Die Belgische "Nationalitätsfrage" als Herausforderung für Europa van het Zentrum für Europäische Integrationsforschung onderzoekt in hoeverre het Belgische, institutionele model een voorbeeld kan zijn voor de staatkundige inrichting van Europa. Dat Dirk Rochtus, verbonden aan de Universiteit van Bonn, van het Vlaamse perspectief uitgaat, komt niet alleen doordat de auteur (docent aan de Handelshogescho...

Die Belgische "Nationalitätsfrage" als Herausforderung für Europa van het Zentrum für Europäische Integrationsforschung onderzoekt in hoeverre het Belgische, institutionele model een voorbeeld kan zijn voor de staatkundige inrichting van Europa. Dat Dirk Rochtus, verbonden aan de Universiteit van Bonn, van het Vlaamse perspectief uitgaat, komt niet alleen doordat de auteur (docent aan de Handelshogeschool Antwerpen) zelf een Vlaming is, stipt hij aan. Het Vlaamse standpunt is juridisch gezien interessant, omdat het uitgaat van het (dynamische) concept van het "Europa van de regio's", meent hij. Dit in tegenstelling tot de Franstalige positie, die "vooral wordt gekenmerkt door het vasthouden aan het Belgische status-quo en een defensieve houding tegenover de Vlaamse vooruitgang". De auteur stelt terecht dat het Vlaamse autonomiestreven meer en meer een zaak van economische efficiëntie is geworden en om die reden de steun krijgt van heel wat ondernemers. Vanuit deze efficiëntie kan Vlaanderen een plaats opeisen in het nieuwe Europa en zich, bijvoorbeeld, meer richten op Groot-Brittannië en Nederland. Op die manier kan het zich lostrekken uit de invloedssfeer van Frankrijk, dat wordt gekenmerkt door zijn "achterhaalde politieke cultuur" en een neomercantilistische, intransparante en autoritaire ondernemingsopvatting.België kan volgens de auteur een voorbeeld zijn voor Europa, omdat het land vele culturen telt. Hij weigert echter van een "multicultureel model" te spreken, omdat er "twee gescheiden culturele netwerken" (in tegenstelling tot bijvoorbeeld de Balkan) bestaan. In feite kan dit mini-Europa in wording - verschillende en onderscheiden culturen in één politiek geheel - dus wel degelijk model staan voor de Unie in spe.Toch suggereert Rochtus dat deze situatie moeilijk houdbaar zal blijven als Europa zelf niet meer werk maakt van vertegenwoordigingsbevoegdheid voor de regio's. Immers: "Op dit moment bezit Vlaanderen zoveel bevoegdheden, dat het twijfelachtig is of het in de toekomst tevreden zal zijn op hetzelfde niveau te worden behandeld als Baskenland of Bretagne".D. Rochtus, Die Belgische "Nationalitätsfrage" als Herausforderung für Europa, Zentrum für Europäische Integrationsforschung, Discussion Paper, C27 1998, 00/49/228/731880.Info: http://www.zei.de.