Soms herhaalt de geschiedenis zich wel degelijk. Het duo Nonkel Bob en Tante Terry veroverde in de jaren zestig menig kinderhart. De voorbije jaren deden Gert Verhulst en Hans Bourlon dat kunststukje over. Samson, K3, Plop, Piet Piraat, Bumba... elk kind kent de creaties van Studio 100.
...

Soms herhaalt de geschiedenis zich wel degelijk. Het duo Nonkel Bob en Tante Terry veroverde in de jaren zestig menig kinderhart. De voorbije jaren deden Gert Verhulst en Hans Bourlon dat kunststukje over. Samson, K3, Plop, Piet Piraat, Bumba... elk kind kent de creaties van Studio 100. En het houdt niet op. Studio 100 bruist van de ambitie, zeker nu het in amper enkele uren 37 miljoen euro kon ophalen via een obligatielening. Dat geld moet dienen om de lening terug te betalen die nodig was om het Holiday Park in Duitsland over te nemen, en voor nieuwe investeringen. Co-CEO Hans Bourlon laat ondertussen het creatieve almaar meer achter zich, en hij voelt zich steeds beter in zijn rol van manager. Wel een atypische manager, die geen grootspraak duldt en niet met marktstudies zwaait. Een nuchtere man, die vanuit zijn buikgevoel handelt. En dat lijkt te lukken, want alles wat de ex-Managers van het Jaar Bourlon en Verhulst aanraken, verandert ogenschijnlijk in goud. Het uitgeleefde Melipark in De Panne toverden ze om tot het succesvolle Plopsaland. Het vertrek van een van de K3's werd aangegrepen om de meisjesband populairder dan ooit te maken. Die truc doen ze vandaag over met vergeelde en ingeslapen figuurtjes als Maja de Bij, Wickie de Viking en het alpenmeisje Heidi. Ze worden in een 3D-badje gestoken, fris gewassen en gerestyled, en ze zijn klaar voor een nieuwe glansrol. Geen wonder dat tv-zenders van over de hele wereld met de wonderdokters uit Schelle aan tafel willen zitten. Toch blijft Hans Bourlon zijn nuchtere zelf. Met het hemd losjes uit de broek en een five o'clock shadow op de kin heeft hij niks van een bedrijfsleider van ettelijke miljoenen euro's omzet. Slenterend nonchalant gaat hij ons voor naar zijn kantoor in het creatieve hart van het imperium met vertakkingen tot in Parijs en Australië. De muren van het gebouw zijn bezaaid met kleurrijke affiches van de vele helden uit het entertainmentbedrijf. Studio 100 is vandaag niet alleen een productiehuis, het is ook de eigenaar van een handvol themaparken, musicals, films en dies meer. "Een kapitein op een boot moet weten waar hij naartoe vaart, en weten waar de ijsschotsen liggen", zegt Hans Bourlon tijdens het gesprek. "Hij moet ervoor zorgen dat de sfeer op de boot goed is, dat er vertrouwen is. En zeker dat het een stevige boot is, van een goed bouwjaar." Studio 100 groeide sinds zijn oprichting in 1996 dan ook uit van een sloep van 5,6 miljoen euro omzet tot een stevige boot van 135,6 miljoen euro. HANS BOURLON. "Dat is een heel moeilijke vraag, want je vraagt naar de uiteindelijke finaliteit van dit bedrijf. Wij willen vooral de groeidynamiek behouden, want dan kun je goede mensen aantrekken en behouden. Maar je weet hoe het soms gaat. Sterke groeiers komen vaak op de radar van andere bedrijven, soms worden zaken afgesplitst om de focus te behouden. Wij denken daar allemaal over na, laat dat duidelijk zijn. Maar er is niet zoiets als een 'groot plan'. We zijn ook nog jong, of toch nog jong genoeg ( lacht) om daar nog niet te veel bij stil te staan." BOURLON. "Goh, laat dat een einddoel zijn. Het tegendeel zou heel onverstandig zijn. Als de waarde van een aandeel in Studio 100 verbonden is aan Gerts of aan mijn activiteiten, dan zou BNP Paribas Fortis Private Equity (dat 33 % heeft in het bedrijf, nvdr) ons de dood met de kogel geven." BOURLON. "Het is zoals u zegt. Hij is één van de gezichten. Maar intussen hebben we heel veel figuren. Als Gert morgen niet langer actief is op televisie, is dat geen ramp. Ik zou het