Noord-Ier Rory McIlroy, nummer één van de wereld, die twee slagen minder goed deed dan Rose. Tiger Woods gaf zondag op met een blessure aan zijn zeer kwetsbare linker achillespees. Rose was heel lang een grote belofte. Hij was zeventien toen hij in zijn laatste toernooi bij de amateurs vierde werd in de British Open, in 1998 op de Royal Birkdale. Daarna begon hij ook toernooien te winnen, zoals vorige zondag in Florida. Hij begon de laatste wedstrijdslag met drie slagen achterstand op leider Bubba Watson, maar een bogey op de achttiende hole volstond om zijn vierde overwinning in twintig maanden te pakken in de Amerikaanse Tour. "Ik ben nu 32 en weet wat ik moet doen om toernooien te winnen", zei de Engelsman na afloop. De avond voor de laatste wedstrijddag had hij de pers nog verteld hoe goed hij zich voelde en dat hij ervan overtuigd was het toernooi te kunnen winnen. Die mentale kracht heeft hij niet altijd gehad. In het begin van zijn profcarrière haalde hij 21 keer de cut niet. Hij moest ook vier jaar wachten op zijn eerste overwinning, ondertussen won hij al vijf toernooien in de Europese Tour. De progressie in zijn carrière werd in 2002 ook even onderbroken door de dood van zijn vader, die ook zijn coach was. In de Amerikaanse Tour, waarin hij al lang actief is, moest hij wachten tot 2010 voor hij zijn eerste toernooi won, heel lang voor de grote belofte die iedereen in Rose zag. "Nu hoop ik binnenkort ook eens een major te kunnen winnen." Hoewel hij er geen obsessie van maakt, is Justin Rose inderdaad niet van plan een van die topspelers te worden die nooit een major konden winnen. Hij weet wat hij kan, vooral in de grote momenten. Zo speelde hij Phil Mickelson helemaal in de vernieling tijdens de Ryder Cup van 2008, toen de Europeanen het op Valhalla in de buurt van Chicago haalden. Zichzelf nodeloos onder druk zetten doet hij ook niet. "Ik ben niet van plan me nu helemaal en alleen maar te concentreren op majors. Er zijn nog veel andere toernooien. Maar ik voel me wel helemaal klaar voor die grote afspraken." JOHN BAETE