Bij de ontmoeting staat Jan Verfaillie op het bordes van het Veurnse stadhuis gezellig te keuvelen met een groep toevallige voorbijgangers. "Ze hadden mij herkend uit de krant," zegt Jan Verfaillie geamuseerd. Een BV worden, interesseert hem hoegenaamd niet, maar hij wordt het elke dag wel een beetje meer.
...

Bij de ontmoeting staat Jan Verfaillie op het bordes van het Veurnse stadhuis gezellig te keuvelen met een groep toevallige voorbijgangers. "Ze hadden mij herkend uit de krant," zegt Jan Verfaillie geamuseerd. Een BV worden, interesseert hem hoegenaamd niet, maar hij wordt het elke dag wel een beetje meer. Jan Verfaillie is de oudste en enige zoon uit een landbouwersgezin met vier kinderen uit Beauvoorde. Het harde buitenleven, een sobere levenswandel en het échte gezinsleven kenmerken zijn jeugd. "Neen, ik was geen briljant student," geeft hij ootmoedig toe. Toch kan hij geloofsbrieven voorleggen: graduaat boekhouden, economie (Vrije Universiteit Brussel) aangevuld met een postuniversitaire cyclys (Namen) in financieel management. Op 1 september 1997 stapt hij in het beroepsleven en wordt projectontwikkelaar bij de West-Vlaamse WIER (West-Vlaamse Intercommunale voor Economische Reconversie en Expansie). Vanuit zijn vaste beroepsstek in Brugge volgt hij dossiers op met betrekking tot nieuwe bedrijfsterreinen. Lijkt wel een ideale leerschool voor een toekomstige burgemeester. "Inderdaad," zegt Jan Verfaillie. "Het Veurne van vandaag is ook niet meer dat van de jaren zeventig. Vandaag tellen we 180 hectare industrieterreinen, daar bovenop is er nog 11 hectare te ontwikkelen." Of hij, de landbouwerszoon, vanuit de lokale boerengemeenschap geen moeilijke vragen mag verwachten? "Neen," luidt het kordaat. "Het is allemaal een kwestie van evenwicht tussen ecologie en economie, en dat lukt hier aardig. In Veurne vind je meer dan elders bedrijven die als een verlengstuk gelden van de landbouw. En onze boeren beseffen dat maar al te goed." Hij is 25, nog piepjong, maar hij mag zich vanaf volgende maand wel de jongste burgemeester van het land noemen. De politiek boeit hem dan ook van kindsbeen af. "Wie aan politiek doet, mag nooit verantwoordelijkheid schuwen," zegt Veurnes nieuwe burgervader. "Als de Veurnse CVP-fractie in mij de geknipte kandidaat ziet, dan moet ik ook niet op de vlucht slaan."De vraag blijft: hoe word je burgemeester op je vijfentwintigste? Het antwoord is eenvoudiger dan je denkt: Veurnes 72-jarige Cyriel Marchand gaf al eerder te kennen dat hij wou opstappen. Binnen de lokale meerderheidsfractie kon de zoektocht naar een geschikte opvolger beginnen. Verfaillie, die al vier jaar mee rond de tafel zit van de gemeenteraad, bleek een ideale kandidaat. "Lokale mandatarissen kwamen mij in 1994, in volle blokperiode, vragen of ik niet mee wilde op de CVP-lijst," vertelt Jan Verfaillie. "Bij de gemeenteraadsverkiezingen haalde ik het zesde grootste aantal voorkeurstemmen in Veurne, en binnen de CVP-lijst zelfs het derde grootste aantal. Neen, niet met een nooit geziene verkiezingscampagne. Wél door mensen te bezoeken van deur tot deur."