Toen Jan Oosterlinck in 2005 door de bijtende concurrentie uit de lagelonenlanden slechts drie grote klanten overhield, besloot hij de productie van stalen kaders voor fietsdistributeurs on hold te zetten. Datzelfde jaar stapte zijn oudste zoon Peter in de zaak. Samen wilden ze het anders aanpakken.
...

Toen Jan Oosterlinck in 2005 door de bijtende concurrentie uit de lagelonenlanden slechts drie grote klanten overhield, besloot hij de productie van stalen kaders voor fietsdistributeurs on hold te zetten. Datzelfde jaar stapte zijn oudste zoon Peter in de zaak. Samen wilden ze het anders aanpakken. Tijdens een sabbatjaar besloten ze hun machines te moderniseren om een scherpere prijs te kunnen aanbieden. Gaandeweg vroegen ze zich af of dit de juiste keuze was. "Mijn vader droomde al lang van een eigen merk, maar hij wilde ook geen rechtstreekse concurrent van zijn klanten worden. Toch was dat het moment om ervoor te gaan. Het was nu of nooit", zegt Peter Oosterlinck. In 2007 lanceerden ze Achielle, verwijzend naar Jans vader Achiel, die in 1946 begon met een fietsenwinkeltje op de markt van Zwevezele in West-Vlaanderen. Oosterlinck maakt elke fiets op bestelling. Het model, de uitvoering, de kleur en de opties kiest de klant zelf. Zijn Achielle-fiets ziet eruit als een fiets van vroeger: stalen frame, gesloten kettingkast en retrokleuren. Hiermee sprongen vader en zoon zonder het zelf goed te beseffen op de kar van de retrotrend. Ze brachten het juiste product op het juiste moment. De keuze voor een eigen fietsenlabel was een schot in de roos. Zes jaar later verkoopt de familie Oosterlinck haar fietsen bij 75 verdelers in België, Nederland en Frankrijk. De helft van de kopers komt uit België, maar ook in Amerika kennen ze Achielle. Zo begeeft Sex and the City-actrice Sarah Jessica Parker zich door de straten van New York op West-Vlaamse trappers. "Het lag voor de hand dat we dit soort fietsen zouden uitbrengen. Ons bedrijf maakt al altijd stalen fietskaders. Bovendien kwamen onze twee grootste klanten voor de omschakeling uit Nederland waar de retrofiets altijd populair bleef. De distributeurs liepen te koop met 'een fiets made in Europe', maar zelf wilden ze zo weinig mogelijk betalen." Als nieuwkomers onderscheidden ze zich door zo'n Hollandse basisfiets aan te bieden. "Eerst verkochten we de omafiets met terugtraprem en zonder versnellingen, maar we merkten al snel dat de Belgen een tweewieler met alles erop en eraan wilden. Een basisfiets heb je vanaf 350 euro, maar de gemiddelde prijs van onze fietsen ligt tussen de 650 en 950 euro. Achielle ligt in dezelfde prijsklasse als andere kwaliteitsfietsen. We maken de fiets ook helemaal zelf, elk onderdeel gaat door onze handen. We staan er wel van versteld dat bijna iedereen een fiets met zo veel opties wil, want de meesten gebruiken hem recreatief, om op zondag een tochtje mee te maken." De familie Oosterlinck draait in haar atelier in Pittem op volle toeren. Vorig jaar kreeg ze 2900 bestellingen binnen en dit jaar ziet ze een stijging met een vijfde. "We hebben wel wat geluk gehad in ons groeiproces. Bij de lancering van Achielle hebben we alleen een mailing naar alle fietsenmakers van België gestuurd. Sommigen deden een bestelling en dit bracht een sneeuwbaleffect op gang. We mochten ook op wat media-aandacht rekenen waardoor er nieuwe bestellingen binnenkwamen." "De beginperiode was nochtans niet gemakkelijk. We verdienden net genoeg voor een schelleke kaas tussen onze boterham en namen kleinere marges dan nu. Dat we ons machinepark al gemoderniseerd hadden, was een voordeel, want zo konden we sneller en met minder personeel werken. Voor de Achielle-periode hadden we tien man personeel. Nu hebben mijn vader, mijn jongere broer Tom -- die drie jaar na mij in de zaak kwam -- en ik amper twee personeelsleden. We werken vaak met jobstudenten. Veel fietsproducenten met een grotere afzetmarkt besteden zaken zoals remmen en handvatten opsteken, uit aan beschutte werkplaatsen, maar onze aantallen zijn daarvoor te klein. Het tarief van een jobstudent is ook ongeveer hetzelfde als de kosten van een beschutte werkplaats."JULIE DE JONGHE