In het Bonnefantenmuseum in Maastricht, even over de grens, loopt een groot overzicht van het enigmatische werk van Mark Manders. De Nederlands-Belgische artiest is een van de sterkhouders van Galerie Zeno X in Borgerhout, waar...

In het Bonnefantenmuseum in Maastricht, even over de grens, loopt een groot overzicht van het enigmatische werk van Mark Manders. De Nederlands-Belgische artiest is een van de sterkhouders van Galerie Zeno X in Borgerhout, waar ook Luc Tuymans, Michaël Borremans en Marlene Dumas ondergebracht zijn. Toch is Manders' werk radicaal anders. Hij maakt sculpturen, die hij beschouwt als de bouwstenen van een gebouw dat hij aan het afwerken is, en fragiele installaties met onderdelen die elkaar angstvallig in evenwicht houden. Of hij maakt werk dat er onafgewerkt uitziet. Vandaar de mooie titel van de expo: The Absence of Mark Manders: de bezoeker lijkt rond te lopen in zijn atelier, waaruit hij zelf net is verdwenen. Zijn verstilde bronzen beelden zien eruit als natte, ongebakken klei. Ze vertonen craquelures en zijn bedoeld voor de eeuwigheid. Die spanning tussen wat is en wat nog moet komen, is een van de rode draden door zijn oeuvre. "Als artiest ben ik een tijdsreiziger", zegt Manders. "Ik wil zo veel mogelijk gedachten bevriezen in het nu."