wel heel spijtig vinden omdat Samson & Gert nog altijd onze basismascottes zijn. Wij hopen dat dit nog lang kan doorgaan, maar we beseffen heel goed dat onze personages een zekere levensduur hebben." BOURLON. "De parken zorgen voor een grote cashstroom, en hoge marges. Als je het puur boekhoudkundig bekijkt, zijn die parken dus heel belangrijk." BOURLON. "Als iemand toen hardop had durven te zeggen dat we binnen tien jaar vijf parken zouden hebben, dan was die buitengevlogen. Dat is geen plan, dan raaskal je ( lacht). Ik kan u verzekeren dat de Meli overnemen de eerste twee jaar geen evidentie was. Je moet letterlijk alles leren hé. Je maakt ook fouten in het begin, maar je leert daaruit." BOURLON. "Ik deel uw analyse niet helemaal. In de Benelux is nog groei mogelijk, al zal die niet meer zo spectaculair zijn. Maar het hart van het bedrijf zit hier in Schelle, en dat blijft ook zo. Alle creatieve impulsen gebeuren hier. Maar het belang van werken voor buitenlandse content zal wel groeien." "Duitsland wordt natuurlijk wel belangrijk. We hebben daar het Holiday Park overgenomen, en we zijn nu volop bezig met de thematisering ervan. We hebben ook een meerjarenplan voor een verdere uitbreiding. Want één park is maar alleen. En we willen nationaal adverteren met een parkengroep. Dus we kijken naar mogelijkheden, zowel indoor als outdoor. Onze bestaande parken willen we verder ontwikkelen, en minder seizoensgebonden maken. En we willen veel middelen en energie stoppen in de tak animatie en tekenfilm, waarvan we verwachten dat ze gaan zorgen voor groei. Met animatie maak je een product voor de hele wereld." BOURLON. "Het is vrij uniek om als Europees bedrijf voor Nickelodeon in de VS te werken. Daar gaan de ogen van knipperen. Het eerste seizoen is succesvol verlopen, en we kunnen hopelijk ook vrij snel vervolgseries maken. Op basis daarvan spreken verschillende partijen ons aan om voor hen ook iets te doen. Nickelodeon heeft 190 zenders in de wereld, en ik maak me sterk dat House of Anubis op middellange termijn op veel van die zenders uitgezonden zal worden." BOURLON. "Die landen ondersteunen animatie sterk via subsidies. De nationale omroepen worden er verplicht om te investeren in lokaal geproduceerde content. En vanaf het moment dat je een deal hebt met zo'n omroep, kun je als bedrijf een beroep doen op die subsidie, waardoor een stuk van je budget gefinancierd is." BOURLON. "Een jaar of vier geleden liepen we met dikke dossiers heen en weer naar allerlei kabinetten en administraties. Om uiteindelijk nergens te staan. De buitenlandse kansen lagen snel en duidelijk op onze tafel, en we hebben dan niet te lang liggen zeuren. De stap is onomkeerbaar. Jammer, want België is een land van illustratoren. Animatie is een nieuwe pijler in onze internationalisering. De digitale 3D-afleveringen van Maja de Bij, Wickie de Viking en Heidi zullen in heel veel landen terechtkomen." BOURLON. "Zij kennen die figuurtjes inderdaad minder goed. Maar de ouders kunnen zo iets uit hun eigen jeugd delen met hun kinderen, en dan wordt het wel waardevol. Daarom ook dat de nieuwe afleveringen die we van Maja, Wickie en Heidi maken, wellicht weer bij de openbare omroepen terechtkomen. Ik heb gisteren in Zwitserland de conferentie van de EBU mogen toespreken (European Broadcast Association, die in een kleine zestig landen de openbare omroepen vertegenwoordigt, nvdr). Dan voel je dat dit project bij die mensen leeft en er thuishoort. Er is geen enkele reden waarom dit zou mislukken. We vragen ons eigenlijk alleen maar af waarom de vorige eigenaar dat potentieel niet erkende." BOURLON. "Het is een beetje zoals met het Melipark. EM Entertainment zag in zijn oude figuurtjes geen perspectief meer, en de exploitatie zat in een dalende lijn. Heidi en Maja zaten een beetje verweesd in dat bedrijf. Wij hebben hun