Als ik bij zonsondergang met mijn gastheer over de dijk van Barra de Tijuca rijd, wordt het duidelijk waarom Xavier Depuydt hier niet meer weg wil: links schuimen grote golven op een eindeloos strand, rechts van ons ligt een natuurgebied. Later, op een caféterras, vragen enkele mannen ons waar we vandaan komen en welk bier we drinken. Een paar minuten later al zit Depuydt met ze aan tafel. "Wist je dat je nu Duvel kunt kopen in de Shopping Downtown?" vraagt een van de mannen. "Ja, dat weet ik," zegt Depuydt. "Ik ben namelijk de importeur."
...

Als ik bij zonsondergang met mijn gastheer over de dijk van Barra de Tijuca rijd, wordt het duidelijk waarom Xavier Depuydt hier niet meer weg wil: links schuimen grote golven op een eindeloos strand, rechts van ons ligt een natuurgebied. Later, op een caféterras, vragen enkele mannen ons waar we vandaan komen en welk bier we drinken. Een paar minuten later al zit Depuydt met ze aan tafel. "Wist je dat je nu Duvel kunt kopen in de Shopping Downtown?" vraagt een van de mannen. "Ja, dat weet ik," zegt Depuydt. "Ik ben namelijk de importeur." De West-Vlaming Xavier Depuydt komt uit een familie die altijd al actief is geweest in de brouwerswereld. Zelf deed hij jarenlang verbouwingen van cafés en brouwerijen. "Tijdens een vakantie leerde ik een paar Brazilianen kennen die me in 1996 overtuigden om naar hier te komen en er Belgische bieren te verdelen." Een aanlokkelijk idee, al kende Brazilië toen nog geen biercultuur. "Voor mij zat er dus niets anders op dan afspraken te maken met inkopers van delicatessenzaken. Later begon ik ook rechtstreeks de eigenaars van horecazaken te contacteren. Zoals het café Caroline's bijvoorbeeld , dat er vandaag prat op gaat de grootste selectie importbieren te hebben." Depuydt zag tegelijk de noodzaak in van een degustatieruimte waar hij mogelijke klanten in de juiste atmosfeer zou uitnodigen. Het Belgian Beer Paradise zag het levenslicht: een replica van een bruin café, met verscheidene tapkranen, oude reclameborden aan de muren en typische gerechten, zoals mosselen en wafels. Vandaag is Depuydt de invoerder van meer dan honderd Belgische bieren. Zijn Belgian Beer Paradise in de chique voorstad Barra de Tijuca is uitgegroeid tot een volwaardig café met een vaste en kritische clientèle. De bieren die er op het bovenste schap staan, zijn niet de meest evidente: Karmeliet, St Feullien, een geuze van Cantillon of een trappist van Achel. "Deze fles heb ik per toeval gevonden in de brouwerij van Achel, een van de zes trappistenbrouwerijen die België nog telt," vertelt Depuydt met een glinstering in de ogen. Het was een probeersel van de paters, iets wat niet wordt gecommercialiseerd. Toch heb ik een aantal dozen kunnen meenemen. En ja hoor, het bier heeft hier furore gemaakt." De Oostendenaar is in de acht jaar dat hij in Rio actief is een referentie geworden op het gebied van bierdegustatie. Er verschijnen geregeld reportages over hem in lifestylemagazines en af en toe vormt zijn Belgisch café het decor voor videoclips, zoals die van de Braziliaanse funkster Ed Mota, een Duvel-aanbidder. Rio en Brazilië vallen langzaam maar zeker voor Belgisch bier. Na de bars volgden de supermarktketens van Zona Sul en Pão de Azucar en verbazend genoeg ook de benzinestations, die vooral Stella, Hoegaarden en Leffe afnemen. Wat opvalt, is dat bier er duur is. Een flesje Hoegaarden 'verboden vrucht' bijvoorbeeld kost in de kleinhandel 22 real (6 euro), de bars nemen daar nog een marge op van 100 %. "Zware bieren zijn nu eenmaal duur, het gaat om een kwaliteitsproduct," weerlegt Depuydt. "En je moet er rekening mee houden dat de belastingdruk hier erg hoog is. Je moet importtaks betalen, BTW, bijzondere accijnzen. Een doos die ik in België aankoop voor 100 euro, kost hier al gauw 300 euro."Meer nog dan het transport zorgt vooral de Braziliaanse douane voor kopzorgen. "Bij elke container die toekomt, moeten we van elk bier twaalf stalen afgeven aan de douane, die dan na drie weken haar toestemming geeft. Ik kreeg ook al eens te horen dat een container pas kon worden ingeklaard als er op elk flesje originele etiketten in het Portugees kwamen. Ga maar eens tijdens een weekend 24.000 bierflesjes beplakken..."Depuydt heeft momenteel 700 verkooppunten in Brazilië: van Porto Alegre tot aan de Venezolaanse grens. Vaak zijn er afstanden van duizenden kilometers mee gemoeid. "En op dat vlak heeft een gigant als Ambev het natuurlijk makkelijker." Het hoge woord is eruit. Nu het grote Braziliaanse drankenconcern tot de groep InBev behoort, zal er wellicht een en ander veranderen voor Depuydt. Hij kreeg al bevestiging uit Leuven dat InBev voortaan zelf zijn bieren zal verdelen op de Braziliaanse markt en zelfs overweegt om in Brazilië Stella Artois te brouwen. Betekent dat het einde van zijn importbedrijf? "Ach, de vroegere Interbrew-bieren genereren maar 30 % van mijn omzet. Bovendien is de Braziliaanse markt niet zo simpel. Interbrew heeft hier vroeger al een paar keer tevergeefs Stella proberen te importeren. Net als Grolsch hebben ze zich telkens moeten terugtrekken." Depuydt heeft ook bedenkingen bij het lokaal produceren. "Bier bestaat voor een groot percentage uit water en de smaak krijg je nooit gelijk. Veel Heineken-drinkers hebben in ieder geval afgehaakt sinds het bier hier wordt geproduceerd." De Oostendse bierkenner betwijfelt ook of speciale bieren zoals Hoegaarden en Leffe in Brazilië massaal kunnen worden verspreid. "Je moet eens kijken hoe er hier met bier wordt omgesprongen. Pakken met blikken worden op een vrachtwagen gesmeten of men laat ze in de volle zon staan. De zon en de bacteriën zijn de ergste vijanden van bier. Dikwijls worden die hete blikken daarna ingevroren. Een Braziliaan is namelijk gewoon om ijskoud bier te drinken."Depuydt voegt daar volledigheidshalve aan toe. 'IJskoud bier knijpt de smaakpapillen toe, hé. Smaak is hier secundair."Tom Dieusaert Tom DieusaertOver Xavier Depuydt verschijnen er reportages in Braziliaanse lifestylemagazines en af en toe vormt zijn Belgisch café het decor voor videoclips.