Toen de eens vermaarde traiteur de Gulden Bock in de chique Antwerpse Schuttershofstraat vorig jaar failliet ging, zag Alfons van Pelt zijn kans schoon om zijn droom te verwezenlijken. Hij installeerde er zijn restaurant The Josephine. Van Pelt is een autodidact. Zijn restaurant is het resultaat van enthousiasme uit het applaus dat hij oogstte als hobbykok. In zijn vroegere professionele leven was hij verantwoordelijk voor de internationale marketing en communicatie van een multinational.
...

Toen de eens vermaarde traiteur de Gulden Bock in de chique Antwerpse Schuttershofstraat vorig jaar failliet ging, zag Alfons van Pelt zijn kans schoon om zijn droom te verwezenlijken. Hij installeerde er zijn restaurant The Josephine. Van Pelt is een autodidact. Zijn restaurant is het resultaat van enthousiasme uit het applaus dat hij oogstte als hobbykok. In zijn vroegere professionele leven was hij verantwoordelijk voor de internationale marketing en communicatie van een multinational. Dat de eetzaal van zijn restaurant zich op de tweede verdieping bevindt, uit het zicht van wie door de chique winkelstraat flaneert, is volgens Van Pelt een pluspunt. Hij mikt op klanten die een discrete plek zoeken om rustig te ontspannen. The Josephine moet je kennen of je moet erover gehoord hebben, want toevallig binnendwarrelen is minder waarschijnlijk. Boven wachten intieme vertrekken met zwart gelakt houtwerk, muurspiegels en een plafond met gouden ornamenten. De tafels zijn gedekt met smetteloos wit linnen en naast de borden ligt zilveren bestek. Op de kaart staan zes voorgerechten, vijf hoofdgerechten en vier nagerechten. Daarbij komen vier signatuurgerechten van de chef, zoals gepocheerde oesters in champagne (32 euro) en tagliatelle met truffel (35 euro). De prijzen tikken aan, dus je mag als klant kritisch zijn. Op tafel kwam eersteklas zuurdesembrood van bakkerij Manus in Brasschaat. Er waren twee verzorgde voorgerechten: salade L'Obèlisque, samengesteld uit prinsessenboontjes, gegrilde paprika, artisjok, zongedroogde tomaatjes, gepocheerd eitje en Parmezaanse kaas (21 euro) en tartaar van tonijn en avocado met tuinkers, sesamzaad en wasabimayonaise (28 euro). Hoofdgerechten waren: Gordon's zalm, bijna zwart geblakerd en opgediend met een licht zoete teriyakisaus en quinoasalade (26 euro) en vis van de dag of filet van zeebrasem, aan tafel gebracht met vissaus, blokjes aardappel en basilicum (30 euro). Afsluiten deden wij met een te machtig nagerecht van tot zalf verwerkte avocado, mascarpone, geconcentreerde melk en verkruimelde koek (12 euro). Alfons van Pelt is op zoek naar een harmonie in de smaken en dat lukt goed. Zijn bereidingen tonen respect voor klasseproducten en zijn wars van culinaire cosmetica of culinair extremisme.