latente waarde geactiveerd. Stel dat je een nieuw concept wil creëren, en je wil daar dezelfde naambekendheid aan geven, dan is je marketingbudget niet te becijferen." BOURLON. "Ik hoor het u graag zeggen. Het is nog altijd veel geld. Maar vanuit die visie, inderdaad. Laat dat soort acquisities maar komen, heel graag. We bekijken nog andere zaken, al dan niet voor een overname, maar daar is nog niks concreets. Zeker niet op korte termijn. Men biedt echt wel veel aan. Maar we gaan geen dure zenders kopen." BOURLON. "Neen. Je weet op voorhand dat zo'n dossier niet voor Studio 100 bestemd is. Er was geen enkele reden om dat te bekijken." BOURLON. "Het worden in ieder geval wel spannende tijden. We hebben een zusterbedrijf, DEDS'it Productions, dat programma's maakt voor volwassenen. En het kan dat we dingen leveren aan bepaalde zenders. Maar dat moeten we nog bekijken. Maar ik sluit niet uit dat we onze relatie met sommige intensifiëren." BOURLON. "Wouter en ik kunnen het goed met elkaar vinden, hoewel ik nogal vaak tien meter achter hem fiets en probeer te volgen. Wat almaar moeilijker wordt. Demarreren is er eigenlijk nooit bij geweest." ( lacht) BOURLON. "Dat heeft zeker te maken met de kracht van onze content. Maar ook met onze bedrijfscultuur. Als wij een deal sluiten, dan moet de andere partij er ook iets aan hebben. En we vinden onafhankelijkheid belangrijk. Een groot deel van onze omzet komt van mensen die een ticket voor een show of park kopen. En dus zijn we veel minder afhankelijk van die ene televisiedirecteur, of die ene distributeur." BOURLON. "Concreet hebben we een beursgang nooit echt bekeken. Zij bekijken hun investering op de lange termijn, en de samenwerking is beter dan ooit. Maar we zijn een flexibel bedrijf, en als er zich zaken moesten voordoen, dan zullen we daar snel op inspelen. Je kunt daar de wildste speculaties over maken, maar dat heeft geen zin zolang dat niet aan de orde is." BOURLON. "Ik heb het daar af en toe over met Gert. Zeker in de opstartfase stond ik hier in Schelle aan het kruispunt en dacht ik, voila, binnen tien minuten ben ik binnen en barst de hel los. Vandaag heb je verschillende afdelingen die alles opvolgen, en wordt je stoel bij manier van spreken onder je achterwerk geschoven. "De grootste problemen hadden vaak te maken met mensen. Ambities die botsten, keuzes die we moesten maken, soms moesten we mensen ontgoochelen, of afscheid van hen nemen. Dat is niet gemakkelijk." BOURLON. "Ikzelf? Wees maar gerust." BOURLON. "Dat heeft niks met waardering te maken. Als ik al eens wat bozer word, heeft dat vooral te maken met rechtvaardigheid. Ik zie niet in waarom films als Blinker of Suske en Wiske steun moeten krijgen, en onze films niet. Dan spreek je eigenlijk over concurrentievervalsing. Voor theater is dat nog vele keren erger. Ik heb vaak het gevoel dat de politiek maar wat met geld gooit, zonder veel visie. Het meest verbluffende vond ik Het Land van Ooit. Wij investeren jarenlang in onze parken, zonder enige steun, en plots beslist de overheid om 15 miljoen euro te stoppen in een park dat twee maanden later failliet is. Dan weet je toch even niet wat er gebeurt?" BOURLON. "Goh, wij staan altijd open voor een volwassen discussie. Maar wie daarover een echt eerlijk debat wil voeren, rijdt zich nogal snel vast. Want wat zouden dan wel de regels moeten zijn? De mensen zijn wijs genoeg om zelf hun keuze te maken. En mocht ik morgen het bewijs krijgen dat wat wij doen nefast is voor de kinderen, dan stop ik onmiddellijk." LIEVEN DESMET"Nickelodeon heeft 190 zenders in de wereld, en ik maak me sterk dat House of Anubis op middellange termijn op veel van die zenders zit" "Ik heb vaak het gevoel dat de politiek maar wat met geld gooit, zonder veel visie" "In de Benelux is nog groei mogelijk, al zal die niet meer zo spectaculair zijn"