Ik ben degene die moet laten zien dat wij ook leveren wat we beloven," beschrijft Onno van de Stolpe zijn rol. De Nederlandse chief executive officer (CEO) van Galapagos ziet er voor zijn 45 jaar erg goed uit. Uiterlijk is hij sinds de oprichting van het beursgenoteerde biotechnologiebedrijf in 1998 nauwelijks veranderd. Voor het bedrijf zelf ligt dat helemaal anders. Sinds de beursintroductie in mei 2005 volgen de persberichten over overnames en contracten elkaar snel op. "Het is lastig voor de investeerder om te bevatten waar we mee bezig zijn; daarom moeten we ook geregeld de publiciteit opzoeken. Op die manier krijgen onze aandeelhouders een goed beeld van wat we doen. En van die nieuwscarrousel ben ik het gezicht," lacht Van de Stolpe.
...

Ik ben degene die moet laten zien dat wij ook leveren wat we beloven," beschrijft Onno van de Stolpe zijn rol. De Nederlandse chief executive officer (CEO) van Galapagos ziet er voor zijn 45 jaar erg goed uit. Uiterlijk is hij sinds de oprichting van het beursgenoteerde biotechnologiebedrijf in 1998 nauwelijks veranderd. Voor het bedrijf zelf ligt dat helemaal anders. Sinds de beursintroductie in mei 2005 volgen de persberichten over overnames en contracten elkaar snel op. "Het is lastig voor de investeerder om te bevatten waar we mee bezig zijn; daarom moeten we ook geregeld de publiciteit opzoeken. Op die manier krijgen onze aandeelhouders een goed beeld van wat we doen. En van die nieuwscarrousel ben ik het gezicht," lacht Van de Stolpe. Daarnaast beschouwt hij het als zijn rol om steeds de volgende strategische stap te formuleren voor iemand anders die al heeft bedacht. In het expansieve Galapagos is dat een hele klus, want het leven gaat er snel. Zo werkten er bij de beursgang zeventig mensen op de twee locaties (Mechelen en Leiden), terwijl ruim een jaar later het aantal locaties al is opgelopen tot negen. Tegenwoordig heeft Galapagos via overnames vestigingen in Cambridge, Basel, Heidelberg, San Diego en San Francisco; plus nog verkoopkantoren in Boston en Tokio. Het personeelsbestand telt al 330 werknemers; Galapagos bestaat nochtans pas sinds 1999, toen het Nederlandse Crucell en het Mechelse Tibotec besloten om een joint venture op te richten waarin ze hun screeningtechnologieën voor geneesmiddelen konden combineren. Dat leverde een platform op om snel en efficiënt te testen welke eiwitten in het lichaam verantwoordelijk zijn voor bepaalde ziektes en vervolgens chemische stoffen te ontwikkelen die een impact kunnen hebben op deze eiwitten. In het oorspronkelijke businessplan dat de huidige CEO meeschreef, zou het Mechels-Leidse biotechbedrijf zich profileren als contractonderzoeker en daarnaast zijn technologieplatform ook gebruiken voor de ontwikkeling van eigen geneesmiddelenprogramma's. "En eigenlijk volgen we dat stramien nog steeds. Alleen is onze servicedivisie groter dan voorzien en duren de eigen ontwikkelingen wat langer dan we dachten," weet Van de Stolpe. De eigen programma's duren niet alleen langer. Galapagos besloot begin dit jaar ook zijn onderzoek naar een mogelijk geneesmiddel voor Alzheimer stop te zetten. De onderzoeksresultaten bij muizen waren niet bevredigend. Het bedrijf concentreert zijn zoektocht nu uitsluitend op reumatoïde artritis, artrose en osteoporose. "We zullen echter nooit zelf producten op de markt brengen," zegt Van de Stolpe. "Het volledige traject van eiwit tot geneesmiddel is gewoon te duur voor ons."Het model dat Galapagos met zijn eigen onderzoeksprogramma's nastreeft, mikt veeleer op inkomsten uit royalty's. Hoe dat model er concreet kan uitzien, bleek in juni, toen het bedrijf voor zijn onderzoeksprogramma naar artrose een belangrijke alliantie aankondigde met GlaxoSmithKline (GSK), een van de grootste geneesmiddelenbedrijven ter wereld. Zelf beschouwt Van de Stolpe het als een vorm van de financiële risico's verdelen. Eigenlijk leveren de onderzoekers in Mechelen een sleutel-op-de-deurproduct, waarbij GSK aan de zijlijn blijft tot de werking van een artrosemiddel bij een kleine groep mensen is bewezen. De dure klinische tests op grote groepen patiënten die voorafgaan aan de marktintroductie, zal het Britse farmaconcern wel zelf voor zijn rekening nemen. Voor het sluiten van de alliantie betaalt GSK alvast 4 miljoen euro, maar afhankelijk van de mijlpalen die Galapagos haalt, kan dat bedrag oplopen tot 137 miljoen euro. Bovendien verzekerde het Belgisch-Nederlandse biotechnologiebedrijf zich van royalty's van meer dan 10 % op de verkoop als uit het onderzoek van Galapagos ook daadwerkelijk een geneesmiddel komt. Dat wil al wat zeggen. Immers, het marktpotentieel voor artrose wordt geschat op 7 miljard euro. Een stuk van de 137 miljoen euro upfront payments kan GSK ook inruilen voor aandelen van Galapagos. Wordt het biotechbedrijf