Komt heel Kruibeke weldra twintig centimer lager te liggen? Onderzoek naar de bodemvervuiling maakt die hypothese mogelijk, maar technisch noch economisch is dat een haalbare kaart.
...

Komt heel Kruibeke weldra twintig centimer lager te liggen? Onderzoek naar de bodemvervuiling maakt die hypothese mogelijk, maar technisch noch economisch is dat een haalbare kaart.Uit recent onderzoek in vier woningen in de deelgemeente Bazel blijkt dat de bodem is aangetast door zware metalen. De bodemsaneringsnorm voor cadmium en lood is er overschreden, en ook voor nikkel, koper, chroom en zink is de norm hoger dan de achtergrondwaarde. Vooral de overschrijding van de bodemsaneringsnorm vormt een probleem: lood en cadmium breken maar langzaam af, onder meer door opname in planten. Volgens het gemeentebestuur kunnen de bewoners geen groenten meer eten uit eigen tuin. Eigenlijk zou er zelfs een laag van minimaal twintig centimeter grond moeten worden afgegraven.Het Kruibeekse gemeentebestuur maakt alvast een som van 300.000 frank vrij voor een bodemonderzoek in de hele gemeente. En stelt het bedrijf Union Minière, dat in Hoboken - aan de rechteroever van de Schelde - edele metalen maakt, verantwoordelijk voor de zware metalen in de ondergrond. "Wil het gemeentebestuur met 300.000 frank de bodemvervuiling in de gemeente in kaart brengen? Dat het bij dat bedrag maar een nulletje plaatst," countert Gilbert Deckers, milieucoördinator bij Union Minière. "Wij zijn slechts één van de bronnen van vervuiling. Ook andere bedrijven, ten zuiden van onze vestiging, zijn verantwoordelijk. Bovendien was de Scheldeoever in Kruibeke decennialang de stortplaats van Antwerpen." Maar Union Minière, sinds 1887 in Hoboken (het vroegere MHO), en goed voor 1400 jobs, voert geen struisvogelpolitiek. In 1995 werd al een bodemonderzoek opgeleverd, in een omtrek van tien kilometer rond het bedrijf. Op de twee kilometer poldergrond in Kruibeke werd verontreiniging vastgesteld, vooral van cadmium. In 1996 kwam de Vito ( Vlaamse Instelling voor Technologisch Onderzoek) tot de conclusie dat het consumeren van groenten uit eigen tuin inderdaad een risico inhield. Daarom werd begin 1998 samen met Ovam en het Limburgs Universitair Centrum een studiesyndicaat opgericht. "We gaan onderzoeken of het economisch haalbaar is om opnieuw beringiet te produceren," verduidelijkt Gilbert Deckers. Beringiet verhindert de opname van zware metalen door planten. De naam verwijst naar de koolmijnen van Beringen, waar beringiet een middel was om de opname van zware metalen door planten te weren. Eind 1999 weet het studiesyndicaat of beringiet opnieuw economisch haalbaar wordt.