Wie golf speelt, kent in de club vast wel een senior. Iemand bij wie de jaren een beetje gaan wegen, zodat die bal niet zo ver meer rolt als vroeger. Iemand die dus ook al het mogelijke doet om opnieuw even ver te slaan als voorheen. Ik was erover bezig met Michel Fourgon, die me vertelde over een zekere Mike Austin. Een Amerikaanse pro die de verste drive ooit sloeg in een toernooi: meer dan 450 meter dankzij een techniek die hij zelf had uitgevonden.
...

Wie golf speelt, kent in de club vast wel een senior. Iemand bij wie de jaren een beetje gaan wegen, zodat die bal niet zo ver meer rolt als vroeger. Iemand die dus ook al het mogelijke doet om opnieuw even ver te slaan als voorheen. Ik was erover bezig met Michel Fourgon, die me vertelde over een zekere Mike Austin. Een Amerikaanse pro die de verste drive ooit sloeg in een toernooi: meer dan 450 meter dankzij een techniek die hij zelf had uitgevonden. Mike Austin werd in 1910 geboren in Guernsey en overleed 95 jaar later in Los Angeles. Met een drive van 471 meter, in 1974 op een par 4, sloeg hij de verste bal ooit. Hij was op dat moment ... 64 jaar. Als profspeler won hij 128 toernooien, hoewel zijn putting ondermaats was. Toen hij zijn recordbal sloeg, speelde hij trouwens een bogey: drive, chip en 3 putts. Het belette de man niet om munt te slaan uit zijn geheimen: hij publiceerde artikels, boeken en zelfs heuse films over zijn techniek. Austin was dan ook een fenomeen. Als jonge Brit emigreerde hij naar de States, waar hij steevast fysiek werd geïntimideerd door zijn leeftijdsgenoten. Tot zijn vader hem inschreef in de boksclub. Hij interesseerde zich voor kinetica, bestudeerde het menselijke spierstelsel en werd een pionier ter zake. In Los Angeles gaf hij les aan sporters om zich te bekwamen in zowel golf, tennis, boksen als baseball. Tijdens de oorlog diende hij bij de RAF en hij was bevriend met sterren als Errol Flynn of Howard Hughes. Een beetje googelen, en u vindt Mike Austin op het net. Hij wist precies wat zijn lichaam moest doen om de perfecte swing te slaan. De man straalt ongemeen veel kracht uit. Hij was dan ook een atleet, met het lichaam van een discuswerper. In zijn tijd was het niet iedereen gegeven om 1 m 90 groot te zijn en honderd kilo te wegen. Hij had niet alleen een uitstekende techniek onder de knie, hij was ook een meester in wat hij de 'soepele snelheid' noemde. En hij had vooral het talent om keihard te slaan zonder daarvoor te moeten forceren. Austin had ook altijd kritiek op de training van zijn collega's, en kort voor zijn dood hekelde hij zelfs de swing van Tiger Woods. "Hij gebruikt zijn benen zeer goed, maar hij verspilt te veel energie in zijn slag", aldus de Brit. Austin sloeg spijkers met koppen. De verste swing ooit van Tiger Woods, op de practice van Royal Birkdale met wind in de rug, reikte 347 meter ver. Amper 347 meter. John Baete