De Ierse Nissan Open, die als gevolg van het slechte weer pas op maandag 22 mei werd afgerond, is heel even goed verlopen voor Nicolas Colsaerts. Na een eerste ronde in 73 sloeg hij op vrijdag een 67 en hij sloot de dag af als voorlopige leider in het klassement, vier slagen onder de par. Alleen hadden vijftig spelers op dat moment hun tweede dag nog niet kunnen uitspelen wegens te weinig tijd. Dat deden ze op zaterdag en ondertussen begon Colsaerts ook iets minder...

De Ierse Nissan Open, die als gevolg van het slechte weer pas op maandag 22 mei werd afgerond, is heel even goed verlopen voor Nicolas Colsaerts. Na een eerste ronde in 73 sloeg hij op vrijdag een 67 en hij sloot de dag af als voorlopige leider in het klassement, vier slagen onder de par. Alleen hadden vijftig spelers op dat moment hun tweede dag nog niet kunnen uitspelen wegens te weinig tijd. Dat deden ze op zaterdag en ondertussen begon Colsaerts ook iets minder goed te spelen, met een derde kaart van 74 en een laatste van 84. Op 23-jarige leeftijd, met een plaats als runner-up als beste persoonlijke prestatie in de European Tour (Johnnie Walker Championship 2005 op Gleneagles), moest Colsaerts alweer vaststellen dat de kloof met de topspelers tegelijk klein en groot is. Gelukkig heeft hij geduld. De overwinning ging naar de Deen Thomas Björn, die de Ierse Open in Carton House op zijn palmares schreef met 283 slagen, vijf onder de par. Tweede was de Engelsman Paul Casey op één slag, derde de Noord-Ier Darren Clarke op twee slagen. Clarke stuntte bijna, want ei zo na werd hij de eerste Ier in 25 jaar tijd die het toernooi kon winnen. Op zondag voerde hij het klassement nog aan met zes slagen onder de par. Maar dan sloeg hij op de negende hole een drive in de rough, terwijl hij de adem van Björn en Casey al in de nek voelde. Toen hij de volgende dag terugkeerde naar zijn bal, vond hij die niet langer diep in het vochtige gras, maar op een mooi grasbedje, met een green die plots heel toegankelijk was. Omdat supporters die het niet zo nauw namen met de fair play de bal hadden verlegd? Best mogelijk, maar de scheidsrechter liet hem wel verder spelen. Toch besliste Clarke om de bal opnieuw op de fairway te leggen en met zijn derde slag voor de green te gaan. Resultaat: een gerust geweten en een bogey. Op de achttiende hole liep het helemaal verkeerd. Een slechte approach, gevolgd door drie putts vanop twaalf meter. Clarke mocht de overwinning vergeten. Winnaar Björn was met een 78 begonnen, maar herpakte zich helemaal na een gesprek met de Belgische golfgoeroe Jos Vanstiphout. De Deen sloeg 66, 67 en 72 en had na afloop alleen maar lof voor de houding van Clarke: "Darren vond respect voor het spel belangrijker dan de rest. Alle profsporters zouden hun sport met die mentaliteit moeten beoefenen." John Baete