Warme organisatie
...

Warme organisatieZelfs nu we het informatietijdperk binnengesluisd zijn en dagelijks bedolven worden onder een lawine van boodschappen, blijkt interne bedrijfscommunicatie doorgaans ondermaats, dubieus of quasi onbestaande. Publiciteitscampagnes mogen miljoenen verslinden, maar het personeelsblad mag niet eens een habbekrats kosten. Het aantal managementboeken dat aandringt op het betrekken van het personeel bij de beslissingen en empowerment-theorieën, valt niet bij te houden. Maar het belangrijkste instrument ervan, informatie, blijft uit. Hoe het wel kan, zette de Nederlandse expert Huib Koeleman vier jaar geleden al uiteen in het baanbrekende handboek Interne communicatie als managementinstrument. Nu ligt een herziene druk klaar. In de Internet-époque vergde het hoofdstuk over communicatiekanalen sowieso een revisie. Maar ook de overige delen, met op de eerste plaats de veranderingsprocessen, ondergingen een grondige vernieuwing. Koeleman staat tevens langer stil bij de verlangens van de werknemer. Dat doet hij onder meer onder invloed van het onderzoek en boek De nieuwe werknemer van zijn landgenoten Bolweg en De Korte. Hij merkt op dat de werknemer vandaag, in weerwil van alle stereotypen, geen individualistische, calculerende job-hopper is die aast op het grote geld. Hij hecht juist aan zekerheid en een warme organisatie, hij hunkert naar aandacht van de chef en wil het liefst carrière maken in het eigen bedrijf. Hoeft iemand na zo'n onderzoek nog van het cruciale belang van communicatie binnen de eigen organisatie overtuigd te worden ? Koeleman jaagt met zijn boek twee doelstellingen na. Ten eerste wil hij een overzicht geven van de diverse facetten van het vakgebied interne communicatie. Ten tweede biedt hij communicatiemanagers (en studenten) een handreiking aan bij het opstellen van een intern communicatiebeleid. Daarbij krijgt ook het verbeteren van de effectiviteit van de communicatiekanalen ruim aandacht. Tussendoor maken korte verwijzingen naar reële voorbeelden de ellenlange uiteenzetting beter verteerbaar. Voor ervaren communicatiestrategen is het boek op zijn minst één deel te lang. Koeleman vertrekt immers vanop nul. Uit zijn introductie (en allicht even goed uit uw observatie) blijkt alvast dat hij daar een goede reden voor heeft. Na het opzetten van een basisstructuur, schakelt hij ietwat abrupt over naar een hogere versnelling. In dat complexere register weidt hij uit over communicatie bij veranderingsprocessen. Vervolgens gaat hij weer stapvoets bij het uittekenen van de regelmatige evaluatie. Hij rondt af met een al bij al te beknopt overzicht van de methoden en kanalen. Is dit voer voor een aparte uitgave ?LUC DE DECKERHuib Koeleman, Interne communicatie als managementinstrument. Bohn Stafleu Van Loghum, 293 blz.