Zowat twee weken geleden won Tiger Woods het US PGA Championship in de verzengende hitte die boven Tulsa (Oklahoma) hing, dik 39 graden Celsius. Het was zijn dertiende overwinning in een major. De 31-jarige Amerikaan is op weg om het meest prestigieuze record in de golfsport te verbeteren. Jack Nicklaus, de grootste golfer van de twintigste eeuw, heeft achttien majors op zijn naam staan. Hij was 35 toen hij zijn dertiende binnenhaalde. Tiger Woods zit dus voor op schema.
...

Zowat twee weken geleden won Tiger Woods het US PGA Championship in de verzengende hitte die boven Tulsa (Oklahoma) hing, dik 39 graden Celsius. Het was zijn dertiende overwinning in een major. De 31-jarige Amerikaan is op weg om het meest prestigieuze record in de golfsport te verbeteren. Jack Nicklaus, de grootste golfer van de twintigste eeuw, heeft achttien majors op zijn naam staan. Hij was 35 toen hij zijn dertiende binnenhaalde. Tiger Woods zit dus voor op schema. Bovendien heeft Woods nog een andere grote troef: zijn gedrevenheid om de allerbeste te zijn. De tweede dag van het toernooi ging hij 's ochtends vroeg keihard trainen, spierversterkende oefeningen doen en lopen. We wisten al dat Woods traint als een echte atleet, maar het was de eerste keer dat hij dat ook tijdens een toernooi deed. Misschien deed hij het ook wel om zijn tegenstanders psychologisch onder druk te zetten. Woods drijft immers op een stalen veerkracht. Hij won alle majors waarin hij bij het begin van de laatste dag aan de leiding stond (alleen of gedeeld). Zelfs Jack Nicklaus kreeg dat niet voor elkaar. Tiger Woods lijkt altijd de kracht te vinden die nodig is om het verschil te maken. In Tulsa begon hij op zondag met drie slagen voorsprong op de anderen. Na tien holes stond hij al vijf slagen voor. Maar na de veertiende deed hij het nog maar één slag beter. In plaats van in een dip te verzeilen, pepte hij zichzelf op met het besef dat hij nog altijd aan de leiding stond. Bij de vijftiende hole pakte hij uit met de ijzeren vier en zeven, gevolgd door een putt van op vijf meter: birdie. Vraag het eender welke professionele golfspeler ter wereld en hij zal hetzelfde antwoord geven: de kracht van Woods schuilt in zijn overtuiging dat hij de beste is. Dit jaar had Tiger nochtans nog geen enkele major gewonnen. De Amerikaan Zach Johnson had in april de Masters gewonnen, de Argentijn Angel Cabrera was in juni de beste in de US Open en de Ier Padraig Harrington haalde in juli de British Open binnen. Woods was twee keer op de tweede plaats gestrand en leek helemaal uit vorm toen hij in de Britse Open amper twaalfde werd. Bovendien is hij twee maanden geleden vader geworden van de kleine Sam Alexis, misschien speelde dat ook wel mee en was het seizoen voor hem wel voorbij, zo dachten (hoopten?) nogal wat waarnemers. Niets blijkt dus minder waar. Tiger Woods is meer dan ooit de kannibaal van de golfsport, zoals Eddy Merckx dat was in de wielrennerij. De tweede dag van de major in Oklahoma stuurde Tiger Woods een heel duidelijk signaal uit: hij werkte de par 70 af in 63 slagen (het record van de beste ronde in een major). Zijn landgenoot Woody Austin finishte uiteindelijk op twee slagen en Ernie Els op drie. John Baete