daardoor niet kwetsbaar? Andere klanten haken makkelijker af als de relatie met één partner te innig lijkt? Zegt Van de Stolpe: "Zolang GSK geen bestuursbevoegdheid krijgt, is er geen probleem. Via de overname van Tibotec zit bijvoorbeeld ook Johnson & Johnson al enkele jaren in die situatie. Hun minderheidsbelang van 9 % vormde voor onze andere klanten nooit een probleem. Dat komt omdat discretie voor ons sowieso een heel belangrijk punt is. Tussen onze eigen onderzoeksresultaten en wat we doen voor anderen staat een Chinese muur. Als we die confidentialiteit niet konden garanderen, dan hadden we onze diensten als contractresearcher nooit kunnen uitbouwen." De eigen onderzoekspijplijn van Galapagos telt overigens naast het alliantieprogramma met GSK - momenteel goed voor elf mogelijke drug targets - nog twee andere programma's. Met osteoporose - veertien mogelijke drug targets - en met reumatoïde artritis - 29 mogelijke drug targets - wil Galapagos zeker de komende twee jaren nog op eigen kracht voortwerken. De tijdshorizon om klinische tests aan te vatten, ligt ergens in 2008, maar ook hier zoekt Galapagos op termijn een partner. Naar verluidt zijn nog geen gesprekken opgestart. De veelbelovende deal met GSK heeft Galapagos zeker niet alleen te danken aan de reputatie van zijn onderzoeksplatform. De toegenomen schaalgrootte die het bedrijf de jongste maanden kreeg, speelde ook in belangrijke mate mee. Sinds de beursgang in mei 2005 deed Galapagos twee grote overnames: het Britse Biofocus en de operationele activiteiten van het Amerikaanse Discovery Partners International (DPI) (zie kader De koopjesjagers van Galapagos). De servicedivisie - die ondertussen Biofocus DPI heet - kan daardoor als contractonderzoeker zijn diensten aanbieden voor het volledige spectrum van eiwit tot preklinische molecule. De bijdrage van het 'oude' Galapagos behelst daarin het opsporen van eiwitten, terwijl Biofocus de chemische moleculen ontwerpt die daarop een impact kunnen hebben. Het in juni overgenomen DPI zorgt dan weer voor de nodige capaciteitsuitbreiding. Die was volgens Van de Stolpe ook nodig als het bedrijf zijn hybride focus wilde behouden. De schaalgrootte komt Galapagos immers ook van pas voor zijn eigen onderzoeksprogramma's. Er zit bij de overgenomen bedrijven Biofocus en DPI zeer veel expertise die het jonge biotechbedrijf nooit zo snel had kunnen verwerven. Van de Stolpe: "Wij gebruiken de capaciteit van onze dienstendivisie voor het ontwikkelen van onze eigen programma's, maar rekenen er in de eerste plaats op dat die divisie ook substantieel cash zal genereren om ons eigen geneesmiddelenonderzoek mee te financieren. We zijn wat dat betreft trouwens goed op weg, zo blijkt uit onze halfjaarresultaten. In de dienstendivisie was er 2,3 miljoen euro segmentwinst." De twee grote overnames en talloze onderzoekscontracten zorgen ervoor dat Galapagos tegen een verschroeiend tempo groeit. Die strategie lijkt succesvol, zo laat de deal met GSK vermoeden. Tegelijk waarschuwde een analistenrapport van KBC Securities ook dat het risico met de versnelde groei toeneemt. Dat geeft het bedrijf toe. Er zijn zestig nieuwe onderzoekers nodig, en het O&O-budget moet dit jaar stijgen tot 12 miljoen euro. Vorig jaar was dat nog maar 5 miljoen euro. De cashburn zal toenemen. Daartegenover staat wel dat de groep een substantiële omzetsprong maakt. In 2004 haalde de onderneming nog een omzet van 4,7 miljoen euro. In 2005 kwam die al uit op 11,4 miljoen euro. Voor dit jaar verwacht het bedrijf een omzet van 33 tot 38 miljoen euro. "Eigenlijk volgen wij de verschuiving van het onderzoeksmodel in de farmasector," zegt Van de Stolpe. "Omdat we wereldwijd aanwezig zijn en een breed spectrum contractonderzoek kunnen aanbieden, zijn wij een ideale partner om grote brokken van het onderzoeksbudget bij de traditionele geneesmiddelenbedrijven naar ons toe te trekken. Omdat grote farmabedrijven steeds meer onderzoek buitenshuis laten doen, hebben wij stilaan een duurzaam businessmodel."Galapagos zou volgens het analistenrapport versneld vers kapitaal nodig hebben. Dat vindt Van de Stolpe geen probleem. "Wij zullen nieuw kapitaal aantrekken als de mogelijkheid in de markt daartoe bestaat, maar dankzij onze winstgevende servicedivisie is dat geen absolute noodzaak. We kunnen altijd onze kapitaalbehoeften verkleinen dor de investeringen in ons eigen onderzoek terug te schroeven. Dat is het mooie in ons model," stelt hij. "Onze prognose van bij de beursgang geldt nog steeds. We stelden toen voorop dat we twee jaar zouden toekomen met het opgehaalde geld en tot nader order is dat ook zo. Het kapitaal dat wij daarna wellicht zullen ophalen, is nodig om bijkomende investeringen te doen. Vreemd genoeg komt die boodschap minder gemakkelijk over."Roeland Byl