Toen de Britse prins Harry en zijn echtgenote Meghan Markle in 2020 besloten niet langer op te treden als vertegenwoordigers van de Britse koninklijke familie, moesten ze hun titels teruggeven. Maar daarmee verdwenen ze niet naar de achtergrond. In een interview met de Amerikaanse talkshowhost Oprah Winfrey zei Markle dat ze zich door de koninklijke familie onheus behandeld voelde. Ze klaagde zelfs van racisme.
...

Toen de Britse prins Harry en zijn echtgenote Meghan Markle in 2020 besloten niet langer op te treden als vertegenwoordigers van de Britse koninklijke familie, moesten ze hun titels teruggeven. Maar daarmee verdwenen ze niet naar de achtergrond. In een interview met de Amerikaanse talkshowhost Oprah Winfrey zei Markle dat ze zich door de koninklijke familie onheus behandeld voelde. Ze klaagde zelfs van racisme.Op Buckingham Palace zal koningin Elisabeth II een déja-vugevoel hebben gehad. Het gedrag van haar kleinkinderen vertoont veel gelijkenis met dat van haar oom, koning Edward VIII. Die trad in 1936 af om te kunnen trouwen met de Amerikaanse Wallis Simpson. Omdat zij al tweemaal gescheiden was, moest Edward als hoofd van de Engelse kerk kiezen tussen de troon of dat huwelijk. Over de abdicatie is al een boekenkast volgeschreven. Andrew Lownie vertelt in Traitor King wat er na de troonsafstand met Edward en Wallis - vanaf toen 'de hertogen van Windsor' - is gebeurd. Ze gingen in een soort ballingschap in Frankrijk, maar jaagden de Britse koninklijke familie meer dan eens de gordijnen in. Edward bezocht in 1937 Adolf Hitler en verborg zijn pro-Duitse sentimenten niet. Bij de uitbraak van de Tweede Wereldoorlog liet hij aan zijn entourage weten dat hij voorstander was van een compromisvrede tussen Groot-Brittannië en Duitsland. Meer nog: hij zei geen nee tegen een rol als operretekoning, als de nazi's Engeland zouden binnenvallen. De Britse regering voelde nattigheid en stuurde Edward naar de Bahama's, waar hij zich als gouverneur onledig hield. Daar onderhield hij contacten met Duitsgezinde zakenlui die zich gevestigd hadden in wat toen al een belastingparadijs was. Lownie beschrijft hoe de Windsors ook na de oorlog persona non grata bleven voor zijn broer koning George VI en later voor zijn nicht, koningin Elisabeth. Niet alleen vanwege hun houding tijdens de oorlog, ook omdat ze vaak in de media kwamen met hun luxueuze levensstijl en geldobsessie. De Windsors kozen voor Frankrijk als ballingsoord, omdat Edward er diplomatieke onschendbaarheid genoot en geen belastingen hoefde te betalen. Simpson pronkte met dure kleren en juwelen, maar talmde om die te betalen. Edward schreef zijn memoires met één doel: miljoenen Britse ponden aan royalty's binnenhalen. Een verzoening met de koninklijke familie kwam er pas in 1972, net voor Edwards